Dinsdag 25/02/2020

Bölöni

Standardcoach Bölöni is in korte tijd de eenzame cultuurdrager geworden van het Belgische voetbal

In het heetst van de strijd tikte Laszlo Bölöni Liverpoolcoach Rafael Benitez op de rug. Met de wijsvinger. Het was zo'n omatikje ter bestraffing van een kind. Benitez draaide zich om, schudde het hoofd en maakte een handgebaar: een duik.

Bölöni en Benitez speelden een wedstrijd in de wedstrijd. Spelen is niet het juiste woord, het was mime. Hoge kunst. De heren gingen zo in elkaar op dat ik dacht: de een eindigt de wedstrijd zonder armen, de ander zonder benen. Het was zo'n fantastisch schouwspel dat je geen zin meer had om de bal te volgen. De Zestien stierf weg in het pathetische duel van de mannen langs de lijn.

De trainer van Standard is in korte tijd de eenzame cultuurdrager geworden van het Belgische voetbal. Bölöni doet aan Tomislav Ivic denken. Professor systeemdenken. Bravoure, lef, Latijns raffinement. Trainer met een signatuur. Ongetwijfeld de beste transfer van deze competitie.

De prestatie van Standard tegen Liverpool was een baken voor nationale trots. En hoe lang is dat niet geleden? Van de Rode Duivels zien we hooguit ziekenfondsvoetbal. Anderlecht heeft nog alleen Europese praatjes, niet het spel. Club Brugge en AA Gent: braderie van Europa. Bij Racing Genk denk ik altijd aan Ronny Van Geneugden: lieve vader, perfecte buur, maar onherroepelijk getekend als magazijnier van de mijn van Winterslag. Ja, Georges Leekens is er nog, maar waar is zijn ambitie? Georges is middenstander geworden, diep in de provincie.

Standard is onze enige enclave in Europa. Het is mij nog steeds niet helemaal duidelijk waar en hoe de Luikse club de professionele geest heeft gekregen. Wat is het geheim van de omslag? Na jaren van wanbeleid en lugubere lichtzinnigheid stond er ineens een ploeg. Wat heet, een kampioenenelftal. Talent te koop, wilskracht ouderwets vurig. Nog merkwaardiger: geen veehandel meer op de transfermarkt. De youngsters lieten zich niet verleiden door financieel geblaat.

Daar bovenop is er nu de passie van Laszlo Bölöni als architectuur van discipline en gratie. Wereldse stijlfiguur in een land dat voetbal heeft gedegradeerd tot B-sport.

Het beste wat Standard kon overkomen is de dramatische en onverdiende uitschakeling voor de Champions League. Revanche was al het geestesmerk van de Luikse club en nu komt daar nog de slachtofferrol bij. Brussel heeft het voor lange tijd afgelegd tegen Luik. Reken maar dat het pijn doet, in Brussel.

Michel Verschueren is specialist nachtmerries en doemscenario's. Dat hij op zijn oude dag nog moet buigen voor de erfgenamen van Roger Petit schuurt hem uit tot steengroeve.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234