Maandag 17/02/2020

Bondscoach Robert Waseige, geen man van vest en plastron

Brussel

Eigen berichtgeving

Bart Fieremans

Hoe gaat dat soms met populariteit? Robert Waseige was allang een bekende Waal, genoot bij een select Vlaams publiek ook al veel aanzien door zijn verleden als trainer van Winterslag en Lokeren, maar in zijn fin de carrière moet de brave man opletten of zijn naam krijgt ook internationale weerklank. Want sinds hij de nationale ploeg bestiert, lijkt hij wel in het collectief geheugen gebrand als de weldoener van het Belgische voetbal. Alleszins was in de straalstroom van Euro 2000 de tijd rijp om een boek over Robert Waseige te lanceren, zo vond auteur-journalist Guy Debisschop. Onder de titel L'entraîneur citoyen - het boek verschijnt alleen in het Frans - graaft hij in de ziel van de trainer.

Nu is Waseige allerminst iemand die de aandacht zoekt, soms lijkt het alsof die schijnwerpers van de media hem meer een last dan een lust zijn. Op de persvoorstelling wilde hij - allicht ook omdat hij zich wat ongemakkelijk voelde met de in superlatieven doordrenkte taal van het boek - benadrukken dat hij een 'normaal' mens is, helemaal niet extraordinaire.

Het voorwoord Un Monsieur avec un grand M, geschreven door Jean-Denis Lejeune, zet de toon: het boek is een hommage. Jean-Denis Lejeune, vader van de betreurde Julie, heeft nog bij de junioren van Standard gespeeld toen Waseige er hoofdtrainer was. Na de verdwijning van Julie en Mélissa in 1995 was Waseige meteen bereid om in het steuncomité te zetelen. "Hij heeft me veel geholpen", schrijft vader Lejeune. "Ik beschouw hem als mijn geestelijke vader."

In elf hoofdstukken schetst Debisschop de mens en trainer Waseige. Wat onnodig haalt de auteur voorganger Georges Leekens - in het boek ironisch 'Le grand Georges' genoemd - over de hekel. Het boek leert dat Waseige een groot rechtvaardigheidsgevoel kent, en dat hij daardoor ook al eens overhoop ligt met journalisten. Het stoort hem, zo geeft Waseige toe, "met welk recht sommige jonge gasten van 25 jaar, die misschien 20 of 30 voetbalwedstrijden in hun leven hebben gezien, van op een spreekgestoelte een trainer beoordelen die 20 jaar op het hoogste niveau gewerkt heeft." Voorts toont de auteur aan dat het wereldleed Waseige niet koud laat; betrapte hooligans zou hij het liefst een maand in de cel opsluiten. Het familiale leven komt ook ruimschoots aan bod: het was wel degelijk liefde op het eerste gezicht hoe zijn vrouw Aline hem leerde kennen. In de fotopagina's is Waseige te zien met zijn jongste kleinzoon Marius in de armen. Journalisten herinneren zich nog met welke blijdschap hij die geboorte op een persconferentie zo even terzijde meegedeeld had. Zijn imago als vaderfiguur is niet van de lucht.

Het boek is doorspekt met anekdotes, een levenswijsheid duikt geregeld op. In het achtste hoofdstuk laat de auteur enkele prominenten uit de voetbalwereld aan het woord over Waseige. Ex-bondscoach Paul Van Himst ziet de Rode Duivels met Waseige wel de halve finale op Euro 2000 halen. Anderlecht-manager Michel Verschueren schat de bondscoach erg hoog in, misschien dat Waseige dan toch nog kans maakt om ooit paars-wit te trainen als de Brusselse club nog eens een nieuwe trainer zoekt. Als uitsmijter mag Waseige zijn zeg doen over enkele voorkeuren. Zo verkiest hij een gemakkelijk zittend pulletje boven een vest met stropdas, houdt hij meer van tearjerkers dan van actiefilms, en drinkt hij "af en toe een biertje net zoals iedereen".

Robert Waseige, l'Entraîneur Citoyen door Guy Debisschop is uitgegeven door Les Editions Luc Pire, 120 bladzijden, 595 frank (14,75 euro).

Robert Waseige is ook in boekvorm erg geliefd

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234