Vrijdag 04/12/2020

Bij de kapper

Jan Stevens vertoeft deze week in het meest verguisde deel van Brussel, en brengt er elke dag verslag over uit.

In de Delaunoystraat staat de verzamelde wereldpers te verkleumen achter het politielint. Agenten met een bivakmuts kijken nors voor zich uit. Hun collega's zijn in nummer 47 op zoek naar terroristen.

Onder de luifel van een krantenwinkel roken de eigenaar en zijn buurman een sigaretje. "Heb je een bom in je rugzak?", vraagt de buurman me. "Eigenlijk is het niet om te lachen", vervolgt hij. "Over heel de wereld gaat Molenbeek nu over de tongen als hét terroristenparadijs. Het is merde. Ik hoop dat ze in dat huis niemand vinden."

Een oudere man met een pet op vraagt wat er aan de hand is. "Heeft dit te maken met de aanslagen in Parijs?" Hij zucht diep en stelt zich voor als Abdelazziz. "Ik ben geboren in Marokko, maar ik woon al vijftig jaar in Molenbeek. Mijn kinderen en kleinkinderen zijn hier geboren en getogen."

Sinds vorig jaar is Abdelazziz op pensioen. Hij werkte in een hotel op de Brusselse Grote Markt. "Ik zie Molenbeek verloederen", zegt hij. "Niet door de jihadisten, maar door de drugs. 's Avonds durf ik niet meer op straat. Dat is de fout van al die mensenrechtenactivisten. Door hen is de overheid veel te tolerant geworden. Ik zou graag in een andere wijk in Brussel wonen, maar ik heb er het geld niet voor."

Hij vraagt waar ik vandaan kom. "Ah, uit Vlaanderen", lacht hij. "Gewone Vlamingen zijn bang van Molenbeek, maar rijke Vlamingen, le chichi, niet." Hij wijst naar de overkant van het kanaal. "Al die huizen zijn eigendom van Vlaamse makelaars. Straks kopen ze ook hier alles op."

Het is grijs en het begint te miezeren. Op een pleintje staat een oude salafist met een lange baard en een te korte broek in zichzelf te prevelen. Hij kijkt niet op of om. Ik sla de hoek om, de Groeningestraat in. Aan de overkant ligt de Kortrijkstraat. West-Vlaanderen in het hart van Molenbeek. Ik wandel voorbij coiffeur Annajah, zie dat mijn veel te lange haar weerkaatst in de etalage en stap naar binnen. De kale kapper is blij om op deze trieste herfstmaandag een klant te mogen begroeten. "In de week is het altijd rustig", zegt hij. "Gelukkig maakt het weekend alles goed. Welke coupe wenst u?"

Op de achtergrond staat de tv aan. De kapper knipt vaardig en snel. Ik vraag of hij geboren is in Molenbeek. Hij knikt. "Net als mijn twee kinderen. Ik heb Marokkaanse roots. Of we hier graag wonen? Natuurlijk, Molenbeek is onze thuis. Ik heb deze zaak nu vijf jaar en ik klaag niet."

Een bebaarde man stapt binnen. "Salam alaykum", zegt hij tegen de kapper, en tegen mij: "Bonjour monsieur." Hij gaat zitten en bladert door een tijdschrift.

"Une opération policière à Molenbeek, rue Delaunoy", zegt een stem op de tv. De kapper stopt met knippen, draait zich om en staart naar het scherm. "Dat is hier verdorie vlakbij", zegt hij. Hij blijft luisteren en windt zich zichtbaar op. "De IS heeft niets met islam te maken, mijnheer. Het zijn nazi's, moordenaars. Die aanslagen in Parijs zijn gruwelijk."

Hij knipt een groot scheermes open en brengt het naar mijn nek. Behendig scheert hij de laatste haartjes weg. "Bent u tevreden? Dat is dan 5 euro, alstublieft."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234