Donderdag 08/12/2022

Bier hier Verboden Vrucht

Pakweg dertig jaar geleden waren Belgische brouwers die hun bier nog kruidden op één hand te tellen. Een stevig gehopte pils verdraagt natuurlijk geen kruiden, maar tegelijk evolueert deze zuiver smakende dorstlesser tot de norm ten koste van complexere en kruidige brouwsels. Met de renaissance in 1966 van het Hoegaards witbier keert Pierre Celis het tij. De later geboren zwaardere bieren uit Hoegaarden dragen vandaag nog steeds een kruidig karakter mee. Bij witbier horen nu eenmaal kruiden, koriander en curaçao om precies te zijn. Meteen zijn de meest gebruikte bierkruiden genoemd. Koriander is al heel lang essentieel in de Aziatische keuken maar blijft zeldzaam in westerse kookpotten. Des te meer vinden we het vandaag in de brouwketels, vooral bij smeuïge tripelbieren. De brouwer gebruikt meestal de lichtjes geroosterde, al dan niet gemalen zaadbolletjes. Curaçao wordt wel eens omschreven als sinaasappelschil, maar is in feite de gedroogde pel van de pomerans of citrus aurantium, een wildere variant van de gewone zoete sinaasappel. In de praktijk worden beide door elkaar gebruikt hoewel de pomerans toch een sterker en typischer aroma meedraagt. Hier gaat het om de aromatische oliën die zitten opgeslagen in talloze poriën op de schil.

Pierre Celis blijft niet stilstaan bij de hergeboorte van het witbier en creëert half de jaren zeventig de Hoegaarden Grand Cru. In 1983 volgt de donkere Verboden Vrucht en nog later de Julius. In tegenstelling tot het gewone witbier dat met een deel ruwe tarwe gebrouwen wordt (wat zorgt voor een rond, mals karakter) gaat in deze speciaalbieren alleen gemoute gerst. Gebleven is het kruidige karakter. Dit trio speciaalbieren verkent in die tijd nieuwe horizonten en effent het pad voor de veelheid aan zachte maar tegelijk min of meer complexe, kruidige en zware blonde bieren, die de Belg vandaag graag drinkt.

De Grand Cru kleurt als lichte honing, de Julius wat donkerder, de Verboden Vrucht roodbruin. Voorzichtig uitschenken houdt het bier helder, even walsen met het flesje maakt het gistresidu los en de inhoud van het glas troebel. Het schuim op de Julius is spierwit, op de Grand Cru en verder de Verboden Vrucht krijgt het wat meer kleur. De schuimkraag vormt zich telkens royaal en zeer fijnmazig.

De Grand Cru (8,7 vol.% alc.) geurt het zachtst, tegelijk bijna exotisch fruitig en bitterkruidig, maar in elk geval mooi harmonisch. In aroma en smaak vloeit een delicaat zoet (zacht fruitzoet, geen storende stroop) over in een eerst zwak maar steeds krachtiger wordend aangenaam bitter, geen hopbitter maar veeleer het kruidige bitter van curaçao. Dit zachte bitter blijft pertinent aanwezig maar krijgt in de verbazend lange afdronk gezelschap van bloemige honingtoetsen. Al bij al een zeer delicaat bier dat aandachtig gedegusteerd moet worden om de finesses op te merken en te appreciëren. Onachtzaam gedronken gaan de fijne trekjes van deze Grand Cru volledig de mist in.

Dat beseft men maar als men proeft van de veel forsere Julius (8,8 vol.% alc.). Men merkt dezelfde accenten als bij de Grand Cru met als extraatje een bijzonder uitgekiende hopping. De brouwerij beweert in de Julius drie soorten hop te gebruiken, wat dit bier duidelijk bitterder doet smaken dan de Grand Cru. Helaas is ook zoet sterker aanwezig, vooral in de geur en tijdens de eerste smaakimpressies. Snel gaat het hopbitter de zoetige smaak overheersen, maar deze laatste blijft zich ook nog in de afdronk ietwat stroperig en dus storend manifesteren.

Rest er nog de Verboden Vrucht (8,8 vol.% alc.). Die geurt veel krachtiger dan de Grand Cru maar mist de stevige hopping van de Julius. Bij nader inzien geurt het toch vrij complex met toetsen van gebrande karamelmout die de andere twee bieren missen. Proeven maakt duidelijk dat hier vooral het bitter uit de gebrande mout het sterkst uit de hoek komt en de afdronk overheerst, hoewel er nog steeds ruimte is voor de kruidige aroma's.

Conclusie? Eerst en vooral moet gezegd dat dit trio vandaag wel anders zal smaken dan indertijd door Pierre Celis ontwikkeld en bedoeld. Interbrew brouwt nu eenmaal anders dan een kleine brouwerij gerund door een fanaat. Het geproefde triootje mist over het algemeen toch wat karakter maar blijkt daarom uiterst toegankelijk te zijn. Aandachtig proeven leert dat de bieren toch wat meer te bieden hebben. Evenwicht en smeuïgheid primeren, dat maakt het drinken aangenaam. Verder kunt u kiezen voor een streelzacht kruidig boeket vergezeld van perzik en citrusbitter (Grand Cru), vrij stevig hopbitter verstild met iets te veel zoet (Julius) of het lang doorsmakende bitter van gebrande mouten (Verboden Vrucht). Voor welk bier u ook kiest, kruidige toetsen en warme alcohol blijven de degustatie vergezellen.

Bob Magerman

Stoopkensstraat 46, 3320 Hoegaarden, tel. 016/76.98.23, fax: 016/76.76.91.

De brouwerij is na reservatie te bezoeken. U kunt kennismaken met een biertoontuin en een onlangs geopend interactief museum. Verder ligt een aantal toeristische routes klaar. Verpozen, proeven en een hapje eten (bierkeuken) kan in het Koutershof.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234