Donderdag 02/12/2021

straatblog

Bezorg mij op een zilveren schotel het hoofd van Guy De Pré

null Beeld kos
Beeld kos

Geert Simonis is een geletterd mens, een gewaardeerd popkenner, een amateurknutselaar en zelfverklaarde minister van Staat. Vandaag heeft hij het over Guy De Pré, "het menselijk equivalent van plankton".

Alzo sprak Zarathustra: "Het kan niet alle dagen kermis zijn."

Alzo spraken de inwoners van het pittoreske plaatsje Leuven: "Nee maar we kunnen het godverdomme wel proberen." Dus wordt er drie weken lang gemuild in de rups, gesmikkeld aan de smoutebollenkraam, gevloekt in het glazen doolhof en gekokhalsd in de loopfighter. Een mens zou voor minder een poos in vrijwillige ballingschap gaan in de witloofstreek.

Niet dat ik zelf al veel van de kermis heb kunnen meepikken. Ik zit middenin een verhuis. Mijn wereldje wordt gedomineerd door kleren in sportzakken proppen, boeken in kartonnen dozen stapelen, serviesgoed in krantenpapier wikkelen, muren verven en een bed in mekaar knutselen.

Zo weet u meteen ook waarom ik afgelopen zondag niet present was op het Gordelfestival om de vijftigste verjaardag van het vastleggen der taalgrens te honoreren. Allez, dat was toch één reden voor mijn afwezigheid. Voorts ben ik Vlaams-nationalist by nature noch by nurture. Mijn eerste woordjes waren old school "mama" en "papa", niet "Wat wals is, vals is! Slaat al dood!". Wel heb ik op mijn twaalfde 'Om het Land te Beschermen' en 'Celines Grote Oorlog' van Johan Ballegeer een paar keer te veel gelezen maar dat zijn vergeeflijke jeugdzondes.

Maar ik had het over verhuizen. Doordat de cd's al ingepakt waren, ben ik een weekend lang verstrengeld geweest met de radio. In normale omstandigheden kom ik daar nauwelijks toe maar nu sloeg het toe als een uiterst aangename uitzondering. Of zoals Eric Idle mij zaterdag toezong op Radio 1: "Always look on the bright side of life."

's Zondags kwamen mijn gezelschap en ik bij Radio 2 terecht alwaar Guy De Pré zoals elke zondag sinds de Renaissance van de Twaalfde Eeuw 'De Pré Historie' vollulde. Ik ben geen gewelddadig man maar als ik ooit iemand naar de guillotine mag doorverwijzen, zal het Guy De Pré zijn. Met veel plezier zal ik de rollen van biechtvader, beul, grafdelver en kuisploeg op mij nemen.

Het is niet zozeer 's mans programma waar ik problemen mee heb - ook al is de houdsbaarheidsdatum daarvan verstreken toen Bill Clinton nog president was - maar de uiterst dubieuze spin-off 'De Pré Historie Live'. Nu zaterdag in Zemst, één november in Sint-Katelijne-Waver, dertig november in Zottegem maar dat weet u niet van mij.

De fuiven in kwestie zijn namelijk helemaal niet live, het zijn dj-sets. Technisch gezien ook nog eens slechte dj-sets. Liederen worden niet aan mekaar gemixt maar aan flarden gepalaverd door uw gastheer, Guy De Pré, het menselijk equivalent van plankton.

En daarom dus de guillotine. Het hoofd van Guy De Pré op een zilveren schotel. Is dat nu geen kermisattractie die veel volk zou lokken mits adequaat aangekleed met een fleurige tent en een streepje boenkmuziek? Een spookhuis voor de eenentwintigste eeuw, een rariteitenkabinet voor de downloadgeneratie?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234