Zondag 16/06/2019

Brazilië van op de barkruk

In café Sportwereld zijn nieuwe bierglazen geleverd. Ze blinken en tonen bustes van de Rode Duivels. Ook is het bord voor de pronostiek klaargezet. 'Dat moet hier straks vier weken Rio zijn. Vollen bak voetbal.' Lander Deweer Foto's Jonas Lampens

"Ik twijfel nog."

Frederik Joseph D'Haeseleer is in Dilbeek patron van café Sportwereld. Hij zucht en zegt dat hij het niet zo goed meer weet. Hij staat er alleen voor. Vader en moeder zijn gestorven, de zoon zat zonder keuze: café overnemen of café dicht. Hij koos voor het eerste, al raakt niet goed verwoord waarom. Ook niet waarom hij straks, wanneer in Brazilië de wereldbeker begint, geen tv zal aanzetten. Want, tja, voetbal, het doet hem precies niet zoveel. Vroeger was hij supporter van Anderlecht en nog vroeger dan vroeger speelde hij zelf. Bij Itna Itterbeek, zwart en rood. "Of ik goed was? Niet echt." Wel weet hij hoe het komt dat twee verdwaalde zielen, doelloos zwervend door een land dat België heet, zijn café op slag beminnen. "Omdat er niet zoveel bruine cafés meer overschieten, zeker?"

De muren van café Sportwereld zijn met herinneringen bekleed. Foto's van Frederik Joseph in korte voetbalbroek. Van Eddy Merckx in Solo Superiatruitje, Johan Museeuw op de Muur van Geraardsbergen. Boven de houten betimmering knipogen spiegels naar wat verdwenen is. Ook weg zijn twee letters op de voorgevel. 'Spor werel ', staat er.

Wetmatigheden

De komende weken zal het sporthart van dit land steeds sneller bonken. Nergens zal je de polsslag zo hard voelen als in café Sportwereld, waar in België het ook gelegen is, want achter de naam huist een patroon.

Zekerheid 1. Altijd hangt in café Sportwereld een groot televisiescherm. Het is het venster op wat buiten gebeurt. In de Giro d'Italia, Rolland Garros, de wereldbeker voetbal.

Zekerheid 2. Altijd zijn aan café Sportwereld clubs verbonden. Ook dat is een wetmatigheid. Een biljartclub, een wielerclub, een voetbalclub, minivoetbal vaak, bij Lisette in Deinze zelfs een duivenmaatschappij die koninklijk is. 'Eerlijk Duurt Het Langst' heet die.

Zekerheid 3. Altijd zit in de jukebox een liedje klaar. Bij Lisette is dat 'Zo was het in mijn tijd van toen' van John Terra. "Het leven kent maar één refrein", zingt de zanger, "na regen komt weer zonneschijn."

Zekerheid 4. Altijd staat in de gang naar het toilet een kauwgomballenbak. Die is veel te groot en al jaren niet meer gebruikt.

Zekerheid 5. Altijd plakt de toog vol dromen. Je zou kunnen zeggen: zoals het kleeflint aan het plafond vol vliegen plakt.

Staand in café Sportwereld in Torhout vertelt uitbater Brian Vereecke dat hij in zijn jeugd vaak tegen Kevin De Bruyne heeft gespeeld. Hij voetbalde bij Brugge, De Bruyne eerst bij Gent en dan bij Genk. Twintig jaar later is De Bruyne speerpunt van de nationale ploeg. Vereecke tapt pinten in Torhout.

Hij: "Tja, hoe gaat dat."

Een klant: "Ja ja, het kan raar lopen."

Rijdend van café Sportwereld (Deinze) naar café Sportwereld (Blankenberge) naar café Sportwereld (Jette) valt vooral het verlangen op. De wereldbeker voetbal komt eraan en samen met de ploeg bereidt een land zich voor.

Vanonder de toog verschijnen hoedjes, uit bergingen en garages worden kartonnen dozen gehaald. Daarin zitten vlaggen, sjaals en maskers. Op de biljarttafel liggen posters met opschriften als: 'De Meigemse Sint-Elooisvrienden presenteren: Het WK Voetbal op groot scherm !!!' Boven de pisbak hangt een affiche. 'Tijdens de match gratis hapjes. Als de Duivels voor staan flesjes Jupiler aan 1,20 euro. Als ze winnen gratis rondje.'

De bierglazen met bustes van de jongens zijn geleverd. Ze blinken, net als de ogen van de drinkers.

Een eerste uitbater: "Kom eens wat verder staan, mijn cliënten mogen dit niet horen. (fluisterend) Tijdens het WK ga ik mijn café vol zand leggen. Helemaal, tot aan de enkels. In het midden komt een cocktailbar en het plafond wordt in zwart, geel en rood geverfd. Dat moet hier vier weken Rio zijn. (luider, de stamgast op de hoek van de toog duwt opeens het hoofd omhoog) Vollen bak voetbal!"

Een tweede: "Meneer, luister eens goed. Ik ben een echte Belg en ik heb de oorlog nog meegemaakt. Als er al mensen zijn die gevochten hebben voor hun land, dan zijn het de Walen geweest. Zo'n groot hart dat zij hadden. Je mag ze dus niet onderschatten, zoals sommigen tegenwoordig graag doen. Voetbal zal een goede manier zijn om iedereen te verenigen, denk ik, in plaats van als leeuwen tegenover elkaar te staan. Schrijf dus maar op dat wij grote supporters van de Rode Duivels zijn. Goed? Allez, wat drink je?"

's Avonds gesloten

Alleen Frederik Joseph weet het dus niet zo goed. Zijn café heeft een tv, daar niet van, maar 's avonds is het meestal gesloten. Dan wil Frederik Joseph zelf ook een beetje van het leven genieten en gaat hij op zijn gemak naar het centrum van het dorp. Pintje drinken, op café. "Speciaal voor dat WK ook 's avonds open blijven? Goh, ik weet het niet. Waarom zou ik dat feitelijk moeten doen?"

Als dit verhaal al iets is, laat het dan dit zijn. Een zachte oproep tot samenhorigheid. Rij naar café Sportwereld, met de fiets, groet daar Lisette, Kristof, Rachel, Brian of Frederik Joseph, juich om Axel, Vince of Moussa en geef, na winst of verlies, wat maakt het uit, luidkeels een rondje. Vooraleer ook dat mooie gebaar, net als de letters op de gevel van Frederik Joseph, voorgoed vervlogen is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden