Dinsdag 24/05/2022

Bloed, zweet en monnikengeduld

De stop-motionfilm Oh Willy... viel begin deze week voor de zesde keer in de prijzen. Achter de charmante vilten wereld van Willy schuilt monnikenwerk, met werkdagen van 15 uur en 8 seconden film per dag als resultaat.

Op het witte doek regeert snelheid. Peter Jackson kondigde onlangs aan dat zijn nieuwe project The Hobbit bestaat uit scènes met maar liefst 48 beelden per seconde, het dubbele van de normale 24 beelden. Blockbusters lijken naar een epilepsie-aanval van hun kijkers te streven met hun rollercoastermontages. Naast die flitsende beelden vormt stop-motion een verademing. Animators produceren 10 seconden film per dag. Ze leggen elke subtiele beweging vast met de camera en al die foto's worden achteraf achter elkaar gemonteerd.

Willy, het hoofdpersonage van het bekroonde Oh Willy..., beweegt zich op een typische, ietwat houterige manier voort. "Dat komt omdat we met 12 beelden per seconde werken", vertelt Emma De Swaef. Samen met haar vriend, Marc James Roels, maakte ze de kortfilm, die een Frans-Nederlands-Belgische productie is. "Bovendien is wandelen een van de moeilijkste dingen om te animeren. Elke stap moet gelijk zijn aan de vorige, anders lijkt het alsof het personage mankt. We hadden erg veel stappen in het verhaal geschreven en dat werd niet op enthousiasme van de crew onthaald."

Zonder stoppen

"Alles bij elkaar werkten we toch twee a drie jaar aan Oh Willy...", vertelt de filmmaakster. Zij en Roels draaiden vier maanden aan het project. Drie maanden met een crew van tien mensen en een maand met elkaar. "We waren steeds met drie filmsets tegelijk in de weer. Op twee sets draaiden we en op de andere installeerden we een landschap voor het volgende shot. Een stop-motionfilm is erg duur. De draaiperiode duurt een pak langer dan bij een fictiefilm, dus je moet je crew ook langer betalen. Daarom klopten we lange dagen. Soms van zes uur 's ochtends tot elf uur 's avonds. De lange draaidagen zijn ook nodig om vloeiende bewegingen te verkrijgen. Wanneer een animator met een shot begint, moet hij in één ruk door werken. 's Nachts ademt de set namelijk, zeker wanneer die uit wol is gemaakt. Daardoor is alles de volgende dag lichtjes van plaats veranderd of in elkaar gezakt. Dat veroorzaakt een schokje in het beeld. We animeerden soms tot 12 of 1 uur 's nachts. Als de animator zijn shot niet kon afwerken, had hij het voor niets gemaakt."

Na zo'n lange draaidag produceerde de crew een paar seconden film. "Meestal fotografeerden we acht a tien seconden film per dag. Dat is nog relatief snel, ter vergelijking: bij megaproducties als Corpse Bride van Tim Burton draait de filmploeg twee a drie seconden per dag." Corpse Bride is een langspeelfilm die iets meer dan een uur duurt. De crew filmde een jaar en drie weken aan het project. Aan Coraline, een stop motionfilm uit 2009, werd zelfs een jaar en zes maanden gedraaid.

Oh Willy... is geen langspeler maar heeft een ambitieus scenario, met enorm veel locaties. Hoofdpersonage Willy gaat in de film zijn zieke moeder bezoeken in het nudistenkamp waar hij opgroeide. Wanneer ze sterft, trekt hij de natuur in. De prent neemt de kijker mee in een wondere vilten wereld, waar alles er zacht en aaibaar uitziet. De animatoren van de productie bouwden elk miniatuurlandschap op in een enorme set van 10 vierkante meter.

"Wanneer mensen naar Oh Willy... kijken, lijkt het alsof ze in een enorme poppenkast zitten", zegt De Swaef. "Dat komt omdat we niet valsspeelden, we prutsten niet met blue key. Alles wat je ziet, staat ook echt opgesteld in een studio. Wie de sets bezocht, was doorgaans wat ontgoocheld, want wanneer je door de camera keek, leek het alsof je naar een landschap met veel diepte keek. Vanuit een ander standpunt was de set een grote rommel."

Niet geduldig

De poppen waarmee Oh Willy... werd gemaakt, kunnen hun ledematen plooien dankzij een metalen geraamte dat onder hun wollen en vilten huid zat. "De basis van de pop was een ijzeren constructie die ik heb gesoldeerd", vertelt De Swaef. Zij maakte alle hoofdpersonages uit de film, een Frans team werkte aan de andere figuren. Over het metalen geraamte van de poppen kwam een lijf van mousse, en daarover trokken de animatoren een vilten huid. "In totaal waren er vier versies van Willy, grote, kleine en met en zonder kleding. Na een week draaien moest ik het vilt steeds opnieuw vervangen, omdat het vuil werd."

Willy heeft een vrij sobere gelaatsuitdrukking, zeker in vergelijking met het titelpersonage uit Coraline. Zij had 200.000 verschillende gelaatsuitdrukkingen en een erg expressief gezicht. Het duurde een drietal maanden om een Coraline-popje te maken, waar dan nog eens tien mensen aan bezig waren. Een klus die De Swaef bij Oh Willy... met een veel kleiner team klaarde. Toch omschrijft ze zichzelf niet als een geduldig persoon. "In het echte leven ben ik niet geduldig, maar wanneer ik animatie maak, word ik heel kalm. In grote studio's is dat ook zo. Daar zie je animators die in het echte leven stuntelig zijn en hun koffie laten vallen. Als ze animeren, valt dat weg."

Na drie jaar werk houden De Swaef en Roels naar eigen zeggen nog steeds evenveel van Willy. Maar met plezier naar de film kijken lukt niet meer. "Wanneer we in de zaal zitten, hebben we zin om onder onze stoel te kruipen bij alle fouten die we zien", zeggen ze. "We genieten meer van de reacties achteraf dan van de vertoning zelf." De twee vinden het werkproces zelf heerlijk en zijn alweer bezig aan een nieuw project. Met hun vorige film wonnen ze prijzen op verschillende festivals, geld dat goed van pas zal komen bij de nieuwe prent. "We zitten nog in de beginfase en tekenen en schrijven vooral", zegt De Swaef.

Nog twee jaar geduld en we mogen een nieuw vilten pareltje van het duo verwachten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234