Vrijdag 30/07/2021

ConcertrecensieBalthazar

Broeierig Balthazar zorgt voor koortsig Werchter Parklife ★★★★☆

De Belgische festivalzomer is door Balthazar met kracht ingezet. Beeld Thomas Sweertvaegher
De Belgische festivalzomer is door Balthazar met kracht ingezet.Beeld Thomas Sweertvaegher

Wat een ontlading. Balthazar had al dik vijf minuten het podium van Werchter Parklife verlaten en nòg stonden de 2.500 festivalgangers te klappen, te tieren en te smeken om meer. De hoofdact van Pukkelpop 2021 mocht het festivalseizoen bij de Schuer gisteren op gang trappen en deed dat met een Fever-pitch waar niemand stil bij kon blijven staan.

Drie vaststellingen in Werchter: het gras op de Heilige Wei staat lang, de tot aan je tafel gebrachte pintjes smaken fris en Balthazar is nog steeds een wereldband. Hun jongste plaat Sand kan eindelijk op erkenning rekenen in het buitenland. In eigen land zijn ze al langer sant. Na het uitzwermen in soloprojecten zijn de krachten opnieuw gebundeld met een fris gevoel in hoofd en ziel. Twee keer op één dag optreden alsof je leven er van af hangt? Dan zit het goed, ja.

Het was een ietwat vreemd aanzicht, dat amfitheater van Werchter Parklife. Een halve cirkel waarbij iedereen in zijn eigen bubbel bleef. Maar op stoeltjes zitten zonder te bewegen, dat bleek te veel gevraagd. Balthazar startte dan ook alsof er nooit een wereldwijde pauzeknop was ingedrukt. Jinte Deprez en Maarten Devoldere gingen bij opener ‘Hourglass’ aan de micro hangen als was dit hun favoriete nachtclub. De gitaren ronkten al meteen in overdrive, de distortion-knop stevig ingedrukt. Drummer Michiel Balcaen voegde een swingbeat toe aan ‘Sinking Ship’ en met ‘Do Not Claim Them Anymore’ werden de laatste twijfelaars over de streep getrokken. Werchter kwam collectief van zijn stoeltje en zette de vastgeroeste heupen in beweging.

“Enkele aanwezigen kropen zelfs bovenop hun stoeltjes en tafeltjes. De muzikanten op het podium kropen dan weer in hun instrumenten.” Beeld Thomas Sweertvaegher
“Enkele aanwezigen kropen zelfs bovenop hun stoeltjes en tafeltjes. De muzikanten op het podium kropen dan weer in hun instrumenten.”Beeld Thomas Sweertvaegher

Deze band was duidelijk ‘On a Roll’. Jinte Deprez haakte de micro van zijn statief en sloeg aan het croonen, waarna ‘Boatman’ als een volksfeest werd ingezet. Het tempo ging geil crescendo, werd heel even gelost en dan opnieuw gepimpt. Verrukkelijk. De gezangen van de 2.500 aanwezigen zwollen met de seconde aan. Het slotakkoord en een brullende respons van het publiek zorgden voor een klein collectief orgasme. Het eerste van het festivalseizoen. Damn, wat voelde doet goed.

Vette knipoog

Niet alleen de frontmannen bespeelden de massa. Simon Casier eiste ook graag de aandacht op. Hij pompte tijdens ‘I Want You’ zware bassen de wei in. De trombone van Thijs Delbeke zorgde voor nog een extra klankkleur, met de ijle stem van Devoldere als kers op de taart. Krachtige kruisbestuiving.

Zowat de helft van de set bestond uit nieuwe nummers. Dat stoorde geen moment. Ook producer Jasper Maeckelberg (Faces on TV) en zijn bubbel zaten (nu ja: stonden dus) in het publiek. Reden genoeg voor een vette knipoog vanop het podium: “We vonden de plaatversie oké, Jasper, maar nu gaan we tonen hoe het écht moet.” Balthazar kreeg de wei spontaan aan het klappen en dat zou niet meer stoppen. Ook niet bij het volgende ‘Moment’. Met donkere zware beats die aan Kraftwerk deden denken hield Balthazar iedereen overeind. Enkele aanwezigen kropen zelfs bovenop hun stoeltjes en tafeltjes. De muzikanten op het podium kropen dan weer in hun instrumenten.

"Wanneer zelfs de vrijwilligers van Werchter Parklife al huppelend met hun dienblad passeren, weet je dat corona bij iedereen even écht uit de gedachten is."Beeld Thomas Sweertvaegher

Wanneer zelfs de vrijwilligers van Werchter Parklife al huppelend met hun dienblad passeren, weet je dat corona bij iedereen even écht uit de gedachten is. Tijd voor ‘Fever’, maar gelukkig geen van 38,5 graden koorts. Terwijl Jinte Deprez naar voor stormde, palmden de vijf stemmen van Balthazar tegelijk de wei in. Gitaren gingen janken en piepen en er werden rondedansjes rond de bubbeltafel ingezet. Twee pompende synths later ging Werchter zelfs aan het springen, Frank Vandenbroucke nog aan toe! Songs als deze deden iedereen beseffen wat voor een aparte, straffe band dit is. Ook tijdens een zwoel ‘Entertainment’, met zuiderse trommeltjes en opnieuw een trombone die over de wei schalde. Deprez liep knalrood in het gezicht aan, terwijl gitaarakkoorden en maracas hem rond de oren vlogen. En dat al voor de tweede keer vandaag. Dit Balthazar had er overduidelijk goesting in.

Voor de hoofdact stond er trouwens al een stukje Balthazar-geschiedenis op het podium. Ex-bandlid Patricia Vanneste kwam er haar nieuwe project Sohnarr (**) voorstellen. Vanneste kreeg een half uurtje om de wei op te warmen, maar dat lukte nooit echt. Daarvoor was haar muziek te intiem. De violiste stond centraal opgesteld, met toetsenist Tom Soetaert, een cellist en violist rondom en ‘Tiptoe’ als opener. Het half uurtje dat Sohnarr kreeg toebedeeld zoefde over de hoofden van de festivalgangers heen als een van de vele jumbojets richting Zaventem. Pas met het slotakkoord greep Vanneste toch even de aandacht. “Als ik drie jaar geleden te horen had gekregen dat ik terug het podium zou delen met Balthazar, no way”, sprak ze. “Maar op deze manier is het wel mooi.” ‘Melomania’ bouwde laag na laag op. Met de warme stem van Vanneste -de ogen innig gesloten-, een zwoele cello en cleane beats. Toen de frontvrouw haar viool aansloeg, deed ze dat als was ze Nigel Kennedy op hakken. Sohnnar verdient een herkansing in een intiemer decor.

Ex-bandlid Patricia Vanneste kwam haar nieuwe project Sohnarr (**) voorstellen. Beeld Thomas Sweertvaegher
Ex-bandlid Patricia Vanneste kwam haar nieuwe project Sohnarr (**) voorstellen.Beeld Thomas Sweertvaegher

Na 70 minuten spelen kwam Balthazar terug voor een korte bisronde. ‘Bunker’ werd zacht ingezet, met een stem alsof Alex Turner van de Arctic Monkeys deze Belgische band had vervoegd. De vijf baadden in koel blauw licht en ijle gitaren, die een laatste keer jankten om je aandacht. Met de laatste zonnestralen aan de horizon werd slotsong ‘Losers’ triomfantelijk ingezet. Een zomers nummer zoals er weinige bestaan. De Belgische festivalzomer is door Balthazar met kracht ingezet.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234