Vrijdag 27/05/2022

Bowlingschoenen lijden in stilte

'eerst voetenwassen!'

Als bowlingschoenen konden spreken, zou de wereld wat beleven. Het zou bijvoorbeeld kunnen klinken als: 'Ik haat voeten met eeltknobbels. Ze rekken mijn zijkanten uit. Kleffe jongenstenen in soppige sokken... Spreek er mij niet over.' Maar gelukkig lijden bowlingschoenen in stilte.

En dat in tegenstelling tot bowlingbaanuitbaters. "Iedereen heeft last van bowlingschoenen", zeggen ze in het geheim bij Champion Bowling. "Het lijkt me maar beter dat ik anoniem blijf, want ik kan me nogal opwinden over die schoenen", excuseert de mevrouw van de bowlingbaan zich. "Sommige mensen denken werkelijk dat ik een schoenwinkel heb in plaats van een bowlingbaan. 'Voor mij een zevenendertigeenhalf', vragen ze dan, 'en graag met brede tippen.' Maar dat heb ik natuurlijk niet. Anderzijds zijn er ook mensen die hun eigen schoenmaat helemaal niet kennen. Dat gaat dan van: 'Welk nummer heb ik nu weer?' Terwijl ze ondertussen onhandig naar de onderkant van hun schoenen kijken. En dan nog jongens van een jaar of zestien! Die zijn echt het ergste. Geen idee wat ermee scheelt, maar jongens van zestien willen altijd met hele grote schoenen bowlen. Als zo'n jongen beweert dat hij maat 43 heeft, heeft hij meestal maar een 38. Ze vinden grote voeten zeker cool of zo, ik snap er niets van."

De bowlingschoenen staan genummerd in vakjes achter de toog. "Vroeger stonden ze in een hokje apart, maar ze zijn verhuisd", legt de bowlingdame uit. "Hier kan ik de dingen beter in het oog houden. Er verdwenen namelijk af en toe schoenen. Bovendien maakten de mensen er één grote puinhoop van met alle maten door elkaar. En stinken dat het soms deed... Maar!", voegt ze er op waarschuwende toon aan toe, "onthoud één ding goed: het zijn niet onze bowlingschoenen die stinken, het zijn de schoenen van de mensen zelf die staan te dampen. Wij ontsmetten onze schoenen. Daar hebben we een spray voor die desinfecteert en ontgeurt." De dame verdwijnt en verschijnt met een spuitbus weer boven de toog. Shoe Deodorizer, staat erop. "Van dit spul moeten we genoeg in huis hebben, of het loopt mis. Anderzijds blijft een schoen natuurlijk een schoen. Je moet er niet met je neus aan snuffelen. En je moet er ook niet moedwillig ín gaan loeren. Want sommige van onze klanten hebben inderdaad zweetvoeten en vieze sokken. Ik kan voor het bowlen moeilijk ieders voeten gaan wassen, maar we doen zeer ons best om alles netjes te houden." Desondanks zijn sommige mensen vies van geleende bowlingschoenen, maar daarvoor staat er dus We Sell Safesocks op de deur van Champion Bowling. "Voor 20 frank kun je een paar plastic bowlingsokjes kopen", verduidelijkt de geheime mevrouw. "Je moet de sokjes over je eigen sokken trekken, waardoor je de binnenkant van de bowlingschoen niet hoeft aan te raken. In de zomer verkopen we meer Safesocks dan in de winter, want in de zomer komen heel veel mensen op sandalen bowlen. En aan sokken om in de bowlingschoen te dragen, denken ze vaak niet."

Hoelang een paar bowlingschoenen meegaat, kunnen ze bij Champion Bowling niet zeggen. Maar de bowlingbaan bestaat al dertig jaar, wat maakt dat madame X schoenen heeft zien komen en schoenen heeft zien gaan. "Ik heb er 250 paar in voorraad, tussen maat 28 en 48. Normaal gezien lopen de maten maar tot 46, maar aangezien de Club van Lange Mensen (Echt waar! Zo heeft ze het verteld) hier regelmatig komt spelen, heb ik twee maten laten bijmaken. Het is me trouwens opgevallen dat mensenvoeten groter en groter worden. Pas geleden heb ik honderd paar nieuwe schoenen gekocht, maar ik ben er niet tevreden over. Sommige schoenen verslijten vlugger dan andere. Ik weet ook niet waarom. De schoen van het huis kost 30 euro (1.200 frank), wat niet veel is, maar hoe meer schoenen je koopt, hoe goedkoper ze worden. Normaal gezien brengen we onze schoenen niet naar de schoenmaker. Schoenen die kapot zijn, gooien we meteen weg. Tenzij het stiksel een beetje los is of de zool niet meer goed vastzit. We laten onze schoenen nooit lappen. Veters vervangen we zelf. En linkerbowlingschoenen zijn meestal het vlugst versleten. Tijdens het bowlen slepen de meeste mensen immers een beetje met hun linkerbeen, waardoor linkerneuzen het meest te lijden hebben." "Wist je dat er verschillende bowlingschoenen zijn voor links- en rechtshandigen?", vraagt de mevrouw. Uiteraard weet MIX van niets. Handen en voeten hebben niets met elkaar te maken. Maar het omgekeerde blijkt waar. "Vroeger verhuurden we verschillende schoenen voor links- en rechtshandigen", herinnert de mevrouw zich. "Een paar bowlingschoenen bestaat namelijk uit twee verschillende schoenen." Zo logisch als wat, denkt MIX, ieder schoenenpaar bestaat uit twee verschillende schoenen. Maar er is meer. "Met de ene schoen stoot je af voor een aanloopje, met de andere sleep je een beetje", verklaart de mevrouw geduldig. "In één paar bowlingschoenen zitten dus tegelijk een stopschoen en een schuifschoen mét verschillende zolen. En omdat linkshandigen met omgekeerde benen aanlopen en slepen, dragen ze dus andere bowlingschoenen. Maar zoals gezegd, voortaan is er tussen bowlingschoenen geen verschil meer. Schuif- en stopzolen zijn afgeschaft, behalve voor professionele modellen."

Maar professionele speler of niet, iedereen moet bowlingschoenen aan om te bowlen. "Veel mensen denken dat sportschoenen best kunnen op een kegelbaan. Niet hé. Om de ballen beter te laten glijden, wordt de houten vloer van onze baan iedere dag geolied. Je moet dus schoenen hebben waarmee je kunt glijden zonder te vallen, want een bowlingbaan is bijzonder glad. Bovendien maken gewone schoenen strepen op de vloer. Daarom zijn tennissloffen ten strengste verboden."

DAG 1 "Mevrouw, heeft u een bowlingbaan? En heeft u dan ook bowlingschoenen?" De mevrouw aan de andere kant lacht: "Wat? Een artikel over bowlingschoenen? Voor de gazet? Nou, nou." Maar de bowlingschoen is waar het schoentje knelt, zo blijkt. "Op iedere bowlingbaan is het een gedoe met de schoenen", geeft ze toe. "Wat? Je wilt onze schoenen zien? Ja, ja, kom maar langs. Ik ben er morgen vanaf twaalf uur 's middags. Haha."

DAG 2 De MIX-kar vlamt de parking van de bowlingbaan op. Akelig op tijd voor de afspraak. Binnen staat de mevrouw van de telefoon een sigaretje te roken: "En wie ben jij wel? Van de krant? Hoe kan dat nu? Je méént het! Ik dacht dat het een grap was. Dat iemand me een loer wilde draaien omdat ik altijd maar over die schoenen zit te zeuren. Allez hup, vraag dan maar. Wil je koffie?" En ze wandelt terug naar de toog voor een reutelende espresso. "Niet te geloven", zegt ze nog tegen een klant aan een ander tafeltje. "Dat mens komt hier om over bowlingschoenen te schrijven." (Pfff, die journalisten!)

Volgende week: dt-fouten

An Olaerts Foto's Carolijn Domensino

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234