Donderdag 24/09/2020

Uitkijkpost

▶ Beste Michael Freilich, ik heb uw kolder met een emmer popcorn gevolgd

Michael Freilich.Beeld Studio Caro

Elk weekend schrijft Joël De Ceulaer een boze, bezorgde of blije brief aan de (m/v/x) van de week. Hieronder kunt u die brief lezen of beluisteren.

Beste Michael Freilich

De eerste bonafide doodsbedreiging bereikte mij in september 2002, nadat ik in De zevende dag iets onaardigs had gezegd over Filip Dewinter. De eerste nauwelijks verholen suggestie aan de hoofdredactie om mij te ontslaan volgde wat later, vanwege een fanatieke ecoloog aan de KU Leuven, nadat ik iets had geschreven dat niet in zijn klimaatkraampje paste. Sindsdien heb ik vele intimidaties en scheldpartijen overleefd. Er zijn dagen dat ik liever een prostaatonderzoek onderga dan mijn mailbox te openen, maar ik weet: het hoort erbij. Dat gescheld, dus. Wie daar niet tegen kan, moet bakker worden. Of kapitein op de lange omvaart.

En toch zit ik hier nu met trillende vingers te tikken. De zweetdruppels glimmen op mijn voorhoofd. Elk woord in deze brief leg ik eerst op een apothekersschaaltje, want u bent een gevreesde pitbull in het debat. Als hoofdredacteur van Joods Actueel liet u over elke tegenstander een welhaast oudtestamentische toorn nederdalen – over de ene omdat hij de favoriete forel van Hitler had bereid, over een andere omdat hij iets onaardigs had gezegd over joden of over Israël.

Laag-bij-de-gronds

De laatste die u aan uw degen wilde rijgen, was onze hoofdredacteur Bart Eeckhout, omdat hij pertinente vragen had gesteld bij heimelijke opnames die uw medewerker had gemaakt op een bijeenkomst met vertegenwoordigers van Palestijnse ngo’s. “Shame on you”, snauwde u Eeckhout in een video toe. “Dit is een laffe, laag-bij-de-grondse aanval op mij en op heel de joodse gemeenschap.”

Wat die video betreft, moet ik u dadelijk terechtwijzen. Maar verder beloof ik, mijnheer Freilich, dat deze brief louter warme gevoelens voor u en uw geloofsgenoten bevat – én voor de ronduit geweldige staat Israël, zeg ik daar graag bij: ik wil geen antisemiet zijn, dus ik juich het Israëlische beleid ondubbelzinnig toe. Leve Benjamin Netanyahu!

Maar eerst toch even die terechtwijzing, of noem het een stille wenk: als u nog eens een video maakt, laat die dan eerst toch eens bekijken door een buitenstaander, zodat u geen kemels schiet: uw bewering dat de kritiek van Eeckhout op ú een aanval vormt op héél de joodse gemeenschap, is alleen geloofwaardig in het kader van een comedyshow. Het bewijst wel dat u een voortreffelijke Vlaams-nationalist bent: die beschouwt elk zuchtje kritiek ook als een kaakslag voor het gansche Vlaamse volk.

Geurloos parfum

Wat ons bij uw laatste wapenfeit brengt: de kolder met de kandelaar! In een filmpje toonde u deze week hoe u in uw parlementaire kantoor de kaarsjes van een joodse kandelaar aansteekt, om Chanoeka – het feest van het licht – te vieren. Dat leidde tot deining op sociale media. Zelfs uw N-VA-collega’s begonnen elkaar te bestoken met verwijten. Ik vulde een emmer met popcorn en volgde het op de voet. Stond N-VA niet voor een neutrale overheid, zonder hoofddoeken, maar ook zonder kruisjes en keppels en kandelaren? Zeker, vonden de enen. Neen, vonden de anderen, die oordeelden dat u niets verkeerds had gedaan: als volksvertegenwoordiger hoeft u helemáál niet neutraal te zijn. Een neutrale volksvertegenwoordiger, dat is zoiets als een geurloos parfum. Het parlement is de belichaming van het volk. Als de overheid neutraal moet zijn – áls – dan is het bij de dienstverlening áán, niet bij de representatie ván de burger.

Zelf sta ik in deze kwestie dus volledig aan uw kant. Net zoals ik ook aan de kant sta van Benjamin Netanyahu en zijn fantastische beleid – of had ik dat al gezegd? In elk geval: leve de Israëlische overheid!

Openlijke opnames

Maar soit. Omdat u deze keer recht in uw schoenen stond, vond ik de reactie van Annick De Ridder zo raar. Om de interne discussies de kop in te drukken, schreef zij op Twitter: “Geloof hoort niet thuis in het parlement. Punt.” Zij dwaalde.

Om te beginnen mag u in uw kantoor doen wat uw hartje maar belieft. Als andere politici orgieën mogen organiseren in hun kantoor, waarom zou u er dan potverdorie geen kaarsjes mogen aansteken? Ook in de Kamer zelf mag u de keppel dragen, trouwens. Sterker nog: Bart De Wever heeft u dat zelf gezegd. Dat hij daar “geen enkel probleem” mee zou hebben. Ik beschik over opnames – geen heimelijke, maar openlijke – van een gesprek waarin iemand dat on the record bevestigt: dat uw voorzitter heeft gezegd dat uw keppel welkom is in het Paleis der Natie. Ik zal mijn bronnen niet ontbloten, maar u weet wie die ‘iemand’ is. Op eenvoudig verzoek zet ik de opnames online.

Mag ik een suggestie doen om de vernedering door Annick De Ridder te compenseren? Volg alsnog het advies van De Wever en draag uw keppel voortaan in de Kamer – uw voorzitter draagt er om de haverklap zélf eentje, waarom zou u het dan laten? En aan Pinar Akbas, uw Hasseltse N-VA-collega die op Twitter vroeg wat ze in geval van keppeltolerantie-maar-hoofddoekhaat moet zeggen tegen mensen die vragen of N-VA een anti-islampartij is, antwoordt u maar dat ze gewoon zachtjes moet knikken.

Gelukkig nieuwjaar!

Joël De Ceulaer, senior writer

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234