Dinsdag 26/05/2020

Blauwe twijfels in een bruine stad

Van fijnzinnige verklaringen of genuanceerde analyses hebben de Antwerpse liberalen de afgelopen jaren niet meteen hun handelsmerk gemaakt. Maar achter de gespierde retoriek, ook die van de laatste weken, schuilen heel wat twijfels. Zeker nu voormalig kopstuk Ward Beysen ervoor gekozen heeft om de lokale afdeling op haar zwakste flank op te jagen. 'Het wordt een uitdaging om deze afdeling bij mekaar te houden', geeft Ludo Van Campenhout toe. De Antwerpse VLD-voorman houdt wel van een understatement.

Ruud Goossens

Nog geen eenendertig is Ann Coolsaet, maar met de departementen Ruimtelijke Ordening en Openbare Werken hoeft de liberale advocate hoegenaamd niet te klagen over de verdeling van de portefeuilles in het Antwerpse schepencollege. Al anderhalf jaar betrekt ze een bureau waar nogal wat leeftijdsgenoten enkel van kunnen dromen: de derde verdieping van een oud gildenhuis met uitzicht op de Grote Markt en de kathedraal. Samen met Leo Delwaide, Dirk Grootjans en Luc Bungeneers vormt Coolsaet de sterke VLD-fractie in de ploeg van burgemeester Leona Detiège. Daarmee zouden de liberalen, zo klonk het toch in december 2000, zwaar gaan wegen op de nieuwe bestuursploeg.

En toch loopt Coolsaet, 14 maanden later en drie hoog, niet echt op wolkjes. De zelfverzekerdheid begint, zelfs bij de jongste Antwerpse schepen, om te slaan in twijfel. "Indien we voldoende middelen hadden, zouden we onze getalsterkte kunnen laten gelden", vertelt ze. "Maar het is moeilijk om deze stad proper en veiliger te maken als je geen geld hebt. En dat zorgt voor frustraties, ja. Onze achterban begrijpt niet dat we zo weinig investeren in veiligheid of het openbaar domein terwijl er wél een half miljard wordt vrijgemaakt voor een cultuurtempel (het Museum aan de Stroom, RG). En ze hebben gelijk. Ik denk dat we ons overwicht meer moeten gaan vertalen in het schepencollege. Als dat niet lukt, geven we onze fantastische bevoegdheden beter terug."

Hoe anders was de sfeer op 20 december 2000 in het voormalige Switel-hotel. Na een bijzonder slopende onderhandelingsronde kozen zo'n driehonderd VLD-leden die avond hun afvaardiging in het schepencollege. Op Ahlers-topman Christian Leysen na, die toen een schepenmandaat aan zijn neus zag voorbijgaan, blaakten de liberale kopstukken van vertrouwen. Agalev uit de coalitie of Delwaide burgemeester, dat had lokaal voorzitter Ludo Van Campenhout er niet door gekregen. Maar met vier sterke schepenen, onder wie ook één voor veiligheid, hadden de liberalen hun vooruitgang van 5 procent bij de gemeenteraadsverkiezingen toch maar weten te verzilveren.

Ook Ward Beysen, bij die stembusslag geweerd van de lijst, liet het Europees Parlement die avond even voor wat het was om zijn stem te komen uitbrengen. De voormalige sterke man liep er wat verloren bij, niet meer echt welkom in wat ooit zijn biotoop was geweest. Dat Beysen anderhalf jaar later gastheer zou zijn op een bijeenkomst van enkele honderden liberalen, kon toen niemand voorspellen. En toch gebeurde het. In een ander voornaam Antwerps hotel, de Crowne Plaza, slaagde Beysen er vorige zaterdag in om voor zijn 'Debat met de Burger' zo'n vijfhonderd mensen bij mekaar te krijgen. Pijnlijk. Zeker omdat VLD-voorzitter Karel De Gucht vijftig kilometer verder op minder belangstelling kon rekenen voor zijn studiedag over globalisering. Alvast Beysen zelf heeft het niet verwonderd. "Kijk naar dat panel in Brussel: Johan Van Hecke, Reginald Moreels, en zelfs Vincent Van Quickenborne, (minachtend) de blowende politicus. Komaan zeg! Zijn dat nu VLD'ers?"

In Antwerpse VLD-kringen wijst men er graag op dat ook Beysen zelf niet meteen een onverdacht liberaal gezelschap mocht verwelkomen. "Chapeau voor de manier waarop hij, of beter reclameman Wim Schamp, dat spektakel georganiseerd heeft", zegt Hans Coveliers, 'zoon van' en gemeenteraadslid in Antwerpen. "Maar als de helft van wie daar was, VLD'er is, zal het veel zijn. Er zaten daar ook Vlaams Blokkers en mensen uit buurtcomités. Op de televisiebeelden merkte ik zelfs de notoire revisionist Paul Debaes op. Het was dus, zacht uitgedrukt, een vrij bizar gezelschap dat daar verzamelen had geblazen."

Toch is het duidelijk dat Ward Beysen met zijn gespierde, rechtse, politiek incorrecte uitspraken en de oprichting van zijn 'Liberaal Appel' iets losmaakt in zijn eigen partij. Op weg naar zijn bureau in het Spirelli-gebouw, recht tegenover het Europees Parlement, vertelt zijn medewerkster dat de telefoon al een hele week roodgloeiend staat. "Een vreselijke week", verzucht Beysen zelf. "We worden echt overstelpt." Volgens de VLD'er zijn er nogal wat liberalen die zich ongemakkelijk voelen bij de koers van hun partij. "Het is toch niet normaal dat ik zo makkelijk zoveel volk bij mekaar krijg. Ik heb enkel uitnodigingen verstuurd, een telefoon heb ik niet aangeraakt. De onvrede is in Antwerpen ontstaan bij het afsluiten van het coalitie-akkoord met SP.A, CD&V en Agalev. Opnieuw met de groenen in zee gaan, was een onvergeeflijke fout."

Het is een duidelijke vingerwijzing naar Ludo Van Campenhout. Met de huidige sterke man van de Antwerpse VLD vocht Beysen in mei 1997 nog een stevig robbertje over het lokale VLD-voorzitterschap. Hoewel Beysen al ruim vijftien jaar aan de touwtjes trok in Antwerpen, stelde Van Campenhout, toen nog geen dertig en kabinetschef bij havenschepen Delwaide, zich toch kandidaat. Na lang twijfelen besloot Beysen, beducht voor een pijnlijke nederlaag, om niet mee te dingen naar het voorzitterschap. "Maar er zijn toen wel wonden geslagen", vertelt Marco Laenens, voorzitter van het district Antwerpen en nogal 'dik' met Van Campenhout. "Tot dan had Beysen werkelijk alles te zeggen in de Antwerpse VLD. En plots komt daar wat hij toen de Bende van het Havenhuis noemde. Dat kwam hard aan."

Ook Peter Meeus kan het zich nog levendig herinneren. Meer dan tien jaar was hij actief binnen de Antwerpse VLD. Tweeënhalf jaar geleden knipte hij de band met zijn partij door en koos hij voor een topfunctie bij de Hoge Raad voor de Diamant. "Het ging toen om de keuze tussen twee strategieën", klinkt het nu. "Gaan we verder met Beysen en blijven we een kleine liberale partij? Of worden we een beweging die de deuren opengooit? Er was een grote verzuchting naar nieuw bloed. (wikt zijn woorden) Onder Ward Beysen stonden, ik druk me eufemistisch uit, de deuren niet altijd open voor vernieuwers. Maar van een ideologisch meningsverschil was zeker geen sprake."

Raar genoeg lijkt het daar nu ook sterk op: inhoudelijk vallen de verschillen best wel mee. Want wat wil Beysen precies? Dat er een einde wordt gemaakt aan het lakse drugsbeleid van de regering. Dat er meer agenten in het straatbeeld verschijnen. Dat er een streng asielbeleid komt. Dat de snel-Belg-wet wordt aangepast. Dat recidiverende criminelen bikkelhard worden aangepakt. Dat de fiscale druk niet omhoog gaat. "Als je hem er off the record over aanspreekt, zal Ludo Van Campenhout je bevestigen dat hij eigenlijk op mijn lijn zit", denkt het europarlementslid zelf. "Heel wat VLD'ers voelen zich in de kou gezet omdat een aantal fundamentele waarden als oubollig wordt afgedaan door de politiek correcte klasse. Het is het segment van de bevolking dat ik nu verstandig rechts heb genoemd."

Beysen doet de waarheid geen geweld aan. Met zijn rechtse standpunten trapt hij in de Antwerpse VLD niet echt op zere tenen. "Veel van wat hij zegt, is toch niet nieuw", vraagt Marco Laenens zich retorisch af. "Ward Beysen heeft op tal van punten gelijk. Alleen is hij een slechte boodschapper. Het zou beter zijn als deze uitspraken van Hugo Coveliers of Ludo Van Campenhout kwamen. Beysen roept van aan de zijlijn en dat wordt niet geapprecieerd. Als je kritiek hebt, moet je die intern laten horen."

En zo zijn er nog tal van anderen te vinden. "Wat is het verschil tussen Ward Beysen en de Antwerpse VLD-top", vraagt een lid van die top zich af. "Dat Beysen vindt dat we niet mogen voortdoen in een coalitie met Agalev en dat deze coalitie moet springen. Hoe sneller, hoe liever. Maar buiten dat strategische onderscheid? Hij legt duidelijk een aantal gevoeligheden bloot. In deze paars-groene tijden mag je niets meer vragen van asielzoekers. Eerst heette het dat ze zich moesten 'aanpassen', vervolgens werd dat 'integreren', en nu spreekt men over 'samenleven in diversiteit'. Wel, dat werkt onze achterban inderdaad op de zenuwen."

Op uitgesproken progressieve standpunten zul je Antwerpse liberalen niet makkelijk betrappen. Geen liberaal die zo tekeerging tegen het migrantenstemrecht als Hugo Coveliers. Geen andere democratische partij die in Antwerpen zo op veiligheid hamert als de VLD. En als er dan interne weerstand opduikt, zoals nu met Ward Beysen, is het aan de... rechterzijde. Als je bij een Antwerpse liberaal naar vertegenwoordigers van een centrum-linkse vleugel hengelt, is hij nogal snel uitgepraat. Zo viel het de afgelopen dagen op dat Beysen, op zijn mistige uitspraken over het nut van het cordon sanitaire na, nauwelijks inhoudelijk werd aangepakt.

Of het moest door Liberales zijn, een nieuwe liberale 'denktank' die krantenjournalisten tegenwoordig bestookt met columns. Olivier Boehme, Antwerpenaar, verwijt Beysen het politieke debat te verengen tot criminaliteit. "Als buitenstaander zou je echt gaan geloven dat in Antwerpen de kogels om je oren vliegen en dat het niet het moment is om andere items aan te pakken als urbanisatie, mobiliteit, financiën, werkgelegenheid, economische activiteit, jeugdwerking, cultuur, toerisme... Kortom: alles wat een stad leefbaar en vitaal maakt." Maar bon, dat is eigenlijk kritiek in de marge.

'Verlichte' liberalen, genre Verhofstadt of Dewael, lijken in Antwerpen nauwelijks te bestaan, of toch niet aan de top van de Antwerpse VLD. Toch krijgen de lokale mandatarissen het vaak op hun heupen als je hen het adjectief rechts of conservatief voor de voeten durft te werpen. Zo ook Hans Coveliers. "Ik ben een voorstander van een wettelijke regeling voor euthanasie. Voor mijn part moeten alle mogelijke samenlevingsvormen mogelijk zijn, zelfs van drie mannen. En ik heb geen enkel probleem met de legalisering van soft-drugs. Ben ik dan rechts? Ik denk het niet. Toen Beysen zijn debat hield, zat ik in Brussel met de NCD van Johan Van Hecke te debatteren over een opengrenzenbeleid. Dat boeit mij enorm. Maar als Antwerpse liberaal kun je ook niet voorbijgaan aan de problemen die hier leven. Waarop word je hier als politicus beoordeeld? Op veiligheid en op mobiliteit."

Deze verklaring kun je in talloze varianten optekenen in de lokale VLD-afdelingen: wie in Antwerpen politiek bedrijft, moet niet voor de dag komen met halfzachte standpunten. Zeker niet als je op het politieke spectrum, zoals een Antwerpse liberaal, vlak naast het Vlaams Blok gesitueerd moet worden. "Hier wonen vijftienduizend migranten", betoogt Marco Laenens. "Hoeveel zouden er bij Karel De Gucht in Berlare wonen? Twee? Of drie? Natuurlijk stel je als politicus dan andere prioriteiten. We zijn gedwongen om rekening te houden met de problemen van die 33 procent van de kiezers die op het Vlaams Blok hebben gestemd! En dus moet je streng optreden tegen straatcriminaliteit of tegen vzw's waar drugs verhandeld worden."

Het moet gezegd: de twee medewerksters op het verzekeringskantoortje van Laenens zijn van allochtone afkomst. Toch is ook deze VLD'er een grote tegenstander van het migrantenstemrecht. "De niet-EU-burgers die geen Belg zijn, zitten ook niet te wachten op dat stemrecht. Echt niet! Gelooft u me niet?" Laenens staat recht en roept een van de assistentes. "Heb je niet-Belgische vrienden die willen gaan stemmen?" Een overtuigde ja-knik. "Maar ze willen wel Belg worden?" Een even overtuigde ontkenning. "(lacht) Bon, er zijn ook uitzonderingen."

Laenens is het ook niet eens met de hogere verkeersboetes die de federale regering wil invoeren. "In de Burgermanifesten van Guy Verhofstadt heb ik daarover nooit iets gelezen. Ik vind dat je moet sanctioneren wanneer er gezondigd wordt tegen het maatschappelijke belang. Wel, als je 140 rijdt in plaats van 120 op de autosnelweg dan doe je toch niemand kwaad? Een sjakos aftrekken, dat is overlast!"

Iemand als Claude Marinower heeft het soms wat moeilijk met die toon. Marinower behoort tot de joodse gemeenschap, zetelt in de Antwerpse gemeenteraad en werd indertijd binnengehaald door... Ward Beysen. Toch is hij een van de uitzonderingen die door partijgenoten tot de 'linkervleugel' worden gerekend. Het heeft onder andere met zijn sterke aversie van het Vlaams Blok te maken. Volgens Marinower zijn er in Antwerpen "een aantal grendels gesprongen". "Het gemak waarmee mensen in deze stad extreme uitspraken doen, verontrust mij echt. Ook in mijn partij, ja. Ik vind óók dat straatcriminaliteit een enorm probleem is. Maar we moeten toch realistisch blijven. Tot nul zul je de cijfers nooit laten zakken."

In de rest van Vlaanderen wikken liberalen hun woorden minder wanneer de Antwerpse partijgenoten ter sprake komen. Nieuw is dat niet. Toen Guy Verhofstadt nog de plak zwaaide in de Melsenstraat, werd er daar al met gezwinde regelmaat gevloekt op Ward Beysen. Tijdens de coalitie-onderhandelingen van 2000 slaagde Karel De Gucht er nauwelijks in om zijn minachting voor de Antwerpse VLD-kopstukken te verbergen. Vorig jaar kapittelde hij Ludo Van Campenhout dan weer toen hij de deur wilde openzetten voor Vlaams Blok-mandatarissen. En dat ook kamerfractieleider Hugo Coveliers bij de trojka Verhofstadt-De Gucht-Dewael niet echt boven aan de pikorde staat, is een publiek geheim.

Die getroubleerde relatie met 'Brussel' is ongetwijfeld een van de gevoelens waar ook Beysens 'Liberaal Appel' zijn succes nu op bouwt. Niets werkt zo mobiliserend in de Antwerpse VLD-kring als een stevige uithaal naar het nationale hoofdkwartier, beseft Beysen nog steeds. "Als ik Guy Verhofstadt bij het eerste verzoek naar Charleroi zie trekken, dan bloedt mijn hart. In 1999 werd hij als lijstduwer voor het Vlaams Parlement in Antwerpen verkozen! Ja, hij heeft gezegd dat hij ook nog naar hier zal komen, maar het is te laat. De Antwerpenaar past voor een tweederangsrol. Je kunt dat goed of slecht vinden. Alleen is het wel zo. En dat heeft men in politiek Vlaanderen nog altijd niet begrepen."

En dan volgt, niet alleen bij Beysen, de tirade over de ondervertegenwoordiging van de 'metropool' in de nationale politiek. Dat de enige 'Antwerpse' VLD-minister Dirk Van Mechelen heet en uit... Kapellen komt. Dat je op het partijhoofdkwartier en op de kabinetten slechts sporadisch sinjoren aantreft. Voormalig VLD'er Peter Meeus: "Helemaal onterecht is die kritiek natuurlijk niet. Frans Grootjans waarschuwde me er jaren geleden al voor dat je als Antwerpenaar in Brussel altijd wat schuin bekeken wordt. Ik ben er ook echt van overtuigd dat men in Brussel niet graag een sterke Antwerpse figuur ziet. Want een sterke Antwerpenaar is meteen ook een sterke liberaal. En dat betekent concurrentie."

Volgens Hans Coveliers mogen zijn lokale partijgenoten zich niet te veel wentelen in die slachtofferrol en moeten ze de hand ook eens in eigen boezem leren steken. Ook vader Hugo trouwens. "De traditie van de liberale partij is hier een stuk volkser dan in de rest van Vlaanderen, bijvoorbeeld in Gent. Daar heb je een sterkere organisatie, terwijl in Antwerpen persoonlijke initiatieven en debat altijd heel gewoon zijn geweest. Het probleem is dat die verschillen nu niet tot kruisbestuiving maar tot conflicten leiden. Een aantal mensen - (lacht) ik ken ze goed genoeg - neemt hier vaak té extreme standpunten in om tegengewicht te bieden. En dat is vaak contraproductief."

Daarom probeert Coveliers junior het anders aan te pakken. In de lokale jongerenafdeling stelde hij voor om de Blauwe Kei waarmee de meest verdienstelijke liberale politicus van het jaar wordt verkozen aan de vermaledijde Karel De Gucht toe te kennen. En zo geschiedde. Vorige week zaterdag trok hij dan weer heel bewust naar de studiedag over globalisering. "En ik heb aan het debat deelgenomen. Ik wil me hoeden voor de navelstaarderij waar nogal wat Antwerpse politici aan lijden. Ik wil niet de fout begaan een aantal maatschappelijke fenomenen waar we hier mee kampen buitensporig op te blazen. En daarom ga ik ook naar die Brusselse activiteiten. En niet alleen om er de Antwerpse problemen aan te kaarten."

Misschien, zo hopen nogal wat Antwerpse VLD'ers, komt het initiatief van Ward Beysen niet helemaal ongelegen. Het zou de relatie met 'Brussel' een gunstige draai kunnen geven. Met zijn ongezouten taalgebruik illustreert de kersverse voorman van het 'Liberaal Appel' immers dat de rest van de afdeling een aantal fenomenen nog 'deftig' aankaart. "Dat zou nog een 'aangenaam' zij-effect kunnen zijn", gelooft ook Ludo Van Campenhout. "Ik denk dat Karel De Gucht nu inziet dat rechts niet per definitie gelijk is aan ranzig. Door het initiatief van Beysen bekijkt men ook mij met andere ogen. De samenwerking met Brussel verloopt steeds beter. Als voorzitter ben ik nu eenmaal gedwongen ook rekening te houden met andere stromingen in de VLD."

Nu hij voor de Hoge Raad voor de Diamant werkt, bemoeit Peter Meeus zich niet meer met VLD-aangelegenheden. Maar volgen doet hij het allemaal nog wel. En hij vindt het spijtig dat de Brusselse kopstukken zich niet met meer overtuiging achter Van Campenhout scharen. "Ik raad ze echt aan om de kaart van Ludo te trekken. Hij heeft de beweging ernstig hervormd, hij is jong en hij is volks. En ja, hij is rechts, maar kijk naar deze stad: als je buitenkomt, hoor je niets anders. Het belangrijkste is dat Ludo de dingen op een beleefde manier blijft vertalen."

Zo blijft Van Campenhout, ook wanneer twee derde van de Antwerpenaren geen voorstander blijkt te zijn van het cordon sanitaire, bijzonder ferm over samenwerking met het Vlaams Blok: "uitgesloten". De resultaten van de opiniepeiling die deze week verschenen in Gazet van Antwerpen, klinken Ward Beysen als muziek in de oren. Dat een coalitie met extreem-rechts mogelijk moet zijn, wil hij niet gezegd hebben. Maar de suggestie wordt wel zorgvuldig warm gehouden. "Ik zeg dat het cordon sanitaire een verkeerde strategie is. En dat er een open dialoog gevoerd moet worden over ee alternatief. Vindt u dat onduidelijk? Volgens mij begrijpt een goede verstaander perfect wat ik wil zeggen."

En zo blijft de mist hangen, tot ergernis van de lokale partijgenoten die wél heel duidelijk zijn over hun geloof in het cordon sanitaire. Zoals Ann Coolsaet. Zoals Marco Laenens. Zoals Hans Coveliers. En zoals gemeenteraadslid Claude Marinower. "Ik vraag echt aan Ward dat hij zich eindelijk uitspreekt", klinkt het in diens advocatenkantoor, pal in de Antwerpse jodenbuurt. "Als je A zegt, moet je B zeggen. Als hij vindt dat je met het Vlaams Blok moet kunnen besturen, dat hij dat dan gewoon zegt. Ik geloof niet dat het de juiste strategie is. Je dringt extreem-rechts terug door een goed beleid te voeren en niet door te vijlen aan het cordon. Maar nu kun je het debat zelfs niet aangaan omdat je niet weet wat Wards eindpunt is."

Tja, wat is het eindpunt van Beysen? Wie de VLD'er een beetje kent, wie hem vier jaar lang tegen Mieke Vogels tekeer zag gaan in de Antwerpse gemeenteraad, weet dat de kans bijzonder klein is dat hij tot inkeer zal komen. Het verklaart de noodkreet die Ludo Van Campenhout deze maand de wereld in stuurde. De VLD-voorzitter beseft dat het schepencollege snel moet beginnen draaien of dat niet alleen Antwerpen maar ook zijn eigen partij anders met een levensgroot intern probleem opgezadeld zit. "En ik wil koste wat kost voorkomen dat de VLD uit elkaar valt", vertelt Van Campenhout. "Dat is ook een emotionele kwestie. Ik ben al sinds mijn vijftiende actief in de partij."

Maar is een kentering nog wel mogelijk? Zeker in liberale kringen zijn de twijfels levensgroot. Tot voor enkele maanden trok ook de lokale VLD-top zich nog op aan het perspectief van een personele wissel in het schepencollege. Maar die droom lijkt voorlopig vervlogen. Na nieuwjaar verwees lokaal SP.A-voorzitter Robert Voorhamme een voortijdige vervanging van Leona Detiège door Patrick Janssens naar het rijk der fabelen. En ondertussen begint ook VLD-voorman Ludo Van Campenhout te twijfelen of zijn intrede in de ploeg van Detiège wel een goed idee zou zijn. Een schepenmandaat kan immers niet gecumuleerd worden met zijn lokale voorzitterschap. En wie durft met zekerheid te zeggen dat Ward Beysen, indien hij zou meedingen naar die functie, de strijd zou verliezen?

En dus zal het met de huidige ploeg moeten gebeuren. Alleen zijn de liberalen niet van plan om de zaken blauw-blauw te laten. In de lokale partijtop heeft men beslist om in oktober van dit jaar een congres samen te roepen. Indien de kentering tegen dan geen feit is, zullen de lokale kopstukken de achterban laten stemmen over coalitiedeelname. En dan zal het oordeel negatief zijn. Meteen zou Antwerpen, nog maar eens, in een diepe politieke crisis belanden. Nationaal voorzitter Karel De Gucht liet twee weken geleden al weten dat er wat hem betreft geen beletsel is. En zeker twee van de vier VLD-schepenen hebben intern al laten weten dat ze zich niet koste wat kost aan hun mandaat zullen vastklampen.

En hoe moet het dan verder in Antwerpen? In de lokale partijtop liggen er twee mogelijkheden ter tafel. Ofwel zetten ook de drie andere coalitiepartners een punt achter het experiment Detiège-II en starten de onderhandelingen waar ze op 9 oktober 2000 begonnen. Meteen zou Agalev toch nog naar de oppositiebanken verwezen kunnen worden en/of zou Leona Detiège van het Schoon Verdiep verdreven kunnen worden. Ofwel verdelen SP.A, CD&V en Agalev de VLD-bevoegdheden onder mekaar en gaan ze door met een minderheidscollege. "Maar dan zullen ze voor elke beslissing bij ons moeten passeren om een meerderheid in de gemeenteraad te verwerven", weet een lokaal VLD-kopstuk. "En dan hebben we eigenlijk meer in de pap te brokken dan op dit moment."

Allerminst onbelangrijk in de afweging: dan ziet Ward Beysen een groot gedeelte van zijn 'agenda' verdwijnen. En daar zitten ze mee in de lokale afdeling want niemand wil het europarlementslid uit de partij ranselen. De 5 procent die de VLD bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen boekte, zou immers als sneeuw voor de zon kunnen verdwijnen. En ook een Blok-coalitie zou wel eens heel moeilijk te vermijden kunnen zijn als Beysen solo gaat. Een Antwerps mandataris: "Wanneer Beysen met een scheurlijst evenveel zetels haalt als Dewinter nodig heeft voor een meerderheid, wat doet hij dan? Dewinter zal niet aarzelen om hem dan de burgemeestersjerp aan te bieden. En is hij daartegen bestand? Neen, we willen Beysen in de partij houden. Samen zijn we sterker."

Op de elfde verdieping van het Spirelli-gebouw heeft Ward Beysen een prachtig uitzicht over de Brusselse binnenstad. Maar in gedachten vertoeft de VLD'er tegenwoordig weer vooral in Antwerpen. Van de twijfel die door het kabinet van Coolsaet waart, is hier niet veel te merken. Van een vertrek uit zijn partij is geen sprake, benadrukt hij. "Mijn opdracht ligt binnen de VLD. Ik hoorde de afgelopen dagen dat ik de VLD-Antwerpen niet ben. Dat klopt. Ik ben de VLD-Antwerpen-Plus. Ik probeer te vermijden dat nog meer mensen voor het Vlaams Blok gaan stemmen. Hebt u de laatste peiling van La Libre Belgique gezien? Daarin staan Dewinter en co al op 17 procent. Dat is geen knipperlicht meer, dat is vuurrood."

Een opdracht binnen de VLD dus, maar dan wel een waarvan hij zelf de agenda zal bepalen. Beysen geniet van de aandacht die hem te beurt valt en zal niet meer wijken. "U gelooft toch echt niet dat het schepencollege na de uithaal van Ludo Van Campenhout weer als een team zal beginnen draaien. En dus zal ik niet meer zwijgen. Het partij-apparaat heeft even geprobeerd om me dood te zwijgen maar sinds vorige week zaterdag lukt dat niet meer. Het isolement deert me niet. Integendeel. Wat men ook zegt: dit gaat niet over Ward Beysen. Ik ben niet gefrustreerd. Ik heb alleen de plicht om te wijzen op een aantal bekommernissen die leven. Je kunt niet blijven ingaan tegen een stroom van ontevredenen die almaar groeit."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234