Maandag 18/11/2019

Bob Marley en de medicijnman

Marc Didden

Met Bob Marley in Jamaica

“Ik herinner me nog goed mijn eerste dag bij Humo. Ik had Guy Mortier een brief geschreven met de boodschap dat zijn blad op niks trok en ik het veel beter zou doen en kreeg een telegram van Guy Mortier dat hij eens met mij wilde praten. Blijkbaar was de brief bijzonder goed geschreven. (lacht) Een van mijn eerste interviews was met Tina Turner. Het was geen succes. Mijn eerste vraag was: ‘May I ask you a question?’ Haar antwoord: ‘No, darling.’ Een interview waar ik wel bijzonder goede herinneringen aan overhou, was dat met Bob Marley in Jamaica in 1980. Hij was toen op het toppunt van zijn roem en alleen al het feit dat ik hem kon spreken, was uitzonderlijk. Toen ik met hem Kingston binnenreed, had ik het gevoel dat ik met Caesar het oude Rome binnenreed. Hij was een God, maar zo gedroeg hij zich niet tegenover mij. Ik heb drie dagen met hem kunnen praten en op het einde van die driedaagse vroeg hij of ik hem even mee naar beneden wilde volgen naar zijn studio. Hij had een nieuw nummer af en wilde weten wat ik ervan vond. Het bleek Redemption Song te zijn. Ik was, en ben nog altijd, bijzonder trots op dat interview. Achttien maanden later kwam het bericht dat hij dood was.”

Serge Simonart

‘Onze man’ in Lourdes

“Een hoogtepunt? Vraag je me nu een artikel van een collega of mezelf te kiezen uit de bijna dertig jaar dat ik voor Humo werk en de vijfenveertig jaar daarvoor? Onmogelijk. Weet je wat het werkelijke hoogtepunt van Humo is? De niet te onderschatten invloed die het blad op elk Vlaams tijdschrift en elke Vlaamse krant heeft uitgeoefend, de algemene na-aperij in de Vlaamse media van Humo. Toen ik twaalf, dertien jaar was, schreef geen enkel medium in Vlaanderen over pop- en rockmuziek of jeugdcultuur, behalve Humo. Pas later is iedereen op die kar gesprongen. Nog zoiets: de participatieve journalistiek. Toen ik in Humo begon met mijn ‘Onze man’-stukken, bestond dat niet in Vlaanderen. Tot ik besloot mee te bedelen met de bedelaars in de straat, bezoekers van naaktstranden te vervoegen, noem maar op. Ik nam een sociaal-cultureel fenomeen en dook er middenin, deed mee met de mensen. Mijn eerste artikel in die reeks moet ‘Onze man in Lourdes’ geweest zijn. In plaats van op een afstandelijke manier het fenomeen Lourdes te duiden, ging ik aan de slag als begeleider van de zieken en schreef ik daarover. En niet alleen de ‘Onze man’-aanpak werd gekopieerd, ‘De zeven hoofdzonden’ werd in een ander blad ‘De tien geboden’, zowat elk vrouwenblad nam het concept van ‘Cherchez la femme’ over, ‘Hoe zou het nog zijn met?’ werd dunnetjes overgedaan. Humo heeft de hele Vlaamse media opgevoed. Dát is het hoogtepunt.”

Guido Van Meir

De memoires van Black Elk

“In 1978 verscheen in Humo mijn vertaling en bewerking van Black Elk Speaks, het verhaal van een Siouxmedicijnman opgetekend door John G. Neihardt. In die tijd moesten in Amerika een drietal wetsontwerpen gestemd worden voor de afbraak van de verdragsrechten van de Indianen. De kwestie beroerde, mede dankzij de publicatie, ook Vlaanderen. Aan het einde van de laatste aflevering publiceerden we een petitiestrookje met plaats voor tien handtekeningen. Dat werd door zo’n 1.500 actievoerders zo veelvuldig gekopieerd dat we uiteindelijk 55.000 handtekeningen hebben verzameld. De actie heeft een grote impact gehad op mijn persoonlijk en professioneel leven. Ik trok naar de VS en kwam er in gebieden waar ik meer indianen dan blanken zag. Pietje De Leugenaar was een compleet ander figuur geweest als ik dat niet had gedaan. De actie was ook een mooi voorbeeld van hoe informatie omgezet kan worden in actie. Het was een tijd van herbronning: het klassieke linkse verhaal kreeg zware klappen, onder meer door de uitwassen van de Rode Khmer in Cambodja, en het groene verhaal kwam net op. Ik herinner me dat Mieke Vogels zich toen ook heeft aangesloten bij ons protest - een scoutsmeisje was ze nog. Het protesterende publiek ging ook even breed als het Humo-publiek: van groene jongens over bikers tot punkers. Dat brede publiek is voor mij de essentie van Humo. Er was op de redactie een strekking journalisten die het gerust met een aantal tienduizend lezers minder wilde doen en van Humo een Vlaamse versie van het Franse weekblad Le Nouvel Observateur wilde maken, maar daar heb ik nooit toe behoord.”

Guy Mortier

Mijl op Zeven

“Het beste uit Humo? En daar moet ik nu op antwoorden... Even veertig jaar aan mijn geestesoog voorbij jagen... Geen beginnen aan, er is veel te veel zeer goeds geweest. Kunnen we er geen pakket van maken met een feestelijke strik rond? Nu, als het toch moet, wijs ik, liever dan individuele stukken aan te wijzen, een paar langlopende bijdragen uit die als strak gespannen kabels jarenlang mee het hoge niveau hebben helpen handhaven. Dan denk ik natuurlijk eerst aan ‘Dwarskijker’ van Rudy Vandendaele, zoveel decennia buitengewoon scherpzinnig en geestig - ik hoop nog altijd dat hij ooit opnieuw begint. Kamagurka in de 20ste eeuw was fantastisch, Ever Meulen was een zegen, en nu zijn er Jeroom en Jonas Geirnaert, ‘Het Gat van de Wereld’, ‘Uitlaat’... En niet te vergeten: ‘Het wordt te veel voor Corneel’, geschreven door Guido Van Meir. Kees Van Kooten zei me ooit dat hij en Remco Campert op hun vakantiewandelingen in Noord-Frankrijk graag Corneels stukjes aan elkaar voorlazen en zich dan aan elkaar moesten vasthouden om niet om te vallen van het lachen.

Maar als ik toch moet kiezen, dan misschien toch maar ‘Mijl op Zeven’, de bijdragen van Marc Mijlemans over televisie en het leven, en de voorloper van (rv)’s ‘Dwarskijker’. ‘Mijl op Zeven’ was apart, geestig, slim, briljant geschreven, in swingend Neder- lands. Bovendien kregen de stukjes nog een extra lading toen zoetjesaan de wanhoop binnensloop nadat zijn vrouw was overleden, en hijzelf zoetjesaan zwaar ziek werd (Mijlemans overleed op 28-jarige leeftijd aan kanker, JDB). Kippenvel. Onvergetelijk.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234