Zaterdag 06/06/2020

brengt stand-upshow van 24 uur

Er zijn pizza's onderweg, er is aan ontbijt gedacht en wie naar huis wil om een slaapzak te halen, mag dat. Als Watson naar het toilet moet, moet het publiek een grote ketting vormen die zijn grappen doorfluistert tot aan de micro

Mark Watson

Edinburgh

Van onze verslaggever ter plaatse

Wilfried Eetezonne

Zondagavond, 23.55 uur. Op het podium van het Cowgate Central in Edinburgh staat stand-up comedian Mark Watson. Hij brengt een van de opmerkelijkere voorstellingen in de Fringe, de alternatieve rand van het grootste podiumkunstenfestival ter wereld. Hij wil een stand-upshow brengen die 24 uur duurt.

"Het kwam gewoon in me op om dit te doen", zegt hij enkele uren voor de show. "Ik kreeg het idee rond kerst en sindsdien is het stilaan gegroeid. In Melbourne is er een stand-up comedian geweest die iets soortgelijks heeft gedaan, maar niet de volle 24 uur. Bij mijn weten is dit nog nooit gedaan. We hebben gecheckt met het Guinness Book Of Records en ook zij hebben geen weet van eerdere pogingen."

Watson houdt toch nog een slag om de arm in de titel van zijn show: Mark Watson's Overambitious 24-Hour Show. Hij is een van de vele jonge honden die op het comedy-programma van het Fringe Festival staan en werkt al 2,5 jaar, sinds hij aan de universiteit afgestudeerd is, als stand-up comedian. Daarnaast acteert hij en werkt hij aan zijn tweede roman. Nu is hij klaar om "professional suicide" te plegen, zoals de slogan bij zijn show vreest. Maar zelf is hij ervan overtuigd dat dat wel zal meevallen. "Het is juist een voordeel dat ik aan het begin van mijn carrière sta. Als ik een grotere naam zou zijn en op mijn gezicht zou gaan, zou het veel erger zijn. Nu kan het nog niet zoveel kwaad als ik echt vreselijk op mijn bek ga."

Watson maakt zich in elk geval sterk dat er niet veel mis kan gaan. "Fysiek gezien moet het lukken, hoewel het zwaar zal worden. Ik heb twaalf uur geslapen, wat langer is dan ik gewend ben en heb heel wat energierijk voedsel en drank binnen. Geen koffie en geen drugs, want ik wil niets nemen dat mijn gestel in de war kan brengen. Ik heb nog een gewone show om 21 uur en daarna slaap ik nog wat. Op het fysieke vlak vertrouw ik mezelf. Het zal een groter probleem worden als de zaal plots leeg zou zijn. Ik verwacht dat dat op een bepaald uur kan gebeuren. Of misschien word ik zo moe dat er van alles in mijn hoofd mis gaat. We zien wel wat er gebeurt. Als er geen volk is, lossen we dat op de een of andere manier wel op."

En als hij nu 24 uur lang een heckler (iemand uit het publiek die zich met zijn opmerkingen wil meten met de komiek) tegenover zich krijgt? "Ik zou diep onder de indruk zijn", lacht hij. "Zelfs de gemeenste heckler mag voor mijn part dan blijven."

Aandacht is er in elk geval genoeg, want alle stoelen in het zaaltje zijn bezet. Op het podium staat een wekker. Ook het publiek moet het alarm van zijn gsm afstellen op maandag 23.55 uur, zodat de mobieltjes allemaal tegelijkertijd afgaan. Een aantal toeschouwers willen het hele avontuur uitzitten.

Of het een stunt is om zijn prille carrière van de grond te krijgen? "Ten dele", zegt hij. "Het is een combinatie van een gek idee en een carrièrezet. Als kind al zocht steeds naar aandacht. Optreden zat er al van jongsaf aan in. Alleen wist ik nooit hoe zich dat het beste zou moeten manifesteren. Ik ben er nog altijd niet uit, want ik schrijf, acteer, doe stand-up. Ik wil me nog altijd niet beperken en een zo breed mogelijk veld bestrijken."

Zelf omschrijft hij zijn humor als mild en vriendelijk maar met een donkere ondertoon. "Ik kan choquerende dingen zeggen, maar omdat ik het op een vriendelijke manier doe, geraak ik er makkelijker mee weg. Nee, ik heb geen schrik dat ik al mijn materiaal zal moeten opgebruiken om de show rond te krijgen. Ik heb allerlei plannen en het zal er op aankomen om me aan dat plan te houden. Ik moet me gewoon 24 uur bezighouden op zo'n manier dat iedereen het leuk vindt."

En dat laatste blijkt vooral de bedoeling. Een echt klassieke stand-up kun je de show immers niet noemen. Het wordt een marathon mensen entertainen. Er zijn pizza's onderweg, er is aan ontbijt gedacht en wie naar huis wil om een slaapzak te halen, mag dat. Als Watson naar het toilet moet, moet het publiek een grote fluisterketting vormen die zijn grappen doorfluistert tot aan de micro. Kortom, gekte alom en het publiek lijkt niet van plan om snel te vertrekken.

Als Watson vriendin Emily even de zaal verlaat, maakt hij het publiek deelachtig aan een geheim. Tijdens de show zal hij haar ten huwelijk vragen. Applaus. Als we 15 uur later het Cowgate opnieuw binnenspringen, is Watson met de show verhuisd naar het foyer omdat er andere producties in de zaal staan. Daar staat hij nog steeds vol energie het publiek te amuseren in wat hij gisterennacht had aangekondigd als het spelletjesuur. Zo moet het publiek wild dansen en als de muziek stopt stokstijf blijven staan. De winnaar wordt uiteindelijk een nogal gezette en flinke besnorde figuur die de prijs in ontvangst mag nemen: een exemplaar van Watsons eerste boek Bullet Points. Ondertussen is de media-aandacht ook gegroeid. Enkele persfotografen staan paraat. Als Watson niet in zijn 24 uur lukt, dan toch in zijn carrièrezet.

Maar slagen zal hij natuurlijk en op maandagavond om 23 uur zit Cowgate Central afgeladen vol. De stoeltjes uit de zaal zijn verdwenen om meer volk binnen te laten en iedereen zit op de grond. Sommigen zijn inderdaad de hele rit gebleven en er hangt een zeer uitgelaten sfeer. Ook Watson zelf heeft er nog zin in. "Normaal doe ik dit altijd, alleen word ik enkel geboekt voor shows van een half uur", klinkt het. En los van zijn spraak, die nogal slordig is geworden, valt het eigenlijk niet op dat de man al 24 uur in de weer is. "Of er nog vragen zijn, nu we aan het einde van de show komen", vraagt hij.

Een Amerikaan steekt zijn hand op. Of Mark zijn vriendin al ten huwelijk heeft gevraagd? "Nou bedankt om de verrassing te verknoeien, kerel", is het antwoord. "Nou vooruit dan maar." Op zijn eigen, lichtjes neurotische wijze stelt hij zijn vriendin de grote vraag. Het zaaltje is te klein voor het wilde applaus en gejoel als ze "ja" zegt. En terwijl het publiek de laatste tien seconden van de show aftelt, de champagne alle kanten op spuit, de confetti in de lucht wordt gegooid en er een gsm-concert begint, wordt er op het podium wild gekust. Hoe hij zich voelt, vragen we even later. "Very well", is het enige dat er nog uit komt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234