Donderdag 14/11/2019

Bewegingsleer

Eppur si muove, blokletterde de Gazzetta dello Sport vorige week lyrisch over Ronaldinho. Copy paste van de beroemde uitspraak van Galileo Galilei, de Italiaanse astronoom die bij zijn veroordeling tot levenslang huisarrest de paus nog even toebeet dat “ze toch bewoog”. Onze aarde om de zon. Dat was in de Middeleeuwen een duivelse stelling, want de aarde bewoog niet, ze was het vaste middelpunt van het kerkelijke wereldbeeld, en zat voor eeuwig en drie dagen immobiel op de troon van het heelal. Uit de kop van de Gazzetta na de hattrick van ‘Dinho’ tegen Siena, sprak dus vooral verbazing: verdorie, hij beweegt, hij kan lopen. En prompt werd de Braziliaanse bondscoach Dunga gesommeerd om Ronaldinho mee te nemen naar Zuid-Afrika. Nieuwsgierig door zoveel stennis, programmeerde ik zondagavond Inter-Milan. En wonder boven wonder - oordopjes, gsm uitgezet, autoradio gedemonteerd, soit - slaagde ik erin de uitslag van de match niet te vernemen voor ik na Racing Genk-Club Brugge tegen half één thuis in de zetel plofte. Ik keek onbevangen naar de derby van Milaan.De afstandsbediening lag op twintig centimeter, en eerlijk is eerlijk: als de match niet veel soeps is, spoel ik wel eens door tot ik ergens juichende spelers zie. Het pleit dan ook voor deze editie van de burenstrijd dat ik de fast forward-knop enkel tijdens de rust heb gebruikt, om snel de tweede helft te kunnen zien. Inter speelde toen al met z’n tienen, omdat Wesley Sneijder zijn ironische applaus aan het adres van de scheidsrechter met rood beloond zag. Sneijder applaudisseerde zo nadrukkelijk omdat San Siro aan zijn voeten ligt en hij denkt zich alles te kunnen permitteren. Zijn uitsluiting was een rechtstreeks gevolg van pure hybris. Hij waant zich de zon die even op aarde is neergedaald, en eerlijk is eerlijk: zijn zevenentwintig speelminuten waren verschroeiend. Onder zijn regie verpulverde Inter het kortademige Milan, de zon Sneijder verdonkeremaande het fletse sterretje dat Ronaldinho op dit niveau nog is. Die zal heus nog wel matchen beslissen, want zijn techniek blijft superieur. De mooiste beweging van de wedstrijd schudde hij uit z’n vlecht en schoenen, ergens op het middenveld. Daar breekt elke normale speler z’n benen bij, ook Sneijder. Maar Ronaldinho is vandaag de dag iets te veel Boussoufa geworden: de beweging vanop links naar binnen, en dan het voorzetje met rechts. Met het niet onbelangrijke verschil dat zoiets tegen Inter geen doelpunten oplevert.Op ’t eind van de match miste Ronaldinho nog een overbodige strafschop, en bij het laatste fluitsignaal rende Materazzi (u weet wel, de vriend van Zidane) vanop de invallersbank het veld op met een masker van Berlusconi over z’n tronie (goddelijk beeld), maar ik kon intussen al bijna slaapdronken maar één ding denken: neen Dinho, dat WK haal je niet. Er moet meer gebeuren dan een hattrick tegen Siena, voor Dunga zich bedenkt…Eén ding had Ronaldinho kunnen helpen: een bloedheet WK. Een WK waarin ploegen al snel op hun adem trappen, waarin het tempo dus (relatief) laag ligt en een wandelend supertalent het verschil kan maken. Pech voor Dinho, in Zuid-Afrika is het straks in juni winter. De schuld van de zon, Galilei had gelijk: eppur si muove!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234