Donderdag 21/01/2021

Black Rebel Motorcycle Club

'Ze boden 175.000 dollar voor een autoreclame maar dat GELD kan ons gestolen worden'

'Wij zaten nooit op de unief maar we spelen er wel'

Black Rebel Motorcycle Club zijn dankzij hun titelloze debuut-cd vol fuzzrock en psychedelica flink op weg om gevierde brokkenpiloten te worden.

Het trio haalde zijn naam bij The Wild One, een legendarische cultfilm uit de jaren vijftig met een jonge Marlon Brando in de hoofdrol. De film wordt nog altijd als een van de ultieme coole prenten beschouwd en dat BRMC cool is, is wel het minste wat je van het jonge trio kunt zeggen. Zeker als we op gitarist/zanger Peter Hayes mogen afgaan. Hij verontschuldigt zich uitvoerig, want Robert Turner (bassist/zanger) is niet te vinden, terwijl drummer Nick Jago nog in de Verenigde Staten zit. Hij vertelt hoe het allemaal begon.

Peter: "Ik groeide op in Minnesota, maar ik verliet dat boerengat op mijn vijftiende om naar Frisco te gaan. Ook de anderen kwamen eerst van elders. Uiteindelijk woonden we allemaal op nog geen vijf minuten wandelen van elkaar. We zijn achteraf naar LA gekomen, maar we heetten toen al Black Rebel Motorcycle Club. Die naam kwam bij ons op toen we de film bekeken en eigenlijk was het eerst alleen maar een song. We waren al de hele tijd op zoek naar een originele naam, die niemand anders zou hebben en toen dachten we daaraan. Dus werd een groepsnaam ineens erg simpel."

Jij hebt Robert in de humaniora ontmoet?

"Wij liepen elkaar op een dag tegen het lijf en omdat we dezelfde kleren droegen, zijn we aan de praat geraakt. Achteraf dachten we eraan om samen te gaan spelen."

Roberts vader had zelf een band in de jaren tachtig.

"Ja, die heette The Call, de groep had een paar hitjes toen. Ik moet echter wel zeggen dat Robert eerst helemaal niet geïnteresseerd was in de rock-'n-rolllifestyle. Dat is maar later gekomen toen we echt serieus samen gingen spelen."

Jullie werkten eerst met een drummachine?

"Wij kenden niemand die drumde. Dus dat was dat. Als je denkt dat wij ons inspireerden op de Jesus & Mary Chain, dan was dat veeleer toeval."

Maar je mag tegenwoordig dan wel Los Angeles als thuisbasis hebben, drummer Nick komt wel uit Engeland.

"Hij was zijn familie achterna gereisd en zag ons op een dag optreden. Nick kwam spontaan tamboerijn en maracas meespelen. Achteraf hebben we hem een lift gegeven. Een paar maanden later waren wij nog altijd drummerloos en toen hebben we hem opgebeld."

Nu kan hij wel niet met jullie meekomen op tournee in Europa.

"Hij verbleef zeven jaar illegaal in de Verenigde Staten en onlangs heeft hij een regularisatie aangevraagd. Die hele procedure heeft nu een gunstig advies gekregen, maar dat betekent wel dat - mocht hij nu durven de VS te verlaten - het wel eens zo zou zijn dat hij tien jaar lang niet meer opnieuw binnen mag!"

Dat is lastig om op te treden.

"Tja, net nu we proberen om onze naam buiten de VS van de grond te krijgen... Maar op dit moment worden we uit de nood geholpen door Pete Salisbury, de vroegere drummer van The Verve. Hij is great, hij verstaat onze netelige situatie."

De muziek op de eerste cd barst letterlijk van de invloeden uit de jaren zestig tot negentig.

"Ik kan daar wel mee akkoord gaan. Wij hebben het indertijd allemaal als een spons opgezogen en nu proberen we daar onze eigen sound uit te distilleren. Ik zeg nog niet dat we er al zijn, maar toch..."

Jullie speelden al in het voorprogramma van Oasis. Was die band een inspiratie? "Ik heb de broertjes Gallagher altijd al gemogen, maar ik had er geen idee van dat ze zo groot waren in Engeland. Ik was in de jaren negentig zelf altijd meer voor Nirvana en zo... We hebben onlangs hun voorprogramma in de indrukwekkende Royal Albert Hall in Londen gespeeld. Heel leuk. Het publiek was oké, voor een Oasis-publiek."

Wie schrijft er?

"Zowel Robert als ik. 'Love Burns' is natuurlijk een erg sterk sentiment, het beslaat zowat alles, weet je. Maar daar is niets verkeerd mee."

'Whatever Happened To My Rock'n' Roll' was jullie eerste single, nogal een statement om mee te starten. "Het was iets dat wij voelden en niemand had het tot dan toe zo gezegd. Tussen haakjes staat er punksong bij en dat is het toch: "I fell in love with rock & roll, I gave my heart to a simple chord", niet?" Rotsvast overtuigd van de kracht van rock-'n-roll?

"Zeker, maar ik zie het breder. Wij geloven in muziek en kunst, die zaken bepalen het leven."

Je spreekt over kunst en jullie waren ook betrokken bij de hoezen.

"Nick, onze drummer, heeft het artwork voor een reeks singles van ons gedaan. Erg knap om dat samen te brengen, maar het zijn wel allemaal limited editions, die singles."

Zijn jullie ooit naar de unief geweest?

"Nee, wij zijn na de humaniora beginnen te werken aan een carrière, maar ik speel nu wel

optredens op universiteiten! (lacht) Geen verschil dus." Het verhaal doet de ronde dat jullie 175.000 dollar weigerden voor een autoreclame.

"Mmm, juist. Het was niet het principe, maar het was gewoon dat zij absoluut 'Whatever Happened To Rock & Roll' wilden gebruiken voor die reclame. Dat leek ons toch wel erg onnozel, zeg maar dat je niet veel cynischer kunt worden dan dat. Een andere song, misschien... Maar op het moment willen we optreden en cd's opnemen. Al de rest kan ons gestolen worden."

Klopt het dat jullie vijf afgewerkte tracks voor de tweede cd kwijt zijn?

"Het probleem was dat we een beetje te veel verhuisden en iemand heeft die mastertape ergens laten liggen en is die dan doodleuk vergeten. We zijn blijkbaar nog veel te goedgelovig, je mag mensen niet vertrouwen om op zulke dingen te letten, zeggen ze ons. Maar ja... Een grote fout."

Bestaan er geen andere opnamen van die songs?

"Nee, we zullen ze waarschijnlijk opnieuw opnemen, maar we wachten nog even af."

Hoe vind je het leven on the road?

"We hebben nu al een jaar door Amerika getoerd en nu beginnen we hier. Tot nu toe is alles oké. Ik merk dat we zelfs songs kunnen maken terwijl we onderweg zijn. We hebben er net nog eentje geschreven, maar daar denken wij nu niet echt aan, het belangrijkste voor ons is op dit moment Nick volledig 'legaal' te krijgen."

Bedankt voor dit interview, maar ik moet wel zeggen dat ik me het heel wat moeilijker had voorgesteld... Ik had al tal van zaken over jullie humeur gelezen. (lacht) "Sommige dagen zijn we lastig en andere niet!"

Black Rebel Motorcycle Club van Black Rebel Motorcycle Club is uit op Abstract Dragon en wordt verdeeld door Virgin.

De band treedt op zaterdag 2 maart om 20.30 uur op in de AB in Brussel.

Koen De Meester Foto Ken Schles / RV

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234