Zondag 05/04/2020

Blauwe passie

De synopsis van deze Palme d'Or-winnaar klinkt als een typische coming-of-age-film, namelijk: jong meisje zoekt zichzelf en ontdekt haar seksualiteit. De uitwerking is gelukkig minder banaal.

Voor dit lesbische liefdesdrama liet de Franse regisseur (van Tunesische afkomst) Abdellatif Kechiche, onder meer bekend vanLa graine et le muletenVénus noire, zich inspireren door een stripverhaal van Julie Maroh, met de originele titelLe bleu est une couleur chaude. De protagonisten zijn de jonge Adèle (rol van Adèle Exarchopoulos), vijftien als de film begint, en de iets oudere en dus rijpere Emma (rol van Léa Seydoux). Het zijn weliswaar twee hoofdrollen, maar het feit dat de filmtitel de voorkeur geeft aan Adèle is volkomen terecht. Dit is inderdaad haar verhaal, de kroniek van haar 'rite de passage', haar overgang van adolescente naar jonge vrouw.

Als de film begint, gedraagt Adèle zich als zo veel andere meisjes. Die gaan uit met jongens en dus doet zij dat ook. Als Adèle met zo'n jongen naar bed gaat, gebeurt dat voornamelijk omdat ze denkt en vindt dat het zo hoort. Maagdelijkheid is voor haar niets meer dan een status die men best zo snel mogelijk achter zich laat. Maar dan ontmoet ze de iets oudere kunststudente Emma, waarvan het blauwe en dus non-conformistische kapsel het eerste is dat haar opvalt. Beide meisjes beginnen een passionele verhouding. Emma heeft op dat vlak al enige ervaring, Adèle helemaal niet. De bij die initiatie horende seksscènes zijn behoorlijk expliciet en nemen trouwens heel wat tijd in beslag van de drie uur durende film.

De lange seksscènes zijn duidelijk bedoeld om de intensiteit van hun lichamelijke relatie te benadrukken, maar voor Adèle is er tegelijk meer aan de hand dan alleen maar fysieke begeerte. Voor haar is Emma haar eerste echte, grote, passionele liefde. Correctie: het adjectief 'eerste' zou Adèle zelf nooit gebruiken. Of toch zeker niet op dat moment. Zoiets suggereert namelijk dat er nog een tweede zou kunnen volgen. En dat kan het hartstochtelijk verliefde meisje zich niet eens voorstellen. Maar het leven heeft natuurlijk lak aan dergelijk passioneel absolutisme. Vandaar ook de titel, waarvan de toevoegingChapitre 1 & 2wel degelijk verwijst naar twee periodes in het jonge leven van Adèle, waarin de breuk met Emma als cesuur functioneert.

Controverse

In Cannes werd de Gouden Palm voorLa vie d'Adèle - Chapitre 1 & 2voornamelijk op gejuich onthaald. En alhoewel juryvoorzitter Steven Spielberg beklemtoonde dat het hier om een artistieke en dus geen politieke keuze ging, werd in talrijke media toch de link gelegd met het feit dat net diezelfde zondag in Parijs massaal gedemonstreerd werd tegen het homohuwelijk. De Palme d'Or als politiek statement dus.

In die context is het dus een beetje bizar dat de controverse rondLa vie d'Adèlepas later in volle hevigheid zou losbarsten. In eerste instantie was het tekenares Julie Maroh die zich van de adaptatie van haar graphic novel distantieerde. Meer bepaald van de lesbische vrijscènes, die ze niet authentiek vond, want geregisseerd door een man en vertolkt door twee hetero-actrices. Ook het feit dat regisseur Kechiche in zijn dankwoord niet naar haar verwezen had, zat haar duidelijk hoog.

Nadien volgden verhalen vanuit de filmploeg, die lieten doorschijnen dat de regisseur zich op de set toch wel zeer hardvochtig en veeleisend had gedragen, waarna bepaalde interviewuitspraken van beide actrices nog wat meer olie op het mediavuur gooiden. Het zal waarschijnlijk nog even duren voor de storm gaat liggen. Maar als dat gebeurd is, zal men niet om dé revelatie van de film heen kunnen, namelijk de werkelijk verbluffende en zeer overtuigende vertolking van de fenomenale Adèle Exarchopoulos, die de hele film draagt en de kijker van begin tot einde blijft fascineren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234