Donderdag 22/10/2020
Hilde Van MieghemBeeld DM

Column

Beste politici, op Moria wordt er onverdoofd gemarteld!

Hilde Van Mieghem heeft het druk, maar neemt de tijd voor een gloedvolle blik achter de schermen van haar leven.

Zelfs aan de poort van het schooltje van mijn kleindochter Gloria die ik, als ik niet moet werken, twee keer per week ­ophaal, werd er getaterd over hét ­onderwerp van de laatste weken.

Overal hoor ik die kip-zonder-kop­gesprekken over naaktbeelden van ­masturberende mannen, het uitbundige leed­vermaak bij het op de bek gaan van Bekende Vlamingen. Ik zie die schijn­heilige gezichten waarmee men aan het veroordelen slaat en erger me mateloos aan de preutsheid waarmee men me om de oren kletst.

Iedereen heeft recht op zijn jardin ­secret. Dat er mensen zijn die er een hebben zo groot als Central Park, daar twijfel ik geen seconde aan. Er wordt seksueel vreemd­gegaan dat het een lieve lust is, al dan niet digitaal. Niks op tegen, ­trouwens, maar bespaar me alsjeblieft het opgeheven vingertje.

Ik vraag me af of degenen die het hardst brand schreeuwen niet de pyromanen zelf zijn. Ik moet er niet aan denken om in de geheime kamers van moraal­ridders binnen te kijken. Je zou staan zien, vrees ik.

Nu begrijp ik ook wel dat het veel ­eenvoudiger is om enkele BV’s, die ­zich­zelf filmden terwijl ze allerlei ­seksuele hoog­standjes op sokken ­uitvoerden, verrot te schelden. Het is zo makkelijk om hen perverten te noemen en hen op hun voorbeeld­functie te ­wijzen. Voorbeeldfunctie? In de ­slaapkamer?

Wat daarentegen absoluut extreem ­geperverteerd is, klets­meiers, is de mens­onterende, gruwelijke toestand op Lesbos nu het vluchtelingenkamp Moria verwoest werd. Dat, en het schrijnende gebrek aan empathie van onze politici die, als ik me niet vergis, zowaar een voorbeeldfunctie hebben.

Nog voor de brand daar uitbrak, was de toestand van dat kamp al een razende schande.

Ik krijg het niet uit mijn hoofd: die ­beelden van mensen die verward, ­uitgehongerd en met geen enkel ander bezit dan de schamele, vuile lompen aan hun lijf, radeloos rondzwerven. ­Perkamenten kinderen, slapend op het asfalt. Mijn hart breekt.

De keurige politici, die vol eigen­dunk stralend staan te blinken, bakkeleien over wie er hoeveel minderjarige ­vluchtelingen zal opvangen. Het eerste plan was om twaalf kinderen naar hier te halen! Misselijkmakend is het.

In De afspraak kokhalst mevrouw ­Barbara Pas haar weerzin uit over de komst van die twaalf. Een dag later in Terzake zit Maggie De Block – die onder druk het cijfer optrekt naar 100 tot 150 vluchtelingen - zelf­ingenomen te ­glunderen, als een eend waar alle water van afglijdt. Francken tweet over foute signalen en het ‘Australische model’.

En bij al die mensen, want dat zijn ­politici, niet één woord van mede­voelen.

Ik moet denken aan Merkels uitspraak ‘Achtet auf die Sprache!’.

En ondertussen blijft Ben Weyts janken over een uitspraak van de Europese rechtbank over onverdoofd slachten. Wel beste politici, op Moria wordt er ­onverdoofd gemarteld!

“Moemie!!” Glorissima’s stemmetje haalt me uit mijn gedachten. “Dag lief popje!” roep ik terug, ze komt blij aangehold. Die stralende ogen, haar aanstekelijke ­schaterlach!

Dit kind is geen cent meer waard dan de ondervoede, slapende kinderen op de straat­stenen. Ze heeft toevallig meer geluk. C’est tout!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234