Dinsdag 20/10/2020

Uitkijkpost

Beste Zuhal Demir, natuurlijk vliegt u, maar dat durfde u niet te zeggen

Beeld Studio Caro

Elk weekend schrijft Joël De Ceulaer een boze, bezorgde of blije brief aan de (m/v/x) van de week.

Beste Zuhal Demir

Ik herinner mij nog precies het moment waarop in Vlaanderen qua politiek klimaat de beslissende kanteling van links naar rechts plaatsvond. Het moment waarop duidelijk werd dat de socialisten voortaan als een stelletje deerniswekkende losers door het leven zouden gaan en de N-VA voor onbepaalde duur ongenaakbaar zou zijn. Het fundament voor die ideologische kanteling was uiteraard eerder gelegd in de erudiete geschriften van uw voorzitter en de vele verkiezingsoverwinningen van uw partij, maar toch werd op dat ene, historische moment pas echt de kroon op het werk gezet. Ik heb het, u raadt het al, over de fameuze fotoshoot in P-Magazine waarmee u vijf jaar geleden de Wetstraat in vuur en vlam zette. Toenmalig Kamervoorzitter Siegfried Bracke, die nochtans ooit een verkozene des volks de les had gespeld omdat ze in bermudabroek de Senaat had betreden, had u zowaar de toestemming gegeven voor een erotische portrettenreeks in de Kamer.

Tweets en granaten

Toen ik die foto’s zag, wist ik dus: het is gebeurd, de N-VA is immuun voor kritiek. Mocht pakweg Freya Van den Bossche zulke foto’s hebben laten maken, dan hadden pers en politiek haar met pek en veren de Wetstraat uitgejaagd. U, daarentegen, viel luid applaus te beurt, op alle banken. Bart De Wever haalde zelfs zijn hondenfluitje tevoorschijn: volgens hem was u met dat wulpse benenwerk en dito decolleté de belichaming van onze westerse normen en waarden – de vrije vrouw die in verzet komt tegen die nare, islamitische trend om het lichaam te bedekken.

Als je dat verkocht krijgt, dacht ik toen, erotische foto’s van een verkozene des volks in de Kamer, dan krijg je als partij álles verkocht. Dan kunnen je ministers snoeihard liegen zonder dat iemand ervan wakker ligt, of ranzige tweets versturen en toch doen alsof hun neus bloedt. Even dacht ik toen zelfs: als in de stad waar een N-VA-burgemeester aan de macht is elke dag – ik roep maar wat – granaten ontploffen, dan zal die burgemeester ook daarmee wegkomen, terwijl een socialistische burgemeester in hetzelfde geval zou worden gematrakkeerd tot hij ontslag nam. Gewéldig vergezocht, ik weet het, maar het is wat ik dacht toen ik uw foto’s zag: deze partij kan zich nu alles permitteren.

Behalve vliegen, blijkbaar. Dat moet althans uw inschatting zijn geweest toen u zich vorige maandag begon voor te bereiden op uw interview in De ochtend van de volgende dag. Als Vlaams minister van Omgeving en Energie wordt u komende maandag verwacht op de klimaattop in Madrid. En u vliegt daar natuurlijk naartoe. Maar dat durfde u niet te zeggen. De missie voor uw werkgroep Debatfiches & Oneliners luidde: ‘Bedenk een snedige term om die vlucht een spin te geven zodat ik er niet op gepakt kan worden.’ Geen simpele opdracht, dus u had iedereen gewaarschuwd: ‘Het kan laat worden.’

Balletjes in tomatensaus

Ik probeer mij voor te stellen hoe het eraan toe ging tijdens die brainstorm. Het begon met vertwijfeling, dat kan niet anders. Met bedrukte gezichten, knagende stilte, het gevoel voor een schier onmogelijke opdracht te staan. Wellicht besloot u na een uurtje of twee om balletjes in tomatensaus te laten aanrukken, om de spirit van de ploeg op te krikken. Allemaal vergeefse moeite, neem ik aan. ‘Vliegen is vliegen’, bleef de consensus, ook na een flinke maaltijd. Ik sluit niet uit dat u rond middernacht wat extra drank hebt laten aanvoeren en tijdens een seance de geest van George ‘oorlog is vrede; vrijheid is slavernij’ Orwell probeerde op te roepen, om inspiratie op te doen. Mogelijkerwijze werd zelfs een sappige spacecake aangesneden. Maar nog kwam er niets.

Tot, zo beeld ik mij dat in, een van de meer baldadige leden van uw denktank stiekem een lijntje ging leggen in de badkamer, en terug de vergaderzaal kwam binnengespurt met wijde pupillen en het enthousiasme van Archimedes die Eureka-gewijs uit zijn bad was gesprongen: ‘Ik heb het gevonden! De minister gaat planepoolen!’

‘Planewát?’ Iedereen schrok wakker.

‘Planepoolen’, legde hij allicht gedreven uit. ‘Een vliegtuig nemen met verschillende mensen tegelijk, zodat je je ecologische voetafdruk verkleint.’

De leden van uw denktank begonnen elkaar in de wang te knijpen, om zich ervan te vergewissen dat ze al uit hun roes waren ontwaakt. Uzelf, daarentegen, kreeg een flits zoals Bernadette Soubirous die moet hebben ervaren toen ze Moeder Maria zag verschijnen in Lourdes. ‘Planepoolen: die neem ik!’ Met alle gevolgen van dien. Het hoongelach dat u dinsdag te beurt viel, is nog niet uitgestorven.

Het juiste antwoord

Volgende keer, mevrouw de minister, belt u mij. Ik zou, in ruil voor een gesigneerd exemplaar van de beroemde editie van P-Magazine, bereid zijn geweest u het enige juiste antwoord te verstrekken: ‘Ik vlieg. Et alors?’ Ik zou daar wel aan hebben toegevoegd: doe zeker tijdig aan expertpoolen en ministerpoolen, zodat u niet alleen met het vliegtuig, maar ook met een klimaatplan naar Madrid kunt.

Steeds tot uw dienst

Joël De Ceulaer

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234