Vrijdag 03/12/2021

Bloed, vuur, waanzin, maar geen tranen

rock

gevaarlijk concert van pjds in de ab-club

Brussel / Van onze verslaggever

Christophe Verbiest

Na een stilte van vijf jaar laat Gentenaar Pieter-Jan De Smet eindelijk weer eens van zich horen met Light Sleeper, een cd die noodgedwongen onder eigen beheer werd uitgebracht.

Die plaat verschijnt onder de naam PJDS, de groep waarvan De Smet momenteel de aanvoerder is. Daarin zitten voorts gitarist Geoffrey Burton, bassist Mirko Banovic en drummer Frederik van den Berghe. Het viertal heeft de cd de afgelopen twee avonden in Brussel gepresenteerd, gisteren in de Botanique en woensdag in een uitverkochte AB-Club. Live klonken de songs nog scherper dan op plaat. Dat was voornamelijk te wijten was aan Burtons inventieve gitaarspel, een fascinerend gegoochel met klanken die van outer space leken te komen, zoals in het schitterende 'When All The Angels Got Insane (And God Was Opening a Vein)', 'Blood', of de sublieme mokerslag genaamd 'August'. Het was al vrij snel duidelijk dat het viertal een gevaarlijk groep is die geregeld flirtte met waanzin, zie bijvoorbeeld het manische 'Painter' of 'Ferris Wheel', kille noisefunk uit het spookhuis. De talentscouts van platenfirma's (in hun lingo, de A&R-people) zouden door de grond moeten zakken van schaamte omdat ze PJDS geen contract hebben aangeboden. Ze kunnen echter hun ziel redden door dat andere Geheim van Gent, Thou, onderdak te bieden.

De vier muzikanten vormden een hecht blok dat uitermate wendbaar was, zoals 'Farewell' bewees: het nummer begon als een duistere tearjerker en eindigde als een strak gespeelde, bijna psychotische rocksong. Of neem nu 'Death of the World', een pakkend maar onrustwekkend nummer dat halverwege uitbarstte als een gloeiende vulkaan. Of ook: de wijze waarop Bowies 'Beauty and The Beast' was omgebouwd tot een woeste, withete rocksong. De groep slaagde er geregeld in om sommige songs een groovy karakter te geven. Dat was voornamelijk te wijten aan de ritmetandem. Banovic bespeelde zowel zijn snaren als de klankkast van zijn bas en Van den Berghe, die op een klein drumstel mepte, onderstreepte een vaak geldende wet in de muziek: de creativiteit van een drummer is omgekeerd evenredig aan de omvang van zijn kit.

De Smet probeerde alle mogelijkheden van zijn stem te benutten. Een indrukwekkend voorbeeld daarvan was 'Sister / Brother', waarin hij een Prince-achtig falsetje afwisselde met een diepe grom die aan Scott Walker herinnerde. Heel sporadisch wilde hij te veel, zoals tijdens het solo op akoestische gitaar gebrachte 'Ev'ry Time We Say Goodbye' (van Cole Porter), waarin te veel vocale arabesken het zicht op de kern van het liedje benamen en er daardoor geen tranen opwelden terwijl dat toch de ultieme toeststeen is voor de impact van de song. Ter verdediging moet wel gezegd worden dat de uitvoering aanvankelijk overstemd werd door het getater van enkele viswijven die na verloop van tijd toch hun mond hielden.

Nadien brachten de heren 'What Is It', een onuitgebracht nummer dat pas echt tot leven kwam toen de saxofoon van invité Jeroen Van Herzeele het leidsel overnam van de parlando stem. Hij voerde het nummer naar de grenszone tussen Morphine en het vroege werk van Tom Waits. Het aan de Palestijnen opgedragen 'Fire', de enige overblijver uit de debuutplaat Antidote, was - de woordspeling is voor de hand liggend maar o zo waar - allesverterend en we vreesden even dat De Smet zich de longen uit het lijf zou zingen. Heel zelden ging het kwartet zo scherp de bocht in dat het niet ongeschonden de eindmeet van een nummer haalde (bijvoorbeeld het te drukke 'Lover, I'm Waiting'), maar wie een van de volgende concerten bijwoont, krijgt gegarandeerd waar voor zijn geld. PJDS is een vuurspuwende draak met vier koppen. Het is gevaarlijk als het beest in de buurt is maar wel spannend.

Morgen brengen we een interview met Pieter-Jan De Smet en Geoffrey Burton.WIE: PJDS WAAR EN WANNEER: AB-Club, Brussel, woensdag 30 januari 2002. Ook nog in Temse (Festival, 09/02), Silly (Le Balcon, 15/02), Kortrijk (De Kreun, 16/02), Oostende (Manuscript, 21/02), Herentals (Ciné Café, 22/02), Antwerpen (Kaaiman, 23/02), Eeklo (N9, 17/03)ONS OORDEEL: PJDS is een vuurspuwende draak. Gevaarlijk maar wel spannend.

De platenfirma's moeten door de grond zakken van schaamte

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234