Vrijdag 07/05/2021

Concertverslag

Billy Idol viert comeback met greatest hits set in Brussel ***(*)

De Britse zanger Billy Idol tijdens een concert in de Heineken Music Hall in Amsterdam. Beeld EPA
De Britse zanger Billy Idol tijdens een concert in de Heineken Music Hall in Amsterdam.Beeld EPA

Eerlijk: zat er in 2014 nog iemand te wachten op een nieuwe cd van Billy Idol? Wij alvast niet. Maar acht jaar na zijn laatste, mislukte poging om aansluiting te vinden bij het hier en nu, heeft de voormalige punk met 'Kings & Queens Of The Underground' net een frisse comebackplaat uit. En was er verrassend veel volk van de partij voor zijn passage in het Brusselse Koninklijk Circus.

In tegenstelling tot pakweg The Sex Pistols of The Clash was Billy Idol - echte naam William Broad - niet het soort punk die gedreven werd door politiek engagement of maatschappijkritisch denken. Als aanvoerder van Generation X had hij wél meteen de juiste looks, en geholpen door de komst van muziekzender MTV zouden die er een paar jaar later toe bijdragen dat hij wereldwijd een popster werd.

De Brit verhuisde naar Los Angeles, ruilde punk in voor radiogenieke fm-rock, en maakte video's die zijn stoer imago nadrukkelijk beklemtoonde. Het leven van Idol was een liederlijk bestaan waarbij groupies, drugs, alcohol en een bijna fataal motorongeval de rode draad vormen. De jongens die later Guns N' Roses zouden vormen, keken aandachtig toe.

Naast een nieuwe cd brengt Idol eerstdaags ook zijn biografie 'Dancing With Myself' uit, waar hij op z'n achtenvijftigste terugblikt op wat geweest is. "Ik heb me geweldig geamuseerd", schrijft hij ergens. "Alleen jammer dat ik doorgaans te dronken en te stoned was om het me nog te herinneren."

Vandaag is Idol helemaal clean, en ligt de nadruk weer op de muziek. Hij heeft zich zelfs herenigd met gitarist Steve Stevens, zijn vaste sidekick gedurende de succesperiode in de jaren tachtig en negentig, én daarnaast vooral bekend van de verschroeiende solo op Michael Jackson's 'Dirty Diana'.

null Beeld EPA
Beeld EPA

Gebalde greatest hits

Idol zag er in Brussel nog steeds verrassend goed uit, en zijn handelsmerk - die half opgetrokken bovenlip - was gelukkig ook intact gebleven. Het pluggen van de nieuwe cd werd tot een minimum beperkt, maar het moet gezegd: opener 'Postcards From The Past' klonk fors, vitaal, en vond moeiteloos aansluiting bij de sound van zijn beste werk. Ook 'Can't Break Me Down' bevatte alle elementen van vintage Idol: strak ritme, metalgitaar, wat keyboards voor een nog voller geluid, en dan die croon van Idol zelf die op gezette tijdstippen een echte schreeuw werd.

Maar dan was het tijd voor een gebalde greatest hits, die de gemoederen bij de fans hier en daar zodanig verhitte dat er dankzij een doortastend optreden van de security net geen vechtpartijtjes uitbraken. 'Dancing With Myself' - u kent de vertaling als 'Ik Dans Wel Met Mezelf' van De Kreuners- 'Cradle Of Love' en een machtig 'Flesh For Fantasy' herinnerden het publiek eraan waarom ze al die jaren geleden fan van hem waren geworden.

Jawel: Stevens z'n hemd hing iets te laag open en die ellenlange gitaarsolo had ook niet gemoeten. Net zoals het geluid links en rechts een beetje actueler had gemogen. Jammer ook dat we 'Sweet Sixteen' - een zeldzaam rustpunt in de set- niet door Idol solo en akoestisch te horen kregen, maar mee werd ingekleurd door synths en een te opdringerige drummer. Maar los van de pose en het imago kon je er eigenlijk niet naast luisteren: Idol wist wél hoe je een klassieke song moest schrijven, en die nummers zélf bleven ook vandaag nog moeiteloos overeind.

'Eyes Without A Face' - een ballad met een ruige heavymetal solo er dwars doorheen - bewees dat het best, maar ook 'Rebel Yell' en het tot aan de bissen opgespaarde 'White Wedding' spraken nog steeds in die mate tot de verbeelding dat nogal wat vrouwelijke fans zich voor de gelegenheid als witte bruid hadden verkleed.

Idol zocht intussen regelmatig het publiek op. Hij schudde handjes, deelde handtekeningen en setlists uit, en was duidelijk blij dat hij weer beland was op de plek waar hij écht thuis hoorde: op het podium. Met het van Tommy James & The Shondells geleende 'Mony Mony' als laatste uitsmijter zat het erop, en achteraf zag je - zowel op het podium als in de zaal - alleen lachende gezichten.

Superieur entertainment met een vleugje zelfrelativerende humor. Kortom: een perfecte festival-act voor volgende zomer.

'Kings & Queens of the Underground' van Billy Idol is uit bij Kobalt en wordt verdeeld door V2.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234