Zaterdag 24/10/2020

Britt Van Marsenille: "De tijd tikt trager in de Zoerselse bossen"

Beeld Greetje Van Buggenhout

Maar liefst 15 keer verhuisde radio- en tv- presentatrice, imker en doe-het-zelver Britt Van Marsenille de afgelopen 13 jaar. In de bossen van Zoersel heeft ze haar plek gevonden, daar onttrekt ze zich in het bijzijn van haar dieren aan de drukte van de rondtollende wereld.

Eind vorig jaar verhuisde je van hartje Antwerpen hierheen. Was dat aanpassen?
"Het heeft lang geduurd voor ik besefte wat ik nodig had. Toen ik in de stad woonde, was ik onbewust op zoek naar dingen die me gelukkig maakten. Zo kweekte ik op mijn terras pompoenen, sla en komkommers en ging ik in Kasterlee een opleiding tot imker volgen. Stilaan werd ik het beu om met Puck telkens hetzelfde blokje om te lopen of de auto te moeten nemen om de natuur te voelen. Ik moet gewoon op den buiten gaan wonen, besefte ik. Na lang zoeken ben ik in deze oase terechtgekomen, de natuur maakt mij intens gelukkig. Maar begrijp me niet verkeerd, ik kan ook genieten van de stad. Gisteren heb ik er nog mijn groenten gekocht op de markt en zat ik in de Caffènation mijn krant te lezen. Af en toe heb ik de energie van een grootstad nodig en wil ik me voeden met nieuwe impulsen en drukte. Ik geniet daar nu zelfs dubbel zo hard van, omdat ik weet dat ik terug naar hier kan komen. Hier bepaal ik wanneer er iemand in komt. Dit is mijn arena. In de stad heb je die keuze niet. Onderzoek heeft uitgewezen dat psychische problemen geweldig pieken in steden, ik begrijp dat. Al die impulsen. Ik ben hier heel vaak alleen. Ik geniet daarvan."

Die liefde voor het buitenleven, zat die er van kindsbeen in?
"Ik groeide op in Hoboken, omringd door kippen en een hond. Als het niet goed ging met de kippen, ging ik op een krukje bij hen in het hok zitten. Ik verzon verhaaltjes, in de hoop dat ze beter werden. Bij mijn meter, wier familie in de Kempen woonde, hielp ik in het weekend aardappelen rooien. Ik mocht mee op de tractor en speelde op de hooizolder."

Beeld Greetje Van Buggenhout

Na je studie Dramatherapie in Nederland ben je naar Antwerpen teruggekeerd. Je bent niet honkvast, maar je voelt je wel meer Antwerpenaar?
"Ik had net zo goed in Nederland kunnen blijven, maar het toeval heeft daar anders over beslist. Wat dat betreft, ben ik een nomade, ik vind het fijn om al fietsend nieuwe buurten te verkennen. Zet mij morgen in Tokio, Melbourne of Barcelona, ik red mij wel. Maar ik voel dat deze plek mijn uitvalsbasis aan het worden is, mijn holletje om uit te vertrekken en weer naar terug te keren. Terugkeren naar mijn roots of onder de kerktoren blijven wonen, dat zit niet in mij. Wat ik betreur, is de bekrompen mentaliteit van de Belgen. Britt, wat ga jij in Zoersel zoeken? Op twintig minuten sta ik in Antwerpen, op een halfuur in Nederland. In Australië moet je een uur rijden als je een brood wil. Wij rijden een uur en zitten in een buitenland. Een uur! Wij Belgen zijn soms zo klein in ons denken. Overmoedig ook. Antwerpen is een wereldstad? Het is een mooie stad, maar een wereldstad? Ik vind dat een uiterst arrogante gedachte."

Beeld Greetje Van Buggenhout

Vloeibaar goud

Je bijenkasten staan op het dak van een rusthuis in centrum Antwerpen. Wat leren de bijen jou?
"Rustig zijn. Als ik onrustig ben, word ik zonder pardon gestoken. Bedachtzaamheid, dat leren ze me ook. Eén bijenvolkje telt vijftig- tot zestigduizend insecten, en toch vormen ze één geheel. Ze hebben een democratie om u tegen te zeggen. Architecten hebben veel inspiratie geput uit de bouw van een honingraat, maar ik denk dat wij mensen nog veel meer van hen kunnen leren. Het is fascinerend om zien welke duidelijke taakverdeling ze hebben. Het is een stuwende kracht, die zoveel goeds brengt. Honing is vloeibaar goud: in de oorlog konden veel imkers er op teren, in Ethiopië en vele andere plekken in de wereld vormt het de broodwinning van een heel dorp. Wij consumeren honing zonder nadenken en beseffen vaak niet eens hoe geweldig die vloeibare substantie smaakt en hoe genezend ze is. In de imkerclub van Kasterlee ben ik een beginneling, ik leer het ambacht van mannen die met gemak boven de 50 zijn. Als ik op een vrijdagavond in de kelder van het plaatselijk café naar een diascherm zit te kijken met daarop 'activiteiten op de vliegplank' besef ik dat ik geen hippe vogel ben. (lacht) Maar who cares? Ik word er gelukkig van."

Je verdiepen in dat ambacht betekent dat tegelijk ook ontsnappen aan de dagelijkse rush?
"Ik vind dat we te weinig luisteren naar elkaar. Ik kan er echt van genieten om de tijd trager te laten tikken. Misschien heet dat wel ouder worden. Die molen waarin ik iedereen om me heen zie ronddraaien, daar hoef ik niet per se in. Deze kleuter moet niet zo nodig in de draaimolen. Het geluid van mijn telefoon staat nooit aan, ik weet zelfs niet hoe mijn ringtone klinkt. Ik heb stilaan wel geleerd om terug te bellen. (lacht) In het begin kreeg ik daar kritiek op. Ik maak liever echt tijd voor een gesprek, zoals nu. Laat ons babbelen en samen een kop thee drinken. Hoe moeilijk het soms ook is tegen de stroom in te gaan."

Beeld Greetje Van Buggenhout

Na Ketnet ben je zeven jaar uit beeld geweest. Je werd designer voor een Belgisch kledinglabel. Heb je het presenteren gemist?
"Eigenlijk niet. Ik vond het net leuk om opnieuw de anonimiteit in te duiken. Na Ketnet wist ik niet welke rol er in het medialandschap nog voor mij was weggelegd. Ik wilde ook niet te lang bij Ketnet blijven, want die sticker blijft lang op je voorhoofd kleven. Voor journalisten ben ik nog steeds de ex-Ketnet-wrapster, terwijl ik denk: dat is tien jaar geleden! Ik maak graag tv en sinds kort ook radio, maar de media zijn niet het hoogste goed. Ik ben leergierig, ik hou ervan nieuwe domeinen te verkennen. Werelden ontdekken die in eerste instantie niet de mijne zijn, dat geeft - zonder als een tegelspreuk van Phil Bosmans te willen klinken - intensiteit aan het leven. Zowel in mijn persoonlijke ontwikkeling als fysiek wil ik in beweging blijven. Ik ben een perpetuum mobile. Radio is ook nieuw voor mij. Ik vind het een geweldige luxe dat ik al werkend een vakgebied kan leren kennen. Betaald een opleiding volgen, hoe geweldig is dat?"

Beeld Greetje Van Buggenhout

Moest je wennen aan het idee dat je nu een van de Madammen bent?
"Radio 2 wordt vaak stiefmoederlijk behandeld, dat is jammer. Ik geef toe dat ik dacht toen ze mij vroegen: oei, Radio 2? Is dat wel voor mij? Maar ik ben er ontvangen met open armen. Die baseline 'grootste familie van Vlaanderen', die klopt. We hebben met De Madammen bijna een miljoen luisteraars, wat waanzinnig veel is. En toch moet ik opboksen tegen vooroordelen. Radio 2 is niet de hipste van de klas, maar ik hoop wel dat mensen de moeite nemen om te luisteren. Sommige programma's zijn pareltjes."

Beeld Greetje Van Buggenhout

Sinterklaas spelen

Je bent meter van Make-A-Wish, dat dit jaar zijn 25ste verjaardag viert. In je studententijd ben je Cliniclown geweest. Voelt dit als een vervolg?
"Als Cliniclown merkte ik hoe snel je een vertrouwensband smeedt met het kind, maar ook met zijn ouders, grootouders, tantes en nonkels. Je bent altijd de persoon die het leuke nieuws brengt, niet de dokter of de verpleegster met de naald. Sinterklaas zijn, hoe fijn is dat? Voor haar 25ste verjaardag wil Make-A-Wish 25 wensen van kinderen doen uitkomen. Het ontroerende is dat bij die wensvervulling niet alleen het kind, maar het hele gezin in de watten wordt gelegd. Een gezin heel even alle miserie zien vergeten, dat is onvergetelijk. Ik vind het een onwaarschijnlijke eer dat ik daar deel van mag uitmaken. 29 april is het World Wish Day. Vanaf 14 uur is iedereen welkom op de Grote Markt van Sint-Niklaas. Hoe meer volk, hoe beter."

Nu de opnames van het derde seizoen van Voor hetzelfde geld begonnen zijn, combineer je twee jobs.
"Dan vind ik het des te leuker om 's avonds mijn barbecue aan te steken en me in alle stilte in mijn hangmat in scenario's te verdiepen."

Wie is Britt Van Marsenille?

- Geboren in 1980 in Hoboken.
- Was een tijdlang kledingontwerpster.
- Presenteert sinds september De Madammen op Radio 2.
- Is imker.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234