Maandag 23/09/2019

'Bij progressieve partijen wordt niet naar ons geluisterd'

Dyab Abou Jahjah heeft compagnon de route Ahmed Koç ingeruild voor de Gentse advocate Meryem Kaçar. De oud-Agalev-senator maakt zo na negen jaar haar politieke comeback. 'Ik kon niet anders. De polarisatie in de maatschappij ergert me mateloos.'

De naam van hun partij willen ze nog niet lossen. En een 'migrantenpartij' mogen we het niet noemen, waardoor het wat lastig omschrijven is. "Je kan ons moeilijk labellen", zeggen Abou Jahjah en Kaçar in koor. "Noem ons maar een postmoderne partij."

En wat moeten we ons daar dan bij voorstellen? U heeft beide een heel ander profiel. Wat is de gemeenschappelijke deler?

Abou Jahjah: "We vertrekken van een gedeelde ervaring van mensen met een migratieachtergrond die zich niet herkennen in het politieke stelsel in België. Dat is wat ons bindt. Onze eindbestemming is een project voor de hele maatschappij, waar we andere burgers die die achtergrond niet delen ook willen meetrekken. Geen gemakkelijke oefening dus."

En vooral iets wat iedere marketeer u zal afraden...

Kaçar: "Het is 'new politics' voor een eigentijds Belgisch verhaal. Onze bedoeling is om duidelijk te maken dat wij hier zijn. Wij leven hier in deze samenleving. Onze kinderen groeien hier op. En wij horen erbij."

"Toen ik in 1999 verkozen raakte, had ik het idee dat al die integratieproblemen en discriminatie over vijftien jaar voorbij zouden zijn. Naïef natuurlijk. Want het is niet voorbij. Dat is de reden waarom ik mijn politieke comeback maak na negen jaar. We leven in een maatschappij waarin hard wordt gepolariseerd. Vooral door de N-VA. En de progressieve partijen vinden geen antwoord op dat rechtse discours. In dit land wordt een gelijkekansendiscours gevoerd met de handrem op. Dat voel ik al jaren. Wat hierbij vooral vergeten wordt, is wat dat doet met de geviseerde groepen."

Kon u niet in uw vroegere partij, Groen, terecht met uw verhaal en ideeën?

Kaçar: "Er wordt niet naar ons geluisterd. Ik heb het zelf ervaren, je hebt geen invloed op het partijdiscours als je maar met een of twee verkozenen binnen een partij bent. Niet alleen bij Groen trouwens, bij alle progressieve partijen. Omdat iedereen zich altijd afvraagt: 'Wat zal die bange, blanke man daarvan vinden?'"

Wat is het speerpunt in uw programma?

Kaçar: "Onze rode draad is de radicale gelijkheid. We willen mee aan de politieke tafel zitten en meepraten. Er zal niet meer over ons gepraat worden en maar met ons."

Abou Jahjah: "We willen die radicale gelijkheid op drie punten: sociaal, gender en etnie. En we willen op alle drie de punten consequent zijn. Sociale gelijkheid, bijvoorbeeld, gaat niet om een uitkering krijgen als je geen job hebt. Sociale gelijkheid gaat over de job kunnen krijgen die je graag wil en niet geweigerd worden omwille van je achtergrond. En je kunt een maatschappij hebben waar mensen gelijke kansen hebben op vlak van inkomen, maar die wel seksistisch is. Wij willen gelijkheid op alle drie die strijdpunten. En radicaal wil hier zeggen dat je niet een beetje gelijk kunt zijn. Ofwel ben je gelijk ofwel niet."

U zegt dat u een antwoord wil bieden aan de polarisatie. Maar vergroot u niet net zelf die polarisatie door een aparte partij te maken?

Abou Jahjah: "Niet etnisch, maar wel politiek, ja. Polarisatie is soms goed, als die op ideeën gestoeld is en niet op identiteiten. De bedoeling is niet om te polariseren, maar om tot die gelijkheid te komen."

Kaçar: "Weet u waar ik een probleem mee heb? Dat onze media en politici het nog altijd over Islamitische Staat hebben, terwijl de rest van de wereld ondertussen Daesh zegt. Door IS te blijven gebruiken, maken veel mensen de link naar hun moslimbuurman. Ook het niet toekennen van de moskee-erkenningen is absoluut onterecht. Waarover heeft men het?"

Over Turkse inmenging bijvoorbeeld?

Kaçar: "Nee, dat is niet het geval, dat is surfen op dat rechts discours."

We kunnen toch niet even vergeten wat er sinds 15 juli vorig jaar gebeurd is?

Abou Jahjah: (fel) "Nee, inderdaad. 15 juli was een bloedige coup van een terroristische organisatie in Turkije, de Gülen-beweging, die hier beste vrienden is met het Belgische establishment. En van de media tot en met de politieke klasse in dit land doet men alsof op 15 juli arme soldaten-putschisten werden mishandeld door burgers die op de tanks zijn gaan staan. Terwijl het parlement wordt gebombardeerd en tanks over burgers rijden. De houding hier is de omgekeerde wereld. Het is alsof Erdogan 15 juli heeft georganiseerd. Zelfs op de VRT-website verschenen stukken met die complottheorieën. Het enige dat ontbrak, waren de illuminati."

Het was vooral de nasleep van de coup die veel reacties uitlokte, de zuiveringen die Erdogan liet uitvoeren.

Abou Jahjah: "Is het niet eigenaardig dat enkel de nasleep interessant bevonden wordt in België en niet de coup zelf? Ik observeer hoe België omgaat met discussies en de dubbele standaarden. Alle Belgen van vreemde origine voelen zich wel wat verbonden omdat we dat herkennen. Hetzelfde patroon zie je in discussies over Palestina. Ik denk dat Turken nu voelen wat Arabieren in dit land al 50 jaar voelen. Oorlogsmisdadigers worden hier ontvangen met alle egards. Sissi in Egypte is een putschist die verantwoordelijk is voor 3.000 doden in één nacht. De relatie met die megalomane Sissi is genormaliseerd. Saudi-Arabië wordt hier met egards ontvangen. Maar met Erdogan is er een probleem? Geloofwaardigheid is nul komma nul hier."

Kunt u begrijpen dat u in een gepolariseerde samenleving mensen bang maakt met uw initiatief?

Kaçar: "Neen. Mensen moeten echt niet bang zijn, want wij kunnen net de sleutel zijn. Neem nu de rellen in Brussel. Ik ben absoluut tegen die relschoppers en plunderaars, maar de groep onschuldige jongeren die zich daarin heeft laten meeslepen, kun je wel politiek 'vormen'. Een stem geven ook."

Abou Jahjah: "Waarom zou je bang zijn van burgers die een politiek initiatief nemen en via de democratie in deze moeilijke tijden een geloof blijven tonen in de grondwet en het democratisch model? En die een maatschappijmodel willen dat beter is voor iedereen. Dat mensen daarvan bang zijn, is wel een merkwaardig verschijnsel, toch?

"Misschien zullen in het begin enkel mensen op ons stemmen die eruitzien zoals wij, die de dezelfde achtergrond hebben. Maar als we dan verkozenen hebben en beleid voeren, dan zullen de anderen zien dat we op dossiers bezig zijn waar zij ook baat bij hebben. En zo kunnen we krediet opbouwen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234