Woensdag 22/01/2020

Bibberen

Een bobslee is als een F1-wagen die op kasseien rijdt

in de bobslee

'Wo ist der Bob?' Dat is de vraag van de avond in het Duitse Schonau am Königssee. De taxichauffeur die me naar de beruchte bobsleepiste van Königssee brengt, waar vele WK's en EK's plaatsvinden, gaat ervan uit dat ik ga kijken naar de bobsleeërs die tegen 120 kilometer per uur door het ijskanaal razen. 'Wollen Sie das wirklich tun?', vraagt hij licht verschrikt als hij hoort dat ik niet kom om langs de piste in mijn handen te staan klappen, maar om er zelf aan halsbrekende snelheden doorheen te razen. Jawohl! Als een Belgisch team vrouwen zich in een mum van tijd kan omvormen tot een topteam voor de Olympische Spelen, dan kan het toch niet zo moeilijk zijn?

Door Katrijn Serneels

Een bobsleepiste van dichtbij zien, kan ernstige gevolgen hebben. Een stel vriendinnen van dertig beginnen te giechelen als meisjes van zestien als ze de bobsleeën met hun piloten voorbij zien flitsen. Een dochter die met haar oude vader staat aan te schuiven, klopt hem even geruststellend op de rug. In het houten chalet waar je je inschrijft moet je eerst een document tekenen waarin je verklaart een gezond hart en een gezonde rug te hebben, en dat eventuele schade voor je eigen rekening is. Blond haar is geen bezwaar. Margit Dengler-Paar, langbenig en langharig, zit vanavond bij de inschrijvingen, maar zat enkele jaren geleden bij het Duitse nationale team. "Zelf deed ik geen bob, maar los: dat is met alleen maar een plank onder je naar beneden suizen. Veel leuker, dan kan je met je lichaam meer je snelheid sturen. De bob, dat is uiteindelijk maar een bakje waar je in zit. Maar mijn man is een overtuigd bobpiloot: hij vindt de bob leuker. We hebben elkaar ook ontmoet hier op de bobbaan. De eerste keer dat ik met hem mee in de bobslee stapte, ging hij me eens bewijzen hoe veel beter bobsleeën wel was. We crashten!" Romantiek tegen honderdtwintig kilometer per uur, het bestaat. "Kijk, hier ga je over kop in deze bocht van van 360 graden, daarna kom in je in de EchoWall, waar je 4 tot 5 G over je heen krijgt. Voor bobleken: dat is vier tot vijf keer je eigen lichaamsgewicht voelen."

Ik begin twijfels te krijgen. Als kind vond ik overkop gaan in Bobbejaanland al verschrikkelijk, mijn maag keerde zich telkens om en als ik uit de rollercoaster stapte, draaide de wereld om me heen alsof ik een hele fles schnapps soldaat had gemaakt. In wat voor staat ga ik uit die bobslee wankelen? Maar er is geen ontkomen meer aan, want piloot Seppe zet me een helm op en gebaart naar de bobslee. Van zijn Duitse uitleg begrijp ik dit: de handgrepen niet loslaten, wat er ook gebeurt. Hij klopt eens vaderlijk op mijn helm, springt voor mij de bob in, en onze rit over 1.200 meter ijs begint. Het witte landschap glijdt, nee, flitst voorbij, we gaan helemaal verticaal in een scherpe bocht. En dan verdwijnen wind en sneeuw, valt alle besef van onder en boven weg als we de looping ingaan en daarna aan meer dan honderd per uur door de bochten van de EchoWall scheuren. Het voelt alsof je in een F1-wagen zit die over kasseien rijdt. Dan verschijnt opnieuw de besneeuwde wereld en schiet de bobslee met haar laatste krachten terug omhoog. We staan stil. Ik stap uit. Mijn maag is oké. Ik voel eigenlijk niets abnormaals, behalve dan de adrenaline in mijn bloed. "Ah, goed, je vond het leuk. Nog een tweede keer?", stelt Margit voor. Ik bedank vriendelijk. Een wijs besluit, zo blijkt, want Margits man, de bobpiloot, legt me later bij de schnapps uit dat je pas een paar uur na de bobrit het effect op je rug begint te voelen. En de ochtend nadien is het vaak nog erger, zegt hij. "Mijn maximum is dertien keer na elkaar door de bobbaan", zegt hij. Maar geen vrees, ik voel alleen later op de avond wat stijfheid in de nek, alsof ik net een plafond heb staan schilderen.

Piloot Seppe, zo zien we op het scorebord, heeft met onze rit daarnet een van de snelste tijden van de avond geklokt: 78,25 seconden. De andere piloten steken hun mindere scores op het weer -- door de sneeuw is het zicht niet zo goed -- of op het gewicht van hun passagiers -- ze waren veel te mager, zonder gewicht maak je minder snelheid. Seppe haalt zijn schouders op. Je hoort hem bijna denken: 'Ach, al die mannen die niet tegen hun verlies kunnen...' Het valt trouwens op: de meeste toeristen en piloten die avontuur zoeken in de bobslee zijn mannen. Het gaat snel, het is kicks en fun, en het duurt maar één minuut. Is dat waarom mannen zo van bobslee houden? n

INFO

Arrangement: 85 euro voor een rit met de bobslee. Bob-sleearrangement inclusief twee overnachtingen in tweepersoonskamer vanaf 170 euro per persoon, 0049-8652/65.65.0, www.berchtesgadener-land.com.

Logies: Hotel Steigenberger Axelmannstein in Bad Reichenhall, met uitzicht op de bergen, 0049-86/51.77.74.84, www.bad-reichenhall.steigenberger.de.

Vervoer: Brussels Airlines biedt op weekdagen drie vluchten per dag aan tussen Brussel en München. Tickets vanaf 49,99 euro voor een enkele reis (alle taksen inbegrepen), www.brusselsairlines.be. Vanaf München Airport kan je direct met de trein naar Bad Reichenhall.

Jingle bells, jingle all the way...

Wie net als in het beroemde kerstliedje met een paardenslee rinkelend door de sneeuw wil rijden, moet naar Klausbachtal. Daar rijdt 's winters een paardenslee door het natuurgebied van Klausbach, waar gouden arenden, rode herten en wilde gemzen rondspringen en vliegen. "Als het kerstvakantie is, zie je heel veel families op de paardenslee, het is een idyllische winteruitstap", zegt Carmen Kraus, ranger in het park van Klausbach. "De paardenslee brengt je van de oude boerderij, die het hoofdkwartier is van de Rangers, naar de plek waar de rode herten in de winter verzamelen. En als je geluk hebt, kan je zelfs een arend zien. Er woont een koppel arenden hier in dit dal, vorige winter hebben we een dode gems naar boven gedragen, als prooi voor de arenden. Met een telescoop konden de toeristen toen kijken hoe de arenden neercirkelden naar de gems. Indrukwekkend," herinnert Carmen zich. Wij hebben ook geluk, want we zien een rood hert met een flink gewassen gewei. In oktober bevinden de meeste herten zich nog veel hoger in de bergen, maar hoe meer het sneeuwt, hoe lager ze komen. De eerste sneeuw heeft dit rode hert naar het dal gelokt, wie weet gaat de kerstsneeuw u wel naar de herten en arenden van Klausbach lokken.

INFO www.nationalpark-berchtesgaden.bayern.de, 0049/86.52.64343

Alternatief in de sneeuw

Stijger met witte stippen

In James Bondfilms zoeven de slechterikken met een zeppelin over de besneeuwde bergen om aan 007 te ontsnappen. Wie even wil ontsnappen aan de ski enaprès-ski die kan met een luchtballon boven de bergen waar ooit Hitlers Arendsnest stond vliegen. Of de ballon de lucht ingaat, hangt natuurlijk af van het weer. Maar bij klare hemel kan je even hoog als de arenden zweven, en genieten van de kleine witte stippen in het dal onder je. Voor de meer avontuurlijken is er paragliding, waarbij je in tandem met een parachute boven je hoofd van een helling springt. Je stijgt en daalt mee met de winterse winden, als een arend met synthetische vleugels.

INFO info@mountain-entertainment.de, www.mountain-entertainment.de, 0049/86.52.65.58.13

Vossen en smossen

Kijk mama, zonder ski's! De Snow Tube, Snow Cycle of Snow Fox zijn trendy alternatieven om een sneeuwhelling af te dalen. De Snow Cycle is geen fiets met sneeuwbanden. Nee, deze noordpoolversie van de motor lijkt op het eerste zicht wat op een driewieler, maar dan zonder wielen. We verklaren ons nader: de snow cycle heeft een ski vooraan, en twee sneeuwkettingen achteraan. De Snow Fox is een geval apart: die heeft twee kleine ski's vooraan en één grotere sneeuwketting achteraan. Deze snowbikes stuur je meer met je heupen dan met je handen. Leuk om te smossen en te vossen in de sneeuw. Wie liever laag bij de grond blijft, kiest beter voor de Snow Tube. Met deze winterse versie van de opblaasboot zoef je zo licht als een wolkje de berg af. Ook geschikt voor moeders met kinderen.

INFO 0049/86.52.65.58.13, info@mountain-entertainment.de, www.mountain-entertainment.de

Move any mountain

Mountain Move, zo heet de nieuwste attractie op de flank van de Kehlstein. Men neme twee dikke legerbanden, zet er een platform met stuurknuppel tussen, en hup, je hebt een Mountain Move. "Je springt op het platform, maar aan de handvaten draaien, zoals bij een moto, zal je niet ver brengen. Nee, zo geef je geen gas, zo draai je naar links of rechts", legt Marcel van Mountain Entertainment uit. "Gas geven doe je door je lichaam naar voren te buigen, remmen is achterover buigen." Sneller dan 10 kilometer rijdt de Mountain Move niet door de sneeuw, maar da's nog altijd genoeg om de gemiddelde wandelaar voorbij te steken. Is de Mountain Move een alternatief voor wie wandelen, maar niet zo goed te been is? "Nee, oude mensen durven hier niet op", lacht Marcel. "Ik krijg eerder een jong, cool publiek op de Mountain Move. Vorige week nog was hier een Arabische prins die met zijn prinses op de Mountain Move rondreed." Prinsen zonder wit paard weten waarheen deze winter.

INFO info@mountain-entertainment.de, www.mountain-entertainment.de, 0049/86.52.65.58.13

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234