Zaterdag 24/10/2020

ColumnSaskia De Coster

Beste Veiligheidsraad, kies niet voor het Franse regime

Saskia De Coster is schrijver van de romans Wij en ik en Nachtouders. Haar column verschijnt tweewekelijks.

‘Hier is de cinema voor de mieren, dit zijn hun tenten.’

‘Heel mooi,’ zeg ik, ‘maar waar zijn de mieren?’ De mierenstraten van takjes en stenen zijn leeg, geen mier loopt over de mierenbrug naar de mierenspeeltuin.

‘Die moeten binnenblijven voor de corona’s,’ zegt mijn zoontje, ‘en ik ga controleren want ik ben de politie.’

Vandaag, laat op de avond, zal de Nationale Veiligheidsraad weer met nieuwe maatregelen naar buiten komen (pun intended). De politie vraagt de Veiligheidsraad om duidelijke regels. Ze zijn voorstander van het Franse systeem: iedereen mag daar één keer per dag naar buiten, voor één uur, in een straal van één kilometer rond hun huis.

Je mag dagelijks naar buiten om eten te halen om in leven te kunnen blijven binnen vier muren, betekent de maatregel concreet. Dat de politie op die manier het makkelijkst en efficiëntst kan controleren, dat zal wel. We doen het al met verrassend gemak, de controle uit handen geven en als schapen volgen in deze dagen met een verengde definitie van leven. We moeten wel naar autoriteiten luisteren en onze hoop op hen stellen. Omdat er levens op het spel staan en omdat we het zelf niet weten.

Viroloog Marc Van Ranst, een autoriteit, en zijn collega’s hebben altijd gezegd dat de scholen niet gesloten moesten worden. De politieke autoriteiten beslisten er anders over. Waarom is nogal onduidelijk. Dat de impact van de coronamaatregelen voor kinderen enorm is, dat is wel duidelijk. Ze mogen geen vriendjes zien, ze krijgen een beeld van de buitenwereld als een bron van besmetting, angst en dood. Ze zijn helden door volledig tegen hun aard in te gaan: alles en iedereen aanraken.

De eenden die ik vanmiddag zag waggelen in een verlaten Antwerpse speeltuin, die misten de kinderen misschien niet. Maar de rust buiten is ook een schijnrust. Binnen vier muren staat de snelkookpan op het vuur.

Virussen kunnen we maar een klein beetje controleren – zeker als ze van de agressieve, ongekende soort zijn – en dat proberen we nu op ongeziene wijze. Dat de curve zo plat mogelijk moet zijn, volg ik. Maar ik maak me ook zorgen over de leefbaarheid. Een uurtje per dag je kind gaan luchten binnen één kilometer heeft veel weg van een gevangenisregime installeren voor minderjarigen. Wat voelt een kind dat de muren oploopt en interieurs sloopt? Hoe ver kan je de isolatie van kinderen drijven? Tot er na maanden een natie van kleine, doodongelukkige zombies en kapotte ouders uit de catacomben strompelt? Ik vraag me af of de randschade die nog strengere maatregelen gaat veroorzaken, echt nodig is. Gaat dit het grote verschil maken of vooral controles vergemakkelijken?

Vandaag komt de Veiligheidsraad weer samen. Gaan ze er echt voor kiezen de uitersten van de leefbaarheid op te zoeken? Kinderen verdienen dit niet. Doe het niet, kies niet voor het Franse regime.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234