Woensdag 27/01/2021

Brief van de dag

"Er is geen wetenschappelijk bewijs", schreef Alfons Vansteenwegen (DM 4/12), "voor het feit dat kinderen beter af zijn met een scheiding dan dat ze zouden moeten leven in een zwaar conflictueus gezin." Moet dan echt bewezen worden dat kinderen uit gezinnen waar de man zijn vrouw fysiek bedreigt, of een vrouw die haar man psychisch terroriseert (wat dat zijn toch voorbeelden van zware conflicten) beter af zijn met een scheiding? Is een scheiding in dat geval dan geen daad van verantwoordelijkheidsgevoel naar het kind toe?

Ik sprak een tijd geleden een psychologe die me verzekerde dat zelfs in relaties waar man en vrouw naast elkaar leven, zonder de moed om nog te discussiëren en waarbij ieder zijn eigen gang gaat (met of zonder vrijheid om losse relaties met anderen aan te gaan), kinderen eveneens een bizarre kijk op liefde en, ruimer, genegenheid ontwikkelen die hen in toekomstige relaties dikwijls belemmert (in de aard van: een relatie en liefhebben, betekent dus je eigen ding doen, zonder veel rekening te houden met de ander en zonder intimiteit).

Ik kan de schrijver zeker volgen in zijn visie op "het werken aan een relatie", met de nodige irritaties, spanningen en ruzies erbij. Maar als die overheersen, aanslepen en gelatenheid de bovenhand krijgt, is het dan ook geen daad van lef en moed om er een punt achter te zetten? Kinderen hebben zeker recht op ouders die samenblijven, er is niks mooiers dan een gewoon gezin. Maar dan toch niet ten koste van de ouders zelf. Gelukkige ouders maken toch voor een groot stuk gelukkige kinderen.

Relatietherapie zou effectief zijn bij twee op de drie koppels. Waar haalt Vansteenwegen dit cijfer? Uit zijn eigen praktijk? En leidt hij de effectiviteit af puur uit het feit dat het koppel samenblijft? Een mager criterium, me dunkt. En werd het onderzoek ook op langere termijn gevoerd? De laatste paragraaf slaat werkelijk alles. Hoe kan bijvoorbeeld de Christelijke Mutualiteit een partnerrelatie ondersteunen? Door een gratis reis met Intersoc aan te bieden ter bevordering van het gezellige gezinsleven? Door een non te laten interveniëren in het sudderende seksleven van Jan en Ann? Mijn conclusie: dit opiniestuk met zijn ongenuanceerde stellingen is de heilige Drievuldigheid psycholoog-psychotherapeut-seksuoloog niet waardig. Schrap de naam Alfons Vansteenwegen alvast in uw adressenboekje, als u ooit een relatietherapeut nodig zou hebben.

Eveline De Jonghe, via e-mail

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234