Zaterdag 10/12/2022

Boardman had één kans en greep die ook

De specialist van de korte hevige inspanning heeft gisteren in het koude Parijs zijn hartje kunnen ophalen. Chris Boardman maakte meteen duidelijk dat er op een vlak parcours waar de grote molen de bovenhand haalt, tegen hem geen kruid gewassen is. Boardman is een hardrijder van het zuiverste water. Frank Vandenbroucke, vorig jaar nog winnaar van de inleidende tijdrit van Parijs-Nice, ondervond het aan den lijve. Hij realiseerde de derde tijd, op zes seconden van de Britse tijdritspecialist. Maar Frank is niet ontevreden. Hij ziet het zitten voor de volgende dagen.

PARIJS.

VAN ONZE VERSLAGGEVER TER PLAATSE

Het is een cliché dat meestal wel klopt (en daarom dus een cliché): tijdrijden is voer voor specialisten; die stonden dus ook op de eerste rij voor de ouverture van de 'koers naar de zon'. De druk was groot bij Frank Vandenbroucke, Chris Boardman, O'Grady enz. Het parcours werd tot in de puntjes onder de loep genomen. Dan een fikse opwarming, opperste concentratie op het startpodium en weg voor een voortdurend gevecht tegen zichzelf en de tijd.

"Tijdrijden heb ik altijd gekund", lacht Boardman. "Al van de eerste dag dat ik renner ben." Het palmares dat hij als specialist-tijdrijder bij elkaar heeft gereden, is ondertussen al vrj indrukwekkend. Olympisch kampioen achtervolging in 1992 (Barcelona), drie keer proloogwinnaar in de Tour (1994 in Rijsel, in 1997 in Rouen en vorig jaar in Dublin), tijdritten en prologen in kleinere rittenkoersen, winnaar van de GP Eddy Merckx en tweevoudig uurrecordhouder. Dat hij gisteren in de inleidende tijdrit van Parijs-Nice de concurrentie achter zich liet, zal weinigen verbazen. Nochtans was het rond Boardman na zijn proloogwinst in Dublin en zijn valpartij op de derde tourdag erg stil geweest. "Dublin was het enige mooie moment vorig jaar", zegt hij. "Na mijn verplichte opgave in de Tour zette ik alles op het WK tijdrijden, maar dat werd een sisser van formaat. Elfde, geen resultaat voor een specialist van mijn kaliber. 1998 was over de hele lijn een zwak seizoen."

Boardman trok zich de voorbije maanden terug bij zich thuis in Engeland, waar hij het nieuwe seizoen zorgvuldig voorbereidde. Hij koos voor een andere aanpak. Veel training en minder competitie. Parijs-Nice is na de Ster van Bessèges pas zijn tweede wedstrijd van het seizoen. Maar die nieuwe aanpak werpt zijn vruchten af. "Ik had ook mijn zinnen op deze tijdrit gezet", zegt de sympathieke Brit, die volgend jaar afscheid wil nemen op de Olympische Spelen in Sydney. "Zes weken geleden kreeg ik het parcours van deze chronorace onder ogen. Compleet vlak. Ik wist dat het iets voor mij zou zijn, ook al denk je dan nog niet onmiddellijk aan winnen. Over zo'n korte afstand liggen de verschillen doorgaans heel dicht bij elkaar."

Aan een gemiddelde van meer dan 52 kilometer per uur raasde Boardman door Parijs. De enige die in zijn buurt eindigde, was zijn ploegmaat Stuart O'Grady. "Eigenlijk een verrassing", weet Boardman. "O'Grady kan niet echt een specialist genoemd worden. Hij is echter al het hele voorjaar sterk op dreef en dat wordt nu vertaald in deze chronorace. Bij mijn weten is het de eerste goede tijdrit die hij rijdt. Voor de eindzege heeft Stuart weliswaar meer mogelijkheden dan ik. Voor mij had er nog een tijdrit mogen zijn. Maar goed, ik zal mijn leiderstrui zomaar niet cadeau doen."

De tijdritfietsen mogen inderdaad alweer opgeborgen worden. Zoals vorig jaar wordt er voor de rest van deze Parijs-Nice niet meer tegen de klok gereden. De tijd dat de 'koers naar de zon' met een chronorace afsloot, lijkt definitief voorbij. "Voor een rittenkoers van acht dagen volstaat één tijdrit", meent Josette Leuilliot, directrice van Monde 6, het bureau dat de organisatie van Parijs-Nice in handen heeft. "Om die reden beslisten we twaalf maanden geleden al om niet langer met een tijdrit te eindigen. Een ietwat langere chronorit als openingsrit lijkt me ideaal en voldoende voor een etappekoers van een week."

Nochtans keek tot voor vier jaar iedereen steeds met grote belangstelling uit naar de afsluitende tijdrit op col d'Eze. De 18 kilometer lange klim tegen de klok naar La Turbie leverde vele jaren lang een heroïsche strijd op. Jacques Anquetil, Raymond Poulidor, Eddy Merckx, Laurent Jalabert, maar vooral zevenvoudig winnaar Sean Kelly schreven geschiedenis op col d'Eze.

"Het was inderdaad een mooi einde", geeft de organisatrice toe. "Dat we col d'Eze moesten schrappen, had vooral te maken met het feit dat de stad Nice haar voorwaarden stelde. "Zij betaalden, terwijl Eze met alle publiciteit ging lopen. Nice eiste dat de 'koers naar de zon' ook effectief in Nice eindigde. We hebben het nog twee jaar met een chronorit in Nice geprobeerd, maar die had niet dezelfde uitstraling als de klimtijdrit naar col d'Eze. Ik denk dat het voor het publiek beter is dat we in Parijs met een langere tijdrit starten. Vroeger wachtten de favorieten de slottijdrit af om hun slag te slaan en bleef de koers te lang geblokkeerd."

Tussen Boulogne-Billancourt en hartje Parijs fietsten de renners gisteren negen kilometer tegen de klok. "Wat deze tijdrit tot een volwaardige etappe maakte", benadrukt Josette Leuilliot. Eens de zeven kilometer wordt overschreden, mag men volgens de UCI-reglementen de inleidende tijdrit ook niet langer als proloog bestempelen. Verloochent dochter Josette hiermee vader en stichter van Parijs-Nice Jean Leuilliot niet? Jean Leuilliot was de uitvinder van de proloog. "Wij doen alles in functie van de wedstrijd. Parijs-Nice is allang geen voorbereidingskoers meer op Milaan-Sanremo."

"Daarom ook vind ik het jammer dat deze rittenkoers niet meer op een tijdrit op col d'Eze eindigt", zegt Jean-Luc Vandenbroucke, ploegleider van Lotto-Mobistar. "Parijs-Nice was col d'Eze. Als renner en sportdirecteur vond ik het een prachtig einde. De jonge generatie kent dat niet meer. Maar voor mijn neef Frank was het uitgelezen terrein geweest om de puntjes helemaal op de i te zetten."Tony Landuyt

Uitslag en stand van de eerste etappe: 1. Chris Boardman (G-B/Crédit Agricole); 9 km in 10:20. (gem.: 52,189 km/u); 2. Stuart O'Grady (Aus/Crédit Agricole) op 2.; 3. Frank Vandenbroucke (Cofidis) 6.; 4. Jan Kirsipuu (Est/Casino) 7.; 5. Andrei Tchmil (Lotto) 7.; 6. Philippe Gaumont (Fra/Cofidis) 10. 7. Rolf Sörensen (Den/Rabobank) 11.; 8. Frédéric Moncassin (Fra/Crédit Agricole) 11.; 9. Lance Armstrong (VSt/U Postal) 14.; 10. Francisque Teyssier (Fra/Festina) 14.;11. Serguei Gontchar (Oek/Vini Caldirola) 15.; 12. Marc Wauters (Rabobank) 18. 13. Stéphane Barthe (Fra/Casino) 18.; 14. Santiago Botero (Col/Kelme) 19.; 15. Wladimir Belli (Ita/Festina) 20.; 16. Jacky Durand (Fra/Lotto) 21.; 17. Frédéric Finot (Fra/Crédit Agricole) 22.;18. Dario Frigo (Ita/Saeco) 22.;19. Henk Vogels (Aus/Crédit Agricole) 22.; 20. Maarten Den Bakker (Ned/Rabobank) 22.

Jean-Luc Vandenbroucke: 'Spijtig voor Frank dat Parijs-Nice de Col d'Eze geschrapt heeft'

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234