Dinsdag 19/11/2019

Brieven uit Antwerpen: Mijn park is wel mijn tuin

Beeld kos

Zita Theunynck is 23 en woont en werkt in Antwerpen.

Beste Bart,

mijn lief en ik hebben een huis gekocht in Antwerpen. Ja, in jouw stad. En het goede nieuws is: we zijn middenklassers, tweeverdieners. Die mensen waar jouw stadsbestuur zo hard op mikt.

Heel wat mensen zijn hierover verbaasd. Een huis kopen in de stad? Wow. Maar het moeilijkste gedeelte is uitleggen dat ons huisje - hou je vast - geen tuin heeft. Dat is trouwens altijd het eerste wat mensen vragen als je een huis hebt gekocht in de stad: 'Heeft het een tuin?'. Ons huisje heeft er dus geen. En neen, het heeft ook geen terras - dat is het tweede wat mensen vragen. We hebben dus helemaal geen buitenruimte. En dan komt hij: de blik vol medelijden. Wat is dat toch met die tuinobsessie van de Vlaming? Op al die huizenjachtprogramma's staat de tuin op nummer 1 van het prioriteitenlijstje, terwijl - laten we eerlijk zijn - de meesten onder ons hun tuin echt niet zo vaak gebruiken. Maar de aanwezigheid ervan blijkt cruciaal te zijn voor geluk, voorspoed en nog wat van die dingen.

Als mensen me vreemd aankijken, begin ik altijd vol lof over onze stad. Over hoe ze in Antwerpen echt werken aan de stad. Hoe de stadsvernieuwing inzet op parken en pleinen: plekken waar mensen zonder tuin zich kunnen uitleven. Want ja, daar ben ik wel van overtuigd. Mensen moet buiten kunnen komen bij mooi weer. Maar voor mij hoeft dat niet in mijn eigen tuin. Een park biedt meer ruimte dan een tuin ooit kan bieden. En in de stad wordt die open ruimte ook echt gebruikt.

Op een zonnige dag is Park Spoor Noord waarschijnlijk mijn favoriete plek ter wereld. Iedereen is daar. Ah ja, want dat is onze tuin. Al mijn vrienden van buiten de stad neem ik er mee naartoe. Het park heeft een beetje magie. Daar zie je dat Antwerpen echt begint te werken. Al die politici die beweren dat de multiculturele samenleving mislukt is, zouden daar gewoon even een kijkje moeten gaan nemen. Bovendien kun je daar ook een koude pint of een cola drinken zonder dat je die op voorhand koud moet zetten of achteraf moet opruimen. Ik vind dat de beste tuin ooit.

Dus ja, ik woon graag in onze stad. Want hier wordt nog echt samengeleefd. Wij delen onze tuin. Ik vind dat schoon. Ik geloof daar in. En dat is de reden waarom ik in de stad wil wonen. Dus aan alle mensen die me triestig bekijken omdat ik tuinloos ben: dat is niet nodig.

Ja Bart, je leest het goed, ik houd hier een pleidooi om in jouw stad te komen wonen. En niet zomaar in de stad, maar ook in de huizen en de appartementen zonder tuin. Daar kun je nog wat volk gebruiken.

Wonen in de stad is de toekomst. Op het vlak van mobiliteit, duurzaamheid en de balans werk-gezin. Ik wil daar graag aan bijdragen. Ik wil daar zelfs gerust mijn eigen tuin voor opgeven. Ik hoef echt niet met mijn kinderen, in mijn tuin, achter mijn haag zitten. Wat ik wel wil, is wonen op een plek die leefbaar is. Wonen in een stad waar er ruimte is voor mijn kinderen. Mijn eigen kinderen zijn er nog niet, maar ik wil ze in de stad opvoeden. Dan moet er op wandelafstand wel een park zijn waar ik met hen naartoe kan.

Dus Bart, ik vind het triest dat je meteen vraagtekens zette bij de plannen om van het Moorkensplein een nieuw park te maken - gelukkig heb je die plannen alweer een stuk teruggeschroefd omwille van het zware protest. En ook jammer dat jij op de plek waar het vorige stadsbestuur droomde van Park Spoor Oost, een KMO-zone wilt bouwen. Twee vraagtekens bij projecten voor meer open ruimte in een buurt die dat broodnodig heeft. De buurt bovendien met de armste bewoners van de stad. Dan opeens kleeft het medelijden van de mensen toch aan mij en mijn huisje. En dat wil ik niet.

Bart, geef de sceptici toch geen munitie om wonen in de stad af te vallen. Bouw liever verder aan een leefbare stad, zoals je dat vroeger met je voorganger deed. Dan ben ik je grootste pleitbezorger. Jij wilt dat tweeverdieners in je stad komen wonen. Je wilt gezinnen met kinderen aantrekken, dan moet je wonen, spelen en genieten in de stad blijven ondersteunen. Dat doe je niet door plannen voor parken af te schaffen.

Elke donderdag laten De Morgen en politiek filosoof Bleri Lleshi Antwerpse jongeren aan het woord over hun ervaringen en verhalen in de tweede stad van België. Ben je tussen 16 en 26 jaar en woon, werk of studeer je in Antwerpen? Mail je brief naar brievenuitantwerpen@gmail.com. Wie weet wordt hij gepubliceerd in De Morgen of op de blog van Lleshi.

http://blerilleshi.wordpress.com/

 
Wonen in de stad is de toekomst. Ik wil daar graag aan bijdragen. Ik wil daar zelfs gerust mijn eigen tuin voor opgeven
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234