Zondag 20/06/2021

De brief van Jules

Beste Kürt, mijn afgunst heeft plaatsgemaakt voor grenzeloze bewondering

null Beeld Diëgo Franssens
Beeld Diëgo Franssens

Jules Hanot steekt elke week een schermgezicht een hart onder de riem (of een dolk in het hart)

Geachte heer Rogiers, Beste Kürt,

Toen ik je vorige week samen met Q-collega's Wim Oosterlinck en Maarten Vancoillie op hoge hakken en in een (te) spannende zwarte maillot een Beyoncé-dansje zag uitvoeren ter promotie van de Top 500 van de Zeroes moest ik geamuseerd terugdenken aan de tijd dat ik in onmin met je leefde. Jaloers als ik toen was op die rijzige knaap uit Zele die moeiteloos de ene 'jeune premier'-rol aan de andere reeg en zich in geen tijd wist op te werken tot hét sekssymbool van de Lage Landen.

Je was toen niet van het scherm te branden, en op de koop toe werd ik thuis dagelijks geconfronteerd met je zedig naakte lijf dat in bevallig gezelschap reclame maakte voor onderbroeken. Ik haatte die perfecte posterboy die me vanop mijn dochters kamerdeur vol leedvermaak op de eigen onvolkomenheden leek te wijzen. Mijn kind noemde niet haar vader maar jou "haar ideale man". En dat deed pijn, Kürt. Bovendien merkte ik dat het simpel vermelden van je naam ook bij iets oudere dames tot krols gekir en hoopvol gegibber leidde. Some guys have all the luck, stelde ik vol zelfmedelijden vast, terwijl ik geen kans onbenut liet om je, overigens zonder succes, in diskrediet te brengen.

Ik noemde je schamper een 'flutacteur' die samen met zijn 'looks' snel weer zou verdwijnen en dreef boosaardig de spot met je niet immer vlekkeloze dictie. De opluchting was dan ook immens, toen je besloot je tv-aanwezigheid drastisch terug te schroeven om als hulpje van Sven Ornelis kwajongensachtige stuntradio te maken bij Q-Music.

null Beeld Diëgo Franssens
Beeld Diëgo Franssens

Eindelijk was ik van je verlost. Dacht ik. Ik schreef je toen een nogal schijnheilige (afscheids)brief om je te complimenteren met je nieuwe carrière en hoopte in stilte nooit meer iets van je te vernemen.

Intussen zijn we tien jaar verder. Je bent er nog steeds. Sterker en dominanter dan ooit. Maar de tijd heelt gelukkig vele wonden. Mijn dochter omschrijft je nu enigszins gegeneerd als een 'bakvissenjeugdzonde' en zelf heb ik door scha en schande ondervonden dat het voor een simpele stukjesschrijver geen zin heeft zich te willen meten met de goden van het scherm.

Ouder en, hopelijk, ook wijzer geworden, leerde ik je waarderen als een toffe en charmante gast die zijn sterrenstatus ten spijt altijd zo normaal mogelijk probeert te doen en over een waaier aan talenten beschikt die vooral door anderen worden onderkend.

null Beeld Diëgo Franssens
Beeld Diëgo Franssens

Daarom schrijf ik je opnieuw. Om me te verontschuldigen voor mijn onvolwassen gedrag van destijds en, vooral, om je oprecht te feliciteren met een even uitzonderlijk als succesvol mediaparcours dat bijna twee decennia omspant.

'Incontournable' als eerst aanwezig VTM-presentator. Even van achter de microfoon weggeplukt om als pedante advocaat Nathalie Meskens 'binnen te doen' in Danni Lowinski. Of om aan de zijde van diva's Francesca Vanthielen, An Lemmens en Evi Hanssen programma's als Sterren op de dansvloer, The Voice Kids en De grote sprong van een portie aimabel testosteron te voorzien.

Onlangs nog zag ik je het brave koksmaatje spelen in De keuken van Sofie en, samen met dochter Lola - "veel vrouwen vinden mijn papa een knappe man en heel soms is mama dan jaloers"- je opwachting maken in Grote ster, kleine ster.

Pas nog voor de vierde keer op rij gelauwerd met een Story-Award als beste radiopresentator en tijdens de prijsuitreiking bij wijze van 'verrassing' uitbundig en langdurig op de mond gekust door het overal opduikende fenomeen Joke Van de Velde.

Dat zijn feiten waar zelfs de grootste sceptici niet omheen kunnen. Je hebt inmiddels een palmares bij elkaar gesprokkeld waar veel 'serieuze' acteurs enkel maar van kunnen dromen en dat alleen al door zijn omvang alle criticasters kordaat de mond snoert. Straks ingezet als nieuwe commerciële speerpunt in de eeuwige strijd om de vooravond tegen het vooralsnog oninneembare Blokken-bastion van Ben Crabbé. Als iemand het kan slopen, dan jij wel.

Je merkt, Kürt: mijn afgunst heeft plaats gemaakt voor een haast grenzeloze bewondering. Nog steeds vind ik je lang niet de beste acteur of de vlotste presentator. Eerder een bijna magische sleutel tot succes die zo-wel op radio als tv past en dus nooit ter discussie staat.

Naadloos geëvolueerd van seksgod tot grijzende adonis en nog steeds het door iedereen gekoesterde zondagskind dat zich altijd precies op de verdieping bevindt waar de lift stopt.

Niet meer weg te denken als de tv-persoonlijkheid met een ontwapenend charisma dat schoonheidsfoutjes, versprekingen en gestuntel welwillend met de mantel der liefde bedekt. Onmisbare meestergast in televisioneel bandwerk. En dat is, hoe geringschattend anderen daar ook over mogen denken, ook een eerbaar beroep.

Jij kent mij niet. Ik jou wel. In een grijs maar plezant verleden kwam ik je wel eens tegen in de Gentse kroegen waar je als onbekend conservatoriumstudentje tussen pot en veel pinten luid de fundamenten legde voor je acteurscarrière.

We gaan ver terug, jij en ik. Op het scherm liep ik je voor het eerst tegen het lijf in het legendarische kuststadje Wittekerke dat je als de rebelse Jos Sneyers jarenlang onveilig mocht maken. De start van een unieke veroveringstocht door de wereld van het vederlichte entertainment.

Ik zag hoe je via dokter Driessen in Spoed, zakenman Alexander De Lannoy in Sara, klusjesman Maarten in David en Milo Meijer - met voorsprong de onnozelste advocaat van de voorbije millennia - in het verschrikkelijke De wet volgens Milo uitgroeide tot een grensoverschrijdend voorwerp van verlangen.

Vrijwel onmiddellijk even 'hot' en 'big' in Nederland als gebruinde propper Tommy in het niemendalletje Costa, om na een rist films en presentatiejobs door de lezeressen van Elle tot 'knapste man van Nederland' te worden verkozen.

Welke Vlaming kan zeggen dat hij een rol in The Bold and the Beautiful aan zich liet voorbij gaan omdat hij naast Sven Ornelis achter de microfoon moest zitten of door de enige echte Penelope Cruz even als potentiële 'love interest' werd overwogen? Niet slecht voor een brave Vlaamse familieman die van zichzelf beweert dat hij nog steeds "doodsbang wordt van vrouwen met gulzige, zaad vragende ogen".

Je zult begrijpen dat ik niet naar alles van je zal kijken, Kürt. Ook 'guilty pleasures' hebben hun grenzen. Maar ik zal je wel met warme sympathie blijven volgen en hoop van harte dat je met Valkuil niet in de put valt die anderen voor je hebben gegraven. Ik beloof je dat ik van de partij zal zijn als je als zingende kapitein Georg Van Trapp je musicaldebuut maakt in The Sound of Music. Als jij voor de kaarten zorgt, betaal ik 'for old times' sake' na afloop met plezier een paar pinten. Misschien tot dan.

Met vriendelijke groeten

Je vriend Jules

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234