Dinsdag 12/11/2019

brieven

De boskaart (1)

Joke Schauvliege (CD&V) laat, als verantwoordelijke minister, een boskaart publiceren waar ze zelf niet achter staat en waarvan ze aankondigt dat ze problemen zal veroorzaken. Haar kabinet en administratie waren blijkbaar niet in staat zijn om in anderhalf jaar een degelijke boskaart samen te stellen. Ze publiceerde de kaart alleen omdat ze daartoe gedwongen werd door de Vlaamse regering.

Geert Bourgeois, de baas van die Vlaamse regering en dus de man die Joke heeft verplicht de kaart te publiceren, herroept ze enkele dagen later. Ze blijkt vol fouten te zitten en hij krijgt honderden kwade mails van verbolgen burgers. Joke is blij, want de redelijkheid is teruggekeerd in dit dossier. Verder is de onbekwaamheid van haar kabinet en administratie bij deze bevestigd.

Waar hebben we dat in godsnaam aan verdiend?
Willy Vandenbrande, Brugge

De boskaart (2)

Er is niks mis met het ordenen van het overleg tussen overheid en burger. Luisterbereidheid is het grondbeginsel van elk constructief overleg. Zo is het openbaar onderzoek eigenlijk een periode waarin de overheid 'luisterbereid' aan de tafel zit en het woord laat aan elk van ons die het voorstel onder de loep wil nemen. Zodra alle burgers zijn uitgepraat, bundelt de overheid alle bemerkingen, voorziet ze van commentaar en neemt een eindbeslissing.

De impulsieve verscheuring van de boskaart toont aan dat een openbaar onderzoek in Vlaanderen nog steeds verloopt volgens andere (machts)regels.

Dat de boskaart bulkt van gevolgen waarvoor de gemeenschap niet klaar is, werd snel duidelijk. Het toont alvast aan dit openbaar onderzoek zeer zinvol is. Door de hele heisa kon je aannemen dat iedereen die het geluk heeft om enkele bomen te bezitten, de kaart aandachtig zou bestuderen en zou deelnemen aan het openbaar onderzoek. Vervolgens kon de administratie met deze massa gegevens aan de slag en haar plan corrigeren waar het niet in overeenstemming zou zijn met de door de regering vastgelegde criteria. Tot slot kon de regering die gecorrigeerde kaart hetzij (gedeeltelijk) goedkeuren, hetzij schrappen. In een ideale samenleving zou het eindresultaat een pracht voorbeeld kunnen zijn van samenwerking tussen burger en beleid.

In Vlaanderen is er sinds jaar en dag ook een derde weg voor de afhandeling van een openbaar onderzoek. Het mag dan primaire beleefdheid of tact zijn om naar iemand te luisteren, geen enkele regel verplicht onze overheid hiertoe bij een openbaar onderzoek. Zo was er in 2009 het openbaar onderzoek voor het Lange Wapper-viaduct in Antwerpen. 450 plannen en pakken papier werden toen aan de bevolking voorgelegd gedurende dertig dagen. Elkeen die de plannen wou inkijken moest naam en adres nalaten. Een deurwaarder kwam dagelijks checken of niemand een plan onder de arm had genomen.

Het belette de burgers niet om meer dan 17.000 bezwaren in te dienen. Deze bewaren werden nooit behandeld. Ze liggen ook vandaag nog steeds ongelezen in een kast zelfs zonder dat ooit formeel opdracht werd gegeven om de behandeling te staken.

Met de boskaart nam de politieke gremia een nieuwe kaap.De boskaartvaudeville is vanuit dat oogpunt het nieuwe Vlaamse magnum opus voor het misprijzen van burgeroverleg.

Ik hoop dat de bosqueeste de aanleiding kan zijn voor een debat over openbare onderzoeken in het Vlaams Parlement.

Peter Verhaeghe, stRaten-generaal, Diest

De boskaart (3)

Toen ik in het VRT-journaal een man, genesteld voor een duur schilderij van Herman Brood, stemverheffend hoorde verkondigen "dat zijn lap bouwgrond hem ontnomen was" wist ik het al: de boskaart, die sowieso al maar een druppel op een hete plaat was, zou worden afgevoerd.

Peter Haesaert, Sint-Martens-Latem

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234