Dinsdag 29/09/2020

Camps

Bij een gouden medaille die door een labo wordt toegewezen, is de glans zoek

De Belgische atletes die acht jaar na dato nog olympisch goud mogen vieren.Beeld belga

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

Vier Belgische meisjes gaan gelukkig de olympische zomer in nog voor er in Rio één startschot is gelost. Zij hebben de gouden plak binnen, zij het voor een prestatie van acht jaar geleden in Peking. Acht jaar is een eeuwigheid in de sport: de sprintmeisjes zijn intussen moeder geworden of mantelverzorgster of reclamebabe. Daarom niet minder aantrekkelijk, maar van de olympische hinde die ze eens waren blijft weinig over.

Vertraagde motoriek.

Bij een record, een titel of medaille hoort een explosie van vreugde. Uitzinnige vreugde zelfs. En ook de extase van een vol stadion. Noch het een, noch het ander is vatbaar voor reconstructie achteraf. Een exploot valt niet te recupereren in de tijd. Het is eenmalig, een momentopname.

De Belgische aflossingsploeg op de 4x100 meter met Kim Gevaert, Elodie Ouedraogo, Olivia Borlée en Hanna Mariën haalde op de Spelen van Peking zilver. Nu bij het hertesten van de stalen is gebleken dat een Russische loopster doping had gebruikt, komt de gouden plak alsnog onze meisjes toe. Die waren bij het horen van de labo-uitslag verrast en verrukt. Kim Gevaert had het meteen over een feestje. Elodie barstte in schateren uit. Het is nu wachten op de medaille die per post zal worden toegezonden. Per post? Weinig olympisch.

Dopingjagers staken de vlag uit. Trots dat acht jaar na dato nog sporen van anabole steroïden waren teruggevonden in de stalen van olympische atleten. Wetenschappelijke vooruitgang die tot een schonere sport zou leiden, klonk het euforisch. Zou het? Doping is niet uit te roeien.

Bij een gouden medaille die door een labo wordt toegewezen, is de glans zoek. Het lijkt op administratie, en daar wordt niemand gelukkig van. Gevaert en co. beseften dat ze het moment suprême niet meer kunnen inhalen. De sfeer in het stadion, de opgebouwde spanning, de ontlading na de meet, het is er niet meer. Het goud komt uit diepvries.

Het eindeloze hertesten van urinestralen vind ik overigens niet erg zindelijk. Gelukkig kan er in de plas van Briek Schotte niet meer geploeterd worden naar een amfetamientje. Er zijn grenzen aan het hertesten. Straks worden stalen van twintig jaar geleden heropgevist. Wat schieten we daarmee op? Ook gerechtigheid vergeelt. En worden de elementaire privacyregels voor sporters dan nog gerespecteerd? De ontdekking van een positieve plas na acht jaar: alla. Maar de ruchtbaarheid die er dan nog aan gegeven wordt, is dubieus. Ook atleten hebben recht op andere levens.

Je zou ook kunnen zeggen dat dopingjagers hun kans verspeeld hebben als ze niet binnen de vier jaar tot ontmaskering zijn gekomen. Het is iets te makkelijk om geavanceerde sluwheid in het dopinggebruik exclusief in het mandje van sporters te leggen. De wetenschappelijke dopingmarkt is even toegankelijk voor experten. Maar zij missen de urgentie.

Het was een mooi kwartet, de meisjes van de 4x100, die dag in Peking. Naast snelle benen hadden ze ook nog een ontwapenend charisma en spontane babbel. Vooral Kim Gevaert heeft altijd ontroerd in haar nederigheid. Ze belichaamde een soort waardigheid van de atletiekpiste.

Chic zonder elitair te zijn.

Hugo Camps.Beeld Studio Edelweiss
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234