Zaterdag 18/01/2020

Blijde boodschap op sandalen

De meest eigenzinnige der Amerikaanse regisseurs deelt met Inherent Vice, de eerste verfilming van de onverfilmbaar geachte Thomas Pynchon, opnieuw een dreun uit. En de kijker, die blijft weer punch-drunk achter.

Paul Thomas Anderson vindt in zijn zevende film de speelsheid van Boogie Nights en zelfs de farce van Punch-Drunk Love terug, al is de onderhuidse spanning van There Will Be Blood en The Master nooit ver weg. Joaquin Phoenix, met veegborstels van wenkbrauwen en bakkebaarden, schudt in elk geval de wandelende zenuwcrisis uit The Master van zich af om zich helemaal te ontspannen als privéspeurhond Larry 'Doc' Sportello.

Doc is een eeuwig stonede gumshoe op sandalen, die nog steeds smoorverliefd is op zijn gewezen vriendinnetje Shasta Fay Hepworth (Katherine Waterston). Plaats van handeling is Californië, meer bepaald een fictioneel, in wietrook badend surfersparadijs dat naar de naam Gordita Beach luistert. Het jaar is 1971, op een moment dat dankzij de Manson-moorden en overmatig lsd-gebruik het einde van de tegencultuur al met schouderophalen wordt aanvaard.

Als Shasta uit het niets Docs leven weer overhoop komt halen en hem vraagt de verdwenen projectontwikkelaar Mickey Wolfmann (Eric Roberts) op te sporen, verzeilt de sukkel samen met zijn al even geflipte advocaat Sauncho Smilax (Benicio Del Toro!) in een Chinatown-parodiërende samenzwering waaraan kop noch staart te krijgen is. Doc ontmoet de gekste figuren: een cokesnuivende tandarts (Martin Dew), een surfsaxofonist (Owen Wilson), en ook zijn nemesis Bigfoot Bjornsen (Josh Brolin), een halvegare flik met ambities om acteur te worden.

Inherent Vice plaatst zich onbeschaamd in de lijn van The Big Sleep van Howard Hawks, The Long Goodbye van Robert Altman of The Big Lebowski van de broers Coen. Elke vergelijking loopt spaak, maar zoals in die klassiekers is ook hier Los Angeles de joker van dienst.

De stad der engelen is niet alleen een la-la-land van kosmische absurditeit, waar Raymond Chandler en Bugs Bunny co-existeren. Het is ook de meest paradoxale uitkomst van een samenleving die in een halve eeuw van extreem idealisme en ongebreidelde vrijheidsbeleving evolueerde naar obsceen materialisme en ultrakapitalisme.

De extra's op de schijf zijn bedroevend: drie promo's en een weggelaten/alternatieve scène die 'Everything in this Dream' heet, samen amper tien minuten. Een film met zoveel innerlijke (on)deugd heeft natuurlijk geen bonus nodig.

INHERENT VICE

Paul Thomas Anderson
Uit op dvd en blu-ray

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234