Zaterdag 27/11/2021

Bijtend geweld

Giles Blunt laat zijn misdaadverhaal afspelen in de moorddadige kou van Ontario, Ruth Rendell opteert voor een rustige wijk in Londen. Het resultaat: twee sterke misdaadromans.

Giles Blunt

De ijsregen

Oorspronkelijke titel:

The Delicate Storm

Vertaald door Sandra van de Ven

De Boekerij, Amsterdam, 302 p.,

16,25 euro.

Ruth Rendell

Dubbelleven

Oorspronkelijke titel:

The Rottweiler

Vertaald door Hugo en

Nienke Kuipers Bruna, Utrecht, 319 p., 18,95 euro.

Opboksen tegen de natuur, het is een constante in thrillers en misdaadromans. Toen zeventig jaar geleden de butler nog de belangrijkste verdachte was, knetterde het hout in de open haard van Agatha Christie terwijl Poirot de dader trachtte te vinden. En als je aan de privé-detective denkt, aan Marlowe bijvoorbeeld, is het archetypische beeld dat van een man die met de kraag van zijn jas omhoog de regen trotseert. Ontelbaar zijn de thrillers waar er een onweer woedt, de golven tegen de klippen aanstormen. Weer en ontij zijn vaak gespreksonderwerpen, dienen als pauze in het verhaal of zijn inherent aan de plot. Dat is zeker het geval bij Giles Blunt, een Canadese misdaadschrijver die al enige tijd in New York woont en scenario's schrijft voor televisiereeksen als Law & Order. In Nederlandse vertaling debuteerde hij met Veertig woorden voor verdriet, een mooi moordverhaal waarin hij de Canadese politieman John Cardinal en zijn partner Lisa Delorme introduceerde. De titel van de roman verwees naar het verhaal dat de Inuïts veertig woorden voor sneeuw hebben. In De ijsregen zijn de twee speurders terug. Ook het fictieve stadje Algonquin Bay met zijn zestigduizend inwoners is terug, én de moorddadige kou van Ontario. Maar dit keer is het een wat ongewone januarimaand: het kwik stijgt heel uitzonderlijk boven het vriespunt. Aan de rand van het stadje wordt een arm gevonden. Later het lijk. Het geeft de indruk dat het om een man gaat die is gebeten door beren. En dat zou best kunnen: de hoge temperaturen hebben de dieren vroeger dan gewoonlijk uit hun winterslaap gewekt en ze hebben nu honger. John Cardinal van de lokale politie onderzoekt de zaak en komt tot de conclusie dat de man, Howard Matlock, vermoord is. Maar bij de identificatie komen er vreemde dingen aan het licht. De vermoorde blijkt een springlevende accountant in New York te zijn. En laat het nu precies iemand van de Mounties zijn, de Canadese federale politie, die Cardinal en Lisa Delorme op het verkeerde spoor heeft gezet. Achtergrond van de plot zijn gebeurtenissen van begin jaren zeventig. Ook in Canada is er protest tegen de oorlog in Vietnam. Er heerst een wat prerevolutionaire sfeer en die wordt nog aangewakkerd door een paar groepen die het Franssprekende Quebec autonoom willen maken. Blunt laat die sfeer in talrijke gesprekken meer dan dertig jaar na dato mooi en overtuigend uitleggen. De echte actie wordt daardoor wel wat onderbroken, maar dat doet er weinig toe. Als de barre, snijdende kou alles lam legt heeft ook Blunt geen haast meer. En zo krijg je een paar goedbedachte subplots. Cardinal geraakt zijn afpersers kwijt die wisten hoe hij aan het geld was gekomen voor de dure verzorging van zijn manisch-depressieve vrouw en de hoge studiekosten van zijn dochter. Subtiel en ontroerend beschrijft Blunt de dood van Cardinals vader en terwijl Algonquin Bay één grote diepvrieskast lijkt die kraakt in de ijsstorm, krijg je nog een uniek advies dat je leven kan redden als een hoogspanningskabel van 44.000 volt het begeeft onder het gewicht van het ijs en op minder dan zes meter van jou vandaan op de grond of op de wagen belandt. Misschien wat meer voor Canadees binnenlands winters gebruik, maar je weet maar nooit.

De jongste thriller van Ruth Rendell, Dubbelleven, begint heel rustig in een Londense antiekwinkel. Daar staat een jaguar in de etalage. Geen auto, maar een opgezet dier. Inez, de weduwe van een acteur die een televisieflik vertolkte, runt de zaak. Wat extra geld verdient ze met het verhuren van een paar flats boven de zaak. Dicht bij haar winkel wordt het lijk gevonden van een vrouw. Het blijkt weer een slachtoffer te zijn van een seriemoordenaar die Londen onveilig maakt en jonge vrouwen wurgt. De kranten hebben hem al een bijnaam gegeven: de rottweiler. Zijn eerste slachtoffer had bijtwonden in de hals, maar dat bleken bij nader onderzoek liefdesbeten van haar minnaar te zijn. In het winkeltje geven de huurders en de hulp van Inez ijverig commentaar op de zaak en dat is voor Rendell een gelegenheid om uitgebreid met hen kennis te maken. Allen verlangen ze op een of andere manier naar liefde. Zeinab, de mooie Aziatische winkelassistente, leeft met haar vriend en haar twee kinderen terwijl ze er plezier in vindt 'verloofd' te zijn met twee oudere bewonderaars die haar overstelpen met juwelen. Jeremy is een computerexpert die een zieke moeder moet verzinnen om van vrouwelijk gezelschap af te geraken. Ludmilla is een paar keer getrouwd geweest en leeft nu met een vriend samen. Het koppel lijkt niet bij elkaar te passen. Will is een vriendelijke jongeman die niemand 'wat achterlijk' durft te noemen en qua uiterlijk op Beckham lijkt. Hij is verliefd op zijn tante. Een zware last die de jonge vrouw heel wat schuldgevoel bezorgt en een domper zet op al haar relaties. En dan is er natuurlijk Inez zelf. Nog altijd smoorverliefd op haar overleden man. Elke avond bekijkt ze een video van hem. Al die levens lijken eenvoudig en probleemloos, dorps te midden van een grote stad. Maar elk van hen tracht een middel te vinden om te overleven: door te liegen, door te doen alsof. De identiteit van de moordenaar komen we al snel te weten. Hij heeft de vreemde obsessie telkens weer een snuisterij van zijn slachtoffers mee te nemen en dat verraadt hem. Rendell zou Rendell niet zijn om het daarbij te laten. Eigenlijk begint hier pas haar werk en ze tracht met een immens inlevingsvermogen te verklaren waarom iemand van wie niet het minste kwaad wordt verwacht - iemand die een afschuw heeft van misdadigers en voorstander is van de doodstraf - een seriemoordenaar wordt. Haar empathie is zo groot dat we zelfs verontwaardigd zijn als iemand hem tracht te chanteren. Toch is Dubbelleven (de originele titel is wel héél creatief in het Nederlands omgezet) geen somber verhaal geworden. De roman leest aangenaam en snel. Rendell moet daarvoor geen flashy constructies verzinnen. Haar eerlijke en diepe belangstelling voor haar personages is zo overtuigend dat ze maar weinig trucjes nodig heeft om ons te blijven boeien.

Fred Braeckman

Spannend, subtiel én ontroerend

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234