Maandag 14/10/2019

WK Voetbal

Brazilië verzekert zich van achtste finale, maar swingen doet de Seleção niet altijd meer

Neymar kust doelpuntenmaker Thiago Silva. Beeld REUTERS

Ook Brazilië schaart zich bij de laatste zestien op het WK. Na een zege tegen Servië mag het team van toverprins Neymar maandag aantreden tegen Mexico. Maar swingen doet de Seleção niet altijd meer.

Als Neymar da Silva Santos Junior aanzet voor een dribbel, zwelt het geluid aan in Moskou, als barometer van verwachting. Gejuich als symfonie van enthousiasme. Het is als in een atletiekstadion, waar de atlete de hoek omsuist, op weg naar een record op een sprint.

Neymar is de toverprins van Braziliaanse hoop op de wereldtitel. Maar niet de acteurs in feestkleding voorin, doch de adjudant op het middenveld verschaft de ploeg van bondscoach Tite uiteindelijk zekerheid op de achtste finales van het WK. Eén keer verlaat soldaat Paulinho zijn schuttersput op het middenveld, om tot diep in de linie van de Serviërs door te dringen met een fatale lob.

Later, veel later, als Servië heeft verzuimd gelijk te maken, valt de beslissing als Brazilië kan counteren, als Neymar uiteindelijk de hoekschop op het hoofd van routinier Thiago Silva legt (0-2).

Voetbal als religie

Daarop volgt een kort showprogramma, met tikjes en trucs, en klinkt het olé olé bij elk balcontact. Brazilië, met Mexico als volgende tegenstander, is van oudsher magie in voetbal, als vijfvoudig wereldkampioen, als land dat voetbal in- en uitademt. Elke ploeg op weg naar mogelijke glorie ligt naast oudere elftallen. Vergelijken is een nationale sport. Is Neymar beter dan Romario? Hoever is hij verwijderd van Ronaldo, die als commentator op de tribune zit? Elk detail is een dispuut waard.

Willian houdt de Serviër Aleksandar Kolarov af. De spelmaker van Chelsea is ook bij Brazilië een van de sterkhouders. Beeld REUTERS

Het geel en blauw straalt in de zilte zomerlucht boven het stadion van Spartak. Het is een ander geel en blauw dan dat van pakweg Waasland-Beveren, al is het maar omdat juist de reepjes groen het ensemble vervolmaken, en omdat het om de lijven spant van Goddelijke Kanaries. Brazilië swingt op de slotfase na overigens niet echt, en misschien gaat dat ook helemaal niet gebeuren. Nooit meer. De tijd van swingen is misschien voorbij, ook door de taaiheid van tegenstanders. Maar Brazilië heeft altijd een paar paradijsvogels die verrukken, hoewel Servië, met ex-Anderlecht-spits Mitrovic, rond het uur sterk komt opzetten. Dan zie je meteen paniekerig verdedigen.

Vier jaar geleden miste Neymar de ontknoping van het WK in eigen land door een rugblessure, opgelopen tegen Colombia in de kwartfinales. Bij de Olympische Spelen twee jaar later, eveneens in Brazilië, schoot hij zijn land naar goud van de penaltystip, maar alleen het WK is het middelpunt van Universum Voetbal. De Seleção is in juni bijna groter dan het leven. Altijd die hoop. Zie ze trommelen en zingen, de supporters, met hun keur aan shirts. Zie volwassen mannen kussen met een zelf geknutselde wereldbeker, of lach met vijf mannen in een pak met de jaartallen van de titels: 58, 62, 70, 94, 02. Het wordt weer eens tijd.

Hoor de geluidsorkaan als de speaker Neymar aankondigt. Hij is de ster, met Coutinho als goede nummer twee en Marcelo als drie, de linksachter die in tranen geblesseerd uitvalt. Maar uiteindelijk vindt Paulinho de sleutel naar het doel van Vladimir Stojkovic. Paulinho is in de alweer redelijk klassieke 4-2-3-1 van bondscoach Tite een van die twee controleurs. Fred is een geweldige spelmaker, maar voor hem is vooralsnog geen plaats.

Neymar vermaakt publiek

Het is aan de vier voorsten om feest te maken: Neymar, meestal vanaf links, Coutinho, Willian en spits Jesus. Paulinho en Casemiro zijn de vuilophalers van het middenveld, zeg maar de Axel Witsels van België onder Marc Wilmots. Eén keer dendert locomotief Paulinho als een sneltrein door het dorp waar ze boemeltreinen gewend zijn.

Neymar blijft het publiek vermaken en jagen op een goal. Zo ontspannen. Lachend, ook naar het meisje dat met hem mag meelopen voor de aftrap. Ze is bijna net zo groot als hij. Natuurlijk, Neymar ontmoet hier en daar aversie omdat hij zich wat aanstelt soms, omdat hij een keer of vijf doorrolt als hij op volle snelheid langs Ljajic suist en een tikje krijgt. Hij is een veertje.

Maar wat een genot dat er nog een dribbelaar is als hij, een artiest, iemand die uitdaagt, die gewoon voor een tegenstander blijft stilstaan met de bal aan de voet, alsof hij in het park is. Gaandeweg stijgt het volume van het geluid van de tribunes, zeker na de 0-2, als het donker is en het geel en blauw nog mooier schijnen dan voor de aftrap. Als Neymar met kushandjes afscheid neemt van zijn bewonderaars.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234