Donderdag 05/08/2021

Opinie

Beste Joachim Pohlmann, stoffeer uw ideologie liever niet met kromgetrokken waarheden

Daan Bauwens. Beeld rv
Daan Bauwens.Beeld rv

Daan Bauwens is freelance journalist. Hij was in 2015 en 2016 onderzoeker aan Columbia University, onder meer naar zwart-blank tegenstellingen in het New Yorkse stadsdeel Brooklyn.

Beste Joachim Pohlmann,

“Waar onrecht is, wordt onrecht aangedaan dus moeten er slachtoffers zijn”, schrijft u in uw jongste column, “dat is een op zich correcte premisse die talloze generaties voor de goede zaak heeft weten te mobiliseren.”

Slachtoffers en onrecht zijn vandaag de dag echter niet meer te bekennen, daar lijkt u toch vanuit te gaan, want ‘het slachtoffer’ werd een louter “links ideologisch contstruct” om “rechten uit te delven”. Slachtoffers wordt voorgehouden dat zij niets aan hun situatie kunnen doen omdat de sociale omstandigheden nu eenmaal tegenwerken. Bemiddelaars, liefst gesubsidieerd, moeten het dan voor hen doen.

Als illustratie voor uw les ‘progressief-conservatief voor dummies’ gebruikt u het trieste verhaal van Rachel Dolezal, een blanke vrouw in de VS die zich voordeed als zwarte, volgens u omdat “sommigen niet liever willen dan slachtoffer zijn.”

U citeert uit een verhaal in The Guardian. Rachel Dolezal groeit op als dochter van fundamentalistische christelijke boeren in Montana en wordt geslagen vanaf de prille kindertijd. Ze kan naar eigen zeggen pas voor de eerste maal liefde voelen wanneer haar ouders op haar vijftiende drie Haitiaanse baby’s adopteren. Terwijl deze opgroeien wordt Rachel zich steeds meer bewust van de raciale vooroordelen waar haar adoptiefbroers mee te kampen hebben. Wanneer ze gaat studeren wordt ze lid van de Black Students Union, want die draagt uit waar zij zich het meest mee verbonden voelt: de strijd voor meer rechtvaardigheid voor zwarten. Ze begint zich steeds meer te kleden en praten als een Afro-Amerikaanse, dreadlocks in het haar, zonnebaden tot ze voor een zwarte kan doorgaan. En de nieuwe identiteit - een breekbaar concept gezien haar traumatische jeugd - ligt haar beter dan de blanke waarmee ze geboren werd, dus gaat ze voortaan zo door het leven. Ze wordt met andere woorden transblack - maar houdt dit voor zichzelf en enkele intimi.

Door haar continue activisme wordt ze gevraagd om voorzitster te worden van de National Association for the Advancement of Coloured People in het kleine Spokane in de staat Washington. Een succesverhaal dus, tot wanneer bekend raakt dat ze niet als zwarte geboren is. Rachel verliest al haar jobs, de meeste van haar vrienden en is nu straatarm. De enige werkgevers die haar nog willen binnenhalen zijn pornoregisseurs en reality tv-producenten.

Meneer Pohlmann, waar leest u in dit verhaal dat Dolezal voor zichzelf een slachtofferrol wenste zoals u eerder aangaf? U geeft het antwoord: “Dolezals verlangen om zwart te zijn, is het verlangen naar erkenning als slachtoffer.” U leidt dit op één of andere indirecte manier af uit het citaat in The Guardian waarin staat: “wat slachtofferschap zo gevaarlijk maakt, is de valse belofte dat het zowat alles rechtvaardigt.”

Het verband tussen deze twee zinnen is onduidelijk, wat in elk van hen staat is niet alleen overduidelijk maar ook alarmerend.

Toegegeven, de VS zijn uw habitat niet. Als u na enkele eeuwen slavernij, gevolgd door apartheid, discriminatie, lynchpartijen en haatmisdrijven - die laatste blijven tot vandaag duren - wil beweren dat zwarte Amerikanen zich wentelen in een slachtofferrol om minder verantwoording af te leggen, dan heeft u het lelijk mis. Het is een grove belediging voor de hele groep. Uw woorden resoneren trouwens sterk mee met de overtuiging van een deel van blank Amerika dat Black Lives Matter - tegen politiegeweld gericht op zwarten - een excuus is om te mogen plunderen, moorden en verkrachten.

Ik kan u onmogelijk verdenken van een dergelijke gedachtegang. U beweert wel dat iemand moedwillig deel gaat uitmaken van een gediscrimineerde etnie omdat dat haar ontslaat van verantwoordelijkheid. Ik heb er begrip voor dat u uw ideologie - hoe simplistisch dan ook - wil stofferen. Maar dan liever niet met kromgetrokken waarheden uit continenten waar u het fijne niet van afweet. Schrijven met oog voor culturele gevoeligheden is een niet gemakkelijke maar zeer verhelderende oefening. Ik kan hem u met plezier aanraden.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234