Maandag 01/06/2020

Boules de Berlin

Vinyledities van nieuwe platen verschijnen om onverklaarbare redenen haast altijd met enige achterstand op de download en cd-uitgaven, maar het moet gezegd: meestal wordt het geduld wél beloond. Dat geldt ook voor wat wellicht de twee belangrijkste releases van het voorjaar zijn: The Next Day van David Bowie (ISO/Sony) en Delta Machine van Depeche Mode (Mute/Sony).

Nu de euforie rond de eerste nieuwe Bowie in tien jaar weer enigszins is gaan liggen, kan de plaat beoordeeld worden op haar echte merites: een goede, bij momenten uitstekende verzameling songs die -op de ondermaatse single 'The Stars (Are Out Tonight)' na - weinig vulsel bevat, en gemakkelijk zijn beste werk bevat sinds Earthling.

Bowie maakt de balans op van zijn leven, blikt terug op zijn roemrijke periode in Berlijn en verwijst ook via de hoes naar Heroes, een van zijn beste en meest invloedrijke platen. Op vinyl ziet het er allemaal nog een stuk beter uit, en zowel de uitklaphoes als de twee dikke elpees ogen ronduit fantastisch. Op de koop toe zijn de afgedrukte songteksten hier wél leesbaar, al werd er voor het gebruiksgemak toch ook een cd bijgestopt.

Depeche Mode - wiens sound grotendeels op de Berlijnse periode van Bowie is gebaseerd - kiest voor een gratis downloadcode, maar voor de rest is ook de vinyluitgave van Delta Machine een juweeltje, traditiegetrouw met artwork en fotografie van Anton Corbijn. De muziek zelf behoort niet meteen tot de beste die de groep in zijn 33-jarig bestaan gemaakt heeft. Of juister: de songs verwijzen naar de beginperiode van de groep maar doen dankzij de tussenkomst van producer Ben Hillier toch erg hedendaags aan.

Tolstoj en Thom

Als geheel werkt de plaat beter dan je op basis van die eerste paar draaibeurten had vermoed, maar wat Delta Machine niettemin ontbeert is die ene echte instantklassieker: het blijft vruchteloos zoeken naar een hitsingle als 'Personal Jesus', 'Walking in my Shoes' of 'Enjoy the Silence'. Waardoor je toch met een onbevredigd gevoel achterblijft.

Ook elektronisch, maar van een heel andere orde is Krieg und Frieden (Mute/PIAS) van Apparat, het pseudoniem waarachter de Berlijnse Sascha Ring schuilgaat. Hij begon als techno-muzikant, ging later ambient maken, en werkte eerder met Ellen Allien en Modeselektor.

Op Krieg und Frieden - de op wit vinyl geperste soundtrack bij een theateropvoering van Tolstoj's Oorlog en vrede - overtreft hij zichzelf met sfeervolle soundscapes die aanzwellen en weer wegebben, zodat de spanning voortdurend bewaard blijft. De combinatie tussen strijkers, ruisende elektronica en verstilde piano mondt uit in een optelsom die heel dicht tegen hedendaags klassiek aanleunt.

Heel soms komt er even wat noise aanwaaien, en je kijkt wel op als er bij 'Light On' plots een echte zangstem opduikt. De herinnering aan Radiohead - Ring werkte eerder samen met Thom Yorke - is op dat moment nooit veraf. Een soundtrack die geen beeld nodig heeft om te imponeren, en, zeker bij fans van Olafur Arnalds en Johann Johannsson, heel snel verslavingsverschijnselen zal opwekken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234