Zondag 19/09/2021

Boenox

'Op dit moment is er een enorme versmelting bezig tussen pop en klassiek. Onze plaat hoort trouwens zowel op Klara als op Studio Brussel thuis'

Vlaams viertal tussen Stones en Vivaldi

brussel

Van onze medewerker

Koen De Meester

Popmuziek voelt meer en meer de hete adem van klassieke muziek in de nek. Waar vroeger rockmuzikanten naar klassiek lonkten, is er nu een omgekeerde beweging aan de gang. Geschoolde musici, zoals de leden van het Vlaams kwartet Boenox, gebruiken meer en meer de methodes en de taal van de pop.

De vier komen op hun cd Studio uit bij een milde mix van nieuwe elektronica en akoestische muziek, vaak filmisch en soms zelfs poppy. Als we opmerken dat ze dat toch niet op het conservatorium geleerd hebben, pakt fagottist Edwin Derde uit met een verrassend antwoord. "Velen zitten nog met een verkeerde opvatting over het conservatorium. Er is van daaruit zelfs een impuls geweest. Voor de eigenzinnige combinatie van hobo, fagot, contrabas en cello bestonden er immers geen partituren en toen begonnen een aantal collega's uit de compositieklassen voor ons te schrijven. Later zijn wij dat zelf gaan doen. In een professionele opleiding leer je vooral heel goed je instrument te bespelen. Muzikant ben je dan al, dat kun je gewoon niet aanleren. Het muzikale pad dat je daarna kiest, hangt van jezelf af. Boenox vormt dan ook de optelsom van de vele invloeden die in de groep samenkomen."

Hoboïst Dimitri Brusselmans bijvoorbeeld is niet echt het schoolvoorbeeld van de klassieke muzikant. "Toen ik acht of negen was, kreeg ik twee platen van mijn pa: een van de Rolling Stones en een met hoboconcerti van Marcello en Vivaldi. Ik speelde ook altijd met mijn tennisracket voor de spiegel en dacht eigenlijk niet aan klassieke studies, maar aan een rockbandje. Uiteindelijk ben ik toch naar het conservatorium getrokken. In die periode heb ik mijn gitaar opzijgezet. Op het einde van onze studies, in 1996, zijn we met Boenox begonnen." De groep maakte al snel een eerste demo, mede onder impuls van contrabassist Stoffel De Laat. Die was al vroeg met synthesizers en computers bezig en volgde samen met Brusselmans ook elektronische muziek. Later bracht de groep een eerste cd uit.

Ondertussen bleven de leden op vele fronten actief. Een typisch bestaan voor een professionele muzikant kortom, en niet echt een probleem voor Edwin Derde. Hij vindt het zelfs een must en een voordeel. "Ik denk dat het de enige manier is om onze job boeiend te houden. Al die invalshoeken maken Boenox speciaal. Dimitri bijvoorbeeld is bezig met de elektronische groep Monky Pussy, maar hij speelt ook in orkesten. Katelijn Van Kerckhoven, onze celliste, speelt veel kamermuziek en geeft les, terwijl Stoffel nog maar net terug is uit Finland, waar hij in het orkest van Helmut Lotti musiceerde. Ik heb dan weer een vaste job bij de muziekkapel van de marine en studeer voor dirigent."

Hoe zeer de leden ook in de klassieke wereld verankerd zitten, toch komt de nieuwe plaat uit bij een puur pop- en rocklabel. Brusselmans vertelt over het gelukkige toeval. "Tja, je gaat uit in Antwerpen en raakt aan de praat met kennissen van kennissen over goede bands als The White Stripes en Underworld. Ik vertelde dat we met iets bezig waren en zo is de bal aan het rollen gegaan." Edwin Derde ziet zeker positieve kanten aan een poplabel, en niet louter zakelijke. "Door die positie is het gemakkelijker om ons te onttrekken aan de vraag of het nu pop of klassiek is. Op dit moment is er een enorme versmelting bezig. Die is noodzakelijk voor de klassieke muziek. Onze plaat hoort trouwens zowel op Klara als op Studio Brussel thuis."

Dat laatste heeft veel te maken met de aanpak van Boenox. Enerzijds is er de elektronica, anderzijds is er de zorg voor het juist en goed bespelen van een instrument. Er is volgens Brusselmans ook nog een andere factor. "Veel heeft te maken met de manier van opnemen. Soms lijkt het allemaal elektronisch, maar dat is niet zo. De basdrum in 'Dark Purple' bijvoorbeeld is niets anders dan de kist van de contrabas, voorzien van een microfoon. Zo heeft elk geluid wel zijn functie op deze plaat. De titel is echt niet lukraak gekozen, dit is iets totaal anders dan onze liveoptredens."

Voor deze plaat werkte de groep doelbewust met een klassieke producer. Alleen was dat voor de man in kwestie een wat vreemde ervaring, vertelt Brusselmans. "De beats waren al op voorhand geprogrammeerd, de instrumenten zouden we opnemen in een studio. We voelden echter direct dat de benadering totaal verschillend was. Bij het binnenkomen zagen we de muziekstandaards al klaar staan. Die zijn aan Boenox allang niet meer besteed. Onze muziek staat nog op papier, maar dat is zuiver om ze in te studeren. Als je achter zo'n blad zit, is het immers allemaal veel te statisch. Ik zag de producer dan ook direct denken: wat voor een bende gekken heb ik hier in de studio? Het bestaat dus nog steeds, dat puur klassieke denken. Maar er zijn al veel collega's die geïnteresseerd zijn en die ons aanmoedigen. Ze willen zelfs allemaal graag komen meespelen. Bestaat er voor een muzikant iets mooiers?"

Studio van Boenox is uit op V2.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234