Donderdag 04/03/2021

Brandon Flowers waant zich even Springsteen in de AB

The Killers houden het momenteel voor bekeken, maar frontman Brandon Flowers wil niet van wijken weten. Met Flamingo stoomde hij zijn eerste soloplaat klaar. In de AB balanceerden die nieuwe songs tussen Springsteen en mechanische consumptiepop, maar net op tijd wist Flowers zijn evenwicht te bewaren.

Voor een publiek waant Brandon Flowers zich graag een moderne predikant, die zweert bij gezwollen voordracht, grote gebaren en imaginair vaandelgezwaai. Gefundenes Fressen voor zwartgallige scribenten, die er de afgelopen jaren een heuse sport van maakten om de groep uit Vegas met pek en veren te tooien. Daarmee gaan ze evenwel voorbij aan de rist wereldsongs die The Killers, én Flowers als soloartiest, achter hun naam mogen zetten.

Ook in de AB kreeg je daar voldoende bewijs van: zo kwam ‘Playing With Fire’ moeiteloos weg met een mix van bleekschetensoul en stadionbombast, doordat de song zélf ook erg imposant klonk. De countryeske binnenkomer ‘On The Floor’ blonk dan weer uit in loepzuivere emotie, terwijl de pelgrims in ‘Magdalena’ gerust nog een strofe of drie verder mochten trekken naar hun bedevaartsoord. Bovendien tilde het publiek ‘Losing Touch’ en het kwetsbaar akoestische ‘When You Were Young’, allebei van The Killers, naar een hoogtepunt door als tweede stem op te dagen. En dat Flowers niet langer schijnt te verdwalen op de toonladder, was ook toe te juichen.

Als schrijver schurkt de zanger dan weer steeds inniger aan tegen Bruce Springsteen, storyteller ter hoogte van Route 66. Die idolatrie was soms aandoenlijk en dan weer ergerlijk.

Zo declameerde hij tijdens ‘Crossfire’ met trillende stem dat “België en Las Vegas samen een ervaring zouden delen” en vroeg hij in de zaal of iedereen hem wilde opvangen wanneer hij viel. The Boss zou je tijdens zo’n betoog blindelings geloven, maar uit de mond van Flowers leek het eerder goedbedoelde persiflage.

Ook in ‘Hard Enough’ of ‘Jilted Lovers & Broken Hearts’ hield Flowers ‘Born To Run’ voor ogen, al bleek dat kleinood steeds één hindernis te ver te lonken en te schitteren.

Geen moordconcert

De grootste steen des aanstoots bleef evenwel Flowers’ akelig klinische band, die The Killers moest doen vergeten. Ondanks twee uitstekende backingzangeresjes slaagde de groep er zelden in om je bij je nekvel te grijpen. Zo raffelde dit gevolg ‘Bette Davis Eyes’ van Kim Carnes af als een bleek kopietje, en maakten de muzikanten een iele indruk in het valsige en gefabriceerde ‘Swallow It’.

Een moordconcert werd het dus niet. Maar we geloven graag dat Flowers alles in zich heeft om The Killers ooit naar de kroon te steken. (GVA)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234