Donderdag 26/11/2020
Marnix Peeters.Beeld DM

ColumnMarnix Peeters

Boef doet hard zijn best voor ons, maar hij kan zijn afkomst verloochenen noch uitwissen

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

De aandachtige lezer vraagt zich al enkele weken af hoe het met Boef is gesteld, de boshond die wij deze winter in de Spaanse bergen van de dood redden, en die nu al twee maanden in zijn gouden mand hier in Burg-Reuland van de lente ligt te genieten.

Daar zeg ik het al: met Boef gaat alles heel goed. Hij heeft wat tijd nodig gehad om te wennen, maar voor een hond die zijn hele kindertijd onbemeesterd in een bos heeft geleefd en die tot voor kort niet eens wist hoe hij heette, doet hij het voortreffelijk. Hij slaapt zijn negen uren, wat perfect overeenkomt met die van ons. Hij doet zijn gevoeg hoofdzakelijk waar het hoort, hij zeurt niet, hij eet en drinkt goed en hij bijt zelden iets kapot. Helemaal het baasje.

Na het ontwaken sleept hij dapper alle dekens uit zijn nest de tuin in. Wij vermoeden dat hij ons zo na-aapt: hij ziet ons brood en kopjes koffie en kranten aandragen, en hij wil niet achterblijven.

Vervolgens doen wij een zoekspel. Wij breken Frolics in stukjes en verstoppen die. Snuivend gaat onze jachthond ernaar op zoek. Binnen de paar minuten zijn ze allemaal gevonden.

Om de andere dag moeten wij met een tangetje een dikke teek uit zijn vel draaien. De dierenarts heeft hem nu een pilletje gegeven, ze zegt dat hier in de Eifel de populaties niet meer te overzien zijn.

Dat we bij de dierenarts waren, was omdat Boef een parasiet op de darmen had. Daar kreeg hij twee inspuitingen voor en nu moet hij drie weken lang tabletten slikken. Ik verstop ze in een tv-worstje, dat hij altijd als eerste van tussen zijn brokken vist. Zo raakt de voorraad Zwan snel op, tot grote vreugde van mijn vrouw, die daar een hekel aan heeft, hoewel zij lijkt te genieten van de gebeurlijke hotdog die ik er, als de ijskast écht leeg is, mee bereid. Bruin brood, warme tv-worstjes en mosterd, en alle protest verstomt.

Beeld Marnix Peeters

Voorts kan Boef al zitten, liggen, kruipen en een poot geven, maar enkel als hij er zelf voor kiest. Hij doet ontzettend hard zijn best voor ons, maar hij kan zijn afkomst verloochenen noch uitwissen. Hij heeft negen maanden lang geleefd op afval en uitwerpselen, en zonder vrienden, en je merkt dat hij de weelde en de liefde wantrouwt.

Dankzij hem denken wij ook wat minder aan wat er allemaal in de wereld gebeurt. Misschien zouden we er zonder hem neerslachtig door worden, of neerslachtiger, want je kent toch wel wat mensen van wie je weet dat ze hard moeten vechten en van wie je je afvraagt hoe dik de mist is die hen nu omgeeft.

Dan komt dus Boef de Wintergarten binnen met zijn grote blauwe deken in zijn bek, en loopt hij ermee rond als een paardje, fier en met hoge, afgemeten stappen om niet te struikelen, en schieten wij in de lach en zijn wij even heel gelukkig.

Ter verlichting van de quarantaine schreef Marnix Peeters een zeer kort verhaal. Het heet ‘Je rijdt niet met een coupé als je iets deftigs in de zin hebt’ en is voor DM-lezers gratis te downloaden via pottwalpublishers.be.

De cover van het 'zeer kort blijspel'.Beeld RV
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234