Vrijdag 29/05/2020

Brieven aan het vaderland, Salzburg week 26/99.

Luc Perceval

Chèrs compatriotes,

Met de temperatuur stijgt hier de premièrekoorts. In de hal waar we spelen liep vandaag de temperatuur op tot boven de veertig graden, op het dak brandt namelijk de godganse dag een blakke zon die zelfs voor Salzburg aussergewöhnlich is. Van pure onmacht hebben we de repetities moeten staken, het was onmenselijk.

Maar ook de psychische druk neemt toe, nog twee weken en we spelen de eerste marathon. Bij de spelers heerst de grootste onzekerheid. Op dit immense toneel hebben ze zelf slechts een vaag beeld van de voorstelling. Ik zie veel vertwijfeling en onwetendheid, wat ik in deze fase niet meer kan vermijden. Zij hebben stilaan publiek nodig om die twijfel te overwinnen. Een regisseur die al zes maanden lang hun referentiepunt is, wordt in deze fase sowieso verdacht.

Wanneer toneelspelers bang worden gaan ze in de eerste plaats de regisseur haten, hij is namelijk de aanstichter van dit alles. Het is allesbehalve een prettige gewaarwording. Met de jaren begrijp ik steeds beter het beeld dat Elia Kazan over regisseren schetste: werken met acteurs was voor hem als het werk van een leeuwentemmer in een kooi met onberekenbare vleeseters.

Het kost me ontzettend veel kracht om na zo'n lange repetitieperiode nog overeind te blijven. In deze fase moet je kunnen putten uit een gezamenlijke energie en die is jammer genoeg in deze constellatie ver zoek. Het jeder für sich-systeem heeft de acteurs zelfs nooit bijgebracht dat ze elkaar kunnen bijstaan. Nog nooit heb ik één speler een andere zien helpen, laat staan appreciëren. Wel integendeel, men dekt zich met cynisme in tegen de mogelijke kritiek die op de persoonlijke nek zou kunnen vallen. Zo'n houding is niet alleen een uiting van angst, maar verdubbelt op haar beurt de angst tot ondragelijke proporties. Ik verwacht dus nog een crisis, zucht. Voor de eerstvolgende dagen worden onweders voorspeld, het zal toch weer niet samenvallen zeker?

Voorts was Tom L. hier afgelopen weekend en hebben we in Salzburg een concert van dEUS bezocht. Het deed deugd om op het podium nog eens die Vlaamse zelfrelativering en die brokken schaamteloze energie te zien. Jan en Cis, twee van mijn technische buddy's van Ten Oorlog die hier de verantwoordelijkheid hebben over licht en geluid, waren van pure heimatliefde zo apetrots dat ze er zowaar sentimenteel van werden. Maar ook de Duitsers waren onder de indruk van de klasse van dEUS. Het is waarschijnlijk onnozel, maar na zo lang in den vreemde heeft het plezier om achteraf met Tom L. en Tom B. gewoon Antwerps te kunnen klappen mij weer een energieshot gegeven. Wat is dat toch, dat gemis aan vrienden, familie, kinderen, de kat, ons huis en de tuin?

Gelukkig is Ariane er nog, want gastarbeider zijn is geen pretje.

Regisseur Luk Perceval houdt voor De Morgen een dagboek bij van de repetities van Schlachten! Vijf weken na elkaar leest u zijn aantekeningen in 'Café des Arts'. De Duitse versie van Ten Oorlog, een productie van het Schauspielhaus in Hamburg, opent de Salzburger Festspiele 1999 op 25 juli.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234