Donderdag 24/09/2020

Uitkijkpost

▶ Beste Marc Coucke, bij Febelfin knalden de kurken en danste men de polonaise

Marc Coucke.Beeld Studio Caro

Elk weekend schrijft Joël De Ceulaer een boze, bezorgde of blije brief aan de (m/v/x) van de week. Die kunt u hier lezen of beluisteren.

Beste Marc Coucke

Ik schrijf u deze brief met gevoelens van grote dankbaarheid, mede namens vele lotgenoten in de journalistiek en in de Wetstraat. Doordat u Karel Van Eetvelt aan boord hebt getakeld als CEO van Anderlecht, worden wij voortaan niet langer blootgesteld aan zijn gewichtige, maar verderlichte betoog over politieke vernieuwing in de vorm van loting, deliberatie en participatieve trajecten naar de burger toe. Daarmee bewijst u het maatschappelijk debat een enorme dienst. De sfeer op onze redactie is altijd al bijzonder warm en collegiaal, maar toen die transfer dinsdag bekend raakte, vielen collega’s elkaar zomaar in de armen. Hier en daar pinkte iemand van blijdschap een traantje weg.

Bij bankenlobby Febelfin, waar u de heer Van Eetvelt hebt weggeplukt, schoot men – zo las ik in De Tijd – met champagnekurken gaten in het plafond en gingen de stoelen meteen aan de kant, om het voltallige personeel de gelegenheid te bieden in één lange sliert de polonaise te dansen, op de tonen van uw Vlaamse klassieker ‘Het is weer Couckenbak’ – waarvan de titel gaandeweg, daar moeten we eerlijk in zijn, een andere betekenis heeft gekregen: vroeger was het bij u altijd feest, tegenwoordig bakt u er nog weinig van. Maar goed, met de aanwerving van de heer Van Eetvelt hebt u de talloze mensen die nooit iets over voetbal lezen, toch vreugde verschaft en bevrijd van uitzichtloos lijden.

Rookgordijn

Er is maar één klein vraagje dat in mijn achterhoofd blijft knagen. Toen het ondertussen historische interview met Van Eetvelt in De Morgen verscheen, was uw deal met hem al bijna rond. U noemde het, zo las ik ook al in De Tijd, een mooi ‘rookgordijn’ om die deal nog even aan het publieke oog te onttrekken. Dat wil dus zeggen – ik vat even samen – dat de man die zat te klagen dat politici alleen nog met zichzelf en hun postjes bezig zijn – terwijl! hij! dat! aan! het! zeggen! was! – alleen met zichzelf en zijn postje bezig was. In vergelijking daarmee was Machiavelli een geitenwollensokkengutmensch.

Er zit nog een contradictie verscholen in dat hele Anderlecht-verhaal. Zo lees ik dat de eerste opdracht van de heer Van Eetvelt erin bestaat om de kosten van het management te drukken. Tegelijk wordt Wouter Vandenhaute zijn persoonlijke adviseur. Raar: een bezuiniging in het vooruitzicht stellen en tegelijk de ex-Woestijnvis-baas aantrekken als externe consultant. Wouter Vandenhaute kan zó goed onderhandelen over geld dat zijn eigen medewerker Bart De Pauw destijds van zijn stokje ging toen hij per ongeluk zag hoeveel Woestijnvis voor zijn programma’s factureerde. Ik denk dat u voor het bedrag dat Vandenhaute kost, een goeie spits had kunnen scoren op de transfermarkt.

Maar ik kan mij voorstellen dat die twee een packagedeal vormen. Zowel Van Eetvelt als Vandenhaute zijn immers verwoede vipfietsers – prominente lieden die samen gaan fietsen, om onderweg allerlei deals te beklinken en faveurtjes te verkrijgen. Wat de loge vroeger was, is die vipfietsclub vandaag: een plek waar politici, CEO’s, ondernemers en mediafiguren elkaar discreet treffen. Alleen zijn het schootsvel, de vrijmetselaarsschort en de winkelhaak vervangen door zeemvel, klikpedalen en fietspomp.

Studio 100

Zelf hoeft u uiteraard niet mee te fietsen om uw netwerk te smeren. Benevens uw immer charmante persoonlijkheid is het uw fortuin dat mensen voor u inneemt. U behoort tot de aristocratie van deze tijd. Belastingen betalen vindt u het equivalent van geld in een bodemloze put storten, zei u ooit. U houdt het liever bij wat liefdadigheid zo nu en dan. Ik herinner mij een scène uit wijlen het VTM-programma Royalty, waarin uw dochtertjes een keuze mochten maken uit de tientallen smeekbedes voor financiële steun die u elke dag ontvangt. Toen ik dat zag, liepen de pedagogische rillingen mij over de rug.

Denk nu niet, mijnheer Coucke, dat ik in welke mate dan ook een hekel aan u heb. Welnee. Dankzij econoom Andreas Tirez, onlangs nog te gast in Interne Keuken op Radio 1, weet ik dat het behalve talent en doorzettingsvermogen ook puur geluk is waardoor de ene fortuin maakt en de andere niet. U kunt daar met andere woorden niets aan doen. Dat kan ook verklaren waarom u nu in zo’n zwaar weer vertoeft: misschien is uw geluk op, en breekt het tijdperk van de pech aan – op z’n Limburgs: Pech bij Anderlech.

Wellicht wilt u daarom nu een deel van uw slinkende vermogen verankeren door het te investeren in Studio 100 – bij broeder Hans Bourlon, ook lid van de fietsloge. K3, Maya de Bij en Plopsaland: dat is rustige vastheid voor uw geld.

Een bijkomend voordeel is dat u – mocht het bij Anderlecht tegenvallen – Van Eetvelt straks kunt parkeren bij Samson & Marie. Burgemeester Walter De Donder zwaait al decennia de plak in hun dorpje. Hoog tijd voor politieke vernieuwing, deliberatie en participatieve trajecten naar de burger toe!

Gelieve wel te kloppen, want de bel doet het niet.

Paars-witte groeten

Joël De Ceulaer, senior writer

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234