Woensdag 23/09/2020

'Bijna beangstigend wat die man voor mensen betekent'

Een fan van Apple is Kate Winslet (40) nooit geweest. Maar een rol in de film over Steve Jobs, topman van dat bedrijf, wou ze absoluut. 'Voor het eerst in mijn leven speel ik in een film die letterlijk iedereen in mijn omgeving wil zien.'

Wie zijn kansen om een Oscar te winnen wil opkrikken, kan maar beter op zoek gaan naar een rol waarbij wat fysiek verbouwwerk komt kijken. Als dat cliché klopt, dan ziet het er goed uit voor Kate Winslet (40). In Steve Jobs, een film over leven en werk van Apple-goeroe Steve Jobs, speelt ze Joanne Hoffman, een kleurloze brunette met Oost-Europese roots die als marketingdirecteur jarenlang Jobs' steun en toeverlaat was.

Het contrast met de Winslet die de Londense hotelkamer binnenwandelt om over die rol te vertellen kan moeilijk groter zijn: felblonde haren strak achteruit, lederen broek die een perfect contrast vormt met de witte sweater die ze ermee combineert. En als toetje een vleugje mascara om de ogen extra in de verf te zetten. Wat star quality betreft komt Hoffman op geen moment bij Winslet in de buurt.

En dat kon weleens een probleem vormen, vermoedde Winslet toen ze voor het eerst over Steve Jobs hoorde. "Ik wist op dat moment enkel dat het een film was geschreven door Aaron Sorkin, geregisseerd door Danny Boyle, met Michael Fassbender in de hoofdrol. Meer redenen had ik niet nodig om te weten dat ik daar absoluut deel van wou uitmaken."

Winslet ging het internet op om uit te zoeken wie die Joanna Hoffman was die in de film zo'n belangrijke rol kreeg toebedeeld. Een passage langs Google leerde haar dat zij, met haar lichtblonde haar en hoge jukbeenderen, niet de eerste actrice zou zijn aan wie Boyle en Sorkin zouden denken in de zoektocht naar hun Joanna.

De actrice, op dat moment aan het draaien in de Australische outback, stuurde manlief Ned Rocknroll erop uit om een donkerharige pruik te zoeken die moest doen denken aan het kapsel waarmee Hoffman in de jaren 80 rondliep. De foto die ze daarna van zichzelf maakte, met pruik en zonder make-up, stuurde ze door naar Scott Rudin, de filmproducent met wie ze sinds 2001 geregeld samenwerkt. Die stuurde de anonieme foto op zijn beurt door naar regisseur Danny Boyle.

Die wist in eerste instantie niet wie hij op zijn scherm had staan. Pas na een telefoontje van Rudin vielen de puzzelstukken op hun plaats. Boyle vloog naar Australië, stelde daar vast hoe gedreven Winslet was en dacht er zelfs niet meer aan de rol van Hoffman aan iemand anders te geven.

Tegenwind

Uiterlijk mogen beide vrouwen weinig gelijkenissen vertonen, je hoeft niet diep te graven om in Winslet een gewiekste marketingdirectrice te zien. Ze begint het interview met een rondje langs de journalisten die met haar rond de tafel zitten. Van iedereen probeert ze te bepalen of ze hem of haar al eerder heeft ontmoet. Dat is bij het merendeel van de aanwezigen het geval, zo blijkt, en Winslet lijkt zich die ontmoetingen nog te herinneren.

Niet slecht voor een wereldster met ondertussen één Oscar, drie Golden Globes en een Emmy op de schoorsteenmantel. Al is de kans natuurlijk groot dat Winslet net voor ze de hotelkamer binnenstapte van een overijverige personal assistant kreeg te horen wie ze wel en niet al eens eerder zag. Hoe dan ook, het effect blijft hetzelfde: na amper één minuut heeft Winslet de volledige kamer in de achterzak van haar nochtans behoorlijk strakke lederen broek zitten.

Haar marketingtalent komt Winslet goed van pas bij het aan de man brengen van Steve Jobs. Want ondanks de sterren achter en voor de camera krijgt de film behoorlijk wat tegenwind. Van huidig Apple-CEO Tim Cook bijvoorbeeld, die zijn voorganger niet herkent in de film. Of van Laurene Powell Jobs, de weduwe van Jobs. Zij nam zelfs contact op met Leonardo DiCaprio, die eerst getipt was als hoofdrolspeler, met de vraag om zich uit het project terug te trekken.

"Laurene had inderdaad een paar bezwaren", legt Winslet uit. "Maar die hadden niet met de film te maken. Eerder met het boek waarop die is gebaseerd. Ik begrijp dat het voor haar moeilijk is. Steve is ook nog niet zo lang geleden gestorven."

De kritiek maakt het enthousiasme van Winslet voor de film er niet minder om. "Dit is niet zomaar een biopic over Steve Jobs. Het is een film die hem vanuit een totaal andere invalshoek toont. Als man, als vader en ook als het genie dat hij was. Het was nooit de bedoeling een realistische film te maken. De film is een schilderij, geen foto. De gebeurtenissen waar de film om draait hebben wel degelijk plaatsgevonden. De mensen die erin opduiken bestaan echt. Maar Aaron (Sorkin, die het script schreef, PD) fantaseerde er heel wat zaken bij. Joanna, mijn personage, werkte in realiteit slechts vijf jaar voor Steve. In de film is dat heel wat langer. Ook de professionele relatie tussen hen beiden is aangedikt."

In tegenstelling tot een aantal andere protagonisten was Hoffman wel enthousiast over de vertaling van haar periode aan de zijde van Jobs naar het witte doek . "Ze heeft ervan genoten", vertelt Winslet. "Steve was voor Joanna een heel loyale, warme vriend. Net daarom moest ik van haar ook expliciet Michael (Fassbender, PD) bedanken. Hij is erin geslaagd die warme, hartelijke versie van Steve tot leven te wekken, vond Joanna. Dat is een kant van hem die het grote publiek nog niet vaak heeft gezien."

Steve Jobs is een typische Sorkin-film, met die hoogst eigenzinnige vertelstructuur die daarmee samenhangt. Hij is opgebouwd rond drie cruciale productlanceringen die de carrière van Jobs hebben bepaald. Sorkin zoomt in op de uren voor zo'n presentatie en laat in die beperkte tijdspanne alle protagonisten opdraven, waarmee hij meteen ruimte creëert voor verbaal vuurwerk zoals we dat al in The Social Network en The Newsroom zagen.

Dialogen dus, vaak pagina's aan een stuk. Een uitdaging heet dat dan voor de acteurs. "Ik had veel tekst, dat klopt. Maar daar moet je niet over zeuren", vindt Winslet. "Je bent acteur. Het uit het hoofd leren van dialogen hoort erbij."

Tongval

Veel meer dan met het tekstzware script worstelde Winslet met het accent van Joanna Hoffman. "Ik heb uren voor de spiegel gestaan. Stampend van frustratie omdat ik dat accent maar niet onder de knie kreeg." Voor ze naar de VS trok, leefde Hoffman eerst in Polen en daarna in Armenië. En dat hoor je. "Dat accent maakt deel uit van wie ze is. Het is een essentieel onderdeel van haar personage. Daar moet je als actrice wel iets mee doen."

Het stemgeluid van de film-Joanna mocht wel niet al te hard op dat van de echte lijken. Winslet: "In het echt klinkt ze hoog en zangerig, met een zware Oost-Europese tongval. Als ik een hele film lang op die manier zou praten, dan werd het publiek hoorndol. Het is een dunne lijn. Zet zo'n accent te dik in de verf en voor je het weet kom je in een comedysketch terecht. Het accent moest hoorbaar zijn zonder prominent te worden. Ik moest het dus eerst leren, om het daarna zo snel mogelijk weer naar de achtergrond te duwen."

En dat wilde maar niet lukken. "Ik stond op het punt om Aaron en Danny voor te stellen Joanna dan maar Duits te maken. Dat is tenminste een accent waarvan ik weet dat ik het onder de knie heb."

Het accent zorgde er ook voor dat Winslet, toch een van de meest succesvolle actrices van haar generatie, met behoorlijk wat kriebels aan de repetities begon. "Zo'n eerste dag is en blijft een onaangenaam moment. Je gaat allemaal rond de tafel zitten en dan moet je ineens laten horen hoe jij je rol wilt gaan spelen. Je denkt op zo'n moment: 'O nee, ze vinden het maar niets. Straks zien ze in dat ze zich gigantisch vergist hebben en word ik op straat gezet.' Iedereen, zelfs de meest doorgewinterde acteur, voelt zich tijdens dat ene moment kwetsbaar en onzeker. Ik zie die eerste sessie dan maar als een experiment. Ik probeer elke scène op een andere manier te spelen. Ik varieer mijn dialect, zonder me al te veel zorgen te maken over hoe het klinkt. Soms moet je jezelf belachelijk durven maken."

Zeker als het om een film gaat waarin je absoluut te zien wilt zijn. "Dit is de eerste keer in mijn leven dat ik in een film speel die letterlijk iedereen in mijn omgeving wil zien. Echt iedereen is me de voorbije maanden komen zeggen: 'Een film over Steve Jobs? Ik kan niet wachten om die te zien.' Steve is enorm. Hij is geëvolueerd van een computernerd tot een soort rockgod. Dat zie je ook in de film. Elke productlancering is een concert en ziet er ook zo uit. Ook in realiteit trouwens. Heb je de beelden van de lancering van de recentste iPhone gezien? Mijn god."

Kassa

Zelf is Winslet geen Apple-aficionado. Een iPhone, die heeft ze wel. En net als iedereen zit ze weleens met een iPad op de schoot. "Maar om eerlijk te zijn wist ik helemaal niet wie Steve Jobs was. En hoe belangrijk hij was voor heel wat mensen. Tot plotseling een productieassistente, van wie ik helemaal niet had verwacht dat ze iets met nieuwe technologie had, me kwam vertellen hoe fantastisch ze de biografie van Jobs vond. Ik kreeg er bij momenten schrik van. Hoe kun je nu zo in de ban zijn van een man die aan het hoofd van een computerbedrijf stond?"

Ondanks de horde fans en de hoofdzakelijk lovende kritieken doet Steve Jobs aan de kassa niet wat werd verwacht. In de VS, waar de film eind oktober in de zalen kwam, staat de teller op amper 18 miljoen dollar. Veel te weinig voor een film van dat kaliber. Een rampscenario waarmee Winslet, toen we haar begin oktober tijdens het Londense filmfestival spraken, geen rekening hield. Integendeel. "De eerste keer dat ik de film zag, was ik onder de indruk. Ik vond het ongelooflijk dat ik een rol te pakken had in zo'n film. Het is een cinematografisch huzarenstukje. Of mag je dat niet zeggen over films waarin je zelf speelt?"

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234