Zaterdag 28/11/2020

Beste Betty,

Toen ik je in je blootje op de cover van de Story zag staan, voelde ik diep medelijden met een afgeleefde vrouw van 32 en haar hopeloze, hulpeloze, schreeuw om aandacht. Hier moest dringend worden ingegrepen. De brief naar Véronique De Kock lag al in de prullenmand omdat Felice wat troost kon gebruiken na de ezelsstamp bij VT4. Maar ook hij zal moeten wachten. Jij gaat voor, Betty. Wat heeft je in 's hemelsnaam bezield om je op een dergelijke beschamende manier te kijk te zetten? Het leek wel zo'n poster waarmee de betere beenhouwer zijn klanten wegwijs wil maken in de anatomie van rund of varken. Het weekblad serveerde dit keer de beste stukken van Betty. Tepels en buik overvloedig bewerkt met zwarte viltstift en een lange verticale lijn, die deed vrezen dat het karkas in twee gelijke helften zou worden gehakt.

Een 'baanbrekende' reportage, meldde de hoofdredacteur in zijn editoriaal. Ik vond het, en ik wik mijn woorden, een schaamteloos staaltje riooljournalistiek. Ze hebben je gewoon gebruikt, Betty. Goedkoop willen scoren op de kap van een naïef wicht dat, in ruil voor een beetje aandacht, graag plat op haar al dan niet leeggezogen buik wil gaan. Vijf pagina's lang mochten we er getuige van zijn hoe aan je lijf werd geprutst. Uiteindelijk poseerde je, moe maar tevreden, met de verwijderde borstprothesen. Dezelfde vullingen notabene die er een paar jaar eerder waren ingestoken. Ik hoop dat ze je tenminste behoorlijk hebben betaald voor dit platvloerse en stijlloze excuus voor een fotoshoot.

Ik heb je altijd een vriendelijk meisje gevonden, Betty. Daarom ben ik zo triest bij dit nieuwe dieptepunt in wat je halsstarrig een carrière blijft noemen. Je stond misschien niet helemaal vooraan toen de hersenen werden uitgedeeld, maar je bent zeker de kwaadste niet. Het is dan ook niet enkel jouw schuld dat je hunker naar applaus al jaren wordt misbruikt door journalistieke en andere gieren. Ze willen enkel maar garen spinnen op de kap van losers die blijven geloven ooit winnaars te worden. Je hebt je laten vangen als een konijn voor een lichtbak. Ooit moet iemand je, in een periode van acuut BV-gebrek, hebben aangepraat dat je het talent had om het in de media te maken. Meestal loopt zoiets met een sisser af en worden instant-BV's na hun 'five minutes of fame' vrij snel weer gewone, hardwerkende burgers - met een extra spaarcentje. Jij bent een uitzondering, Betty. Je bent nooit uit de Big Brother-roes ontwaakt. En die was behoorlijk heftig. Met Betty's Blond bracht je een eigen bier op de markt, de single 'Come to Me' leverde een gouden plaat op en ook de Nederlandse bewerking van 'Boys, boys, boys' werd een hitje. Er kwam een Bettyparfum en als Super Betty werd je opgevoerd bij VTM. Drie jaar heb je op een wolk geleefd en de illusie mogen koesteren de diva uit je dromen te zijn. Tot het over was. Dat begrijp je nog steeds niet en daarom is de afgang zo lang en pijnlijk. De hoogste tijd dus om de waarheid onder ogen te zien, Betty. Je bent nooit meer dan een televisiefigurant van dertien in een dozijn geweest. Een wegwerpproduct. Het klinkt hard, maar de poort naar de roem die even op een kiertje stond blijft voortaan potdicht.

Jij kent mij niet, ik jou wel. Ooit zag ik je enthousiast wuivend, fier tronend op een praalwagen. Je laafde je aan de belangstelling. Het was bar koud, maar daar leek jij, afgaande op je vestimentaire lichtheid, nauwelijks last van te hebben. Een groepje halfdronken pubers strompelde joelend achter de kar. "Kijk, mannen, Betty Boobs!" "Viva Betty Tettie!" Je lachte, hinnikend, zoals alleen jij dat kunt. Ik heb je ooit, zonder zwarte viltstift op je edele delen, in de Playboy zien staan. Een slimme marketeer riep dat je de seksbom van Vlaanderen was. Jij geloofde het, en ook Playboy tuinde erin. Ik heb dat nooit goed begrepen. Voor mij was je een soort 'Marilyn Monroe van den Aldi'. Niet mooi, niet lelijk Een gewoon meisje dat zich een stralende Hollywoodster waande omdat ze 'gehyped' werd na een korte passage op televisie. In een keiharde wereld waar zelfs mensen met talent en ervaring ongenadig aan de kant worden geschoven heeft nooit iemand ècht een plaatsje voor je willen vrijmaken. Ze deden maar alsof.

Toen had je moeten stoppen, Betty. Incasseren in plaats van te investeren in een uitzichtloze mediadroom. Het momentum was voorbij. Niemand zat nog te wachten op de slagersvrouw uit Ingelmunster die even 'hot' was tijdens de eerste editie van Big Brother. Je ging er helemaal voor. Terwijl echtgenoot Mark steeds vaker met een rode kop in zijn slagerij stond - waar niet de delicatessen in de koeltoog, maar de fijne vleeswaren van zijn vrouw het gespreksonderwerp waren. Ineens mocht ook de fatsoenlijke huisvader ongestoord toegeven aan zijn voyeuristische neigingen. Jij speelde daar handig op in door om de haverklap naakt door 'het huis' te rennen en enkel te douchen als je zeker wist dat de camera's ongeduldig stonden te wachten. Je ging over de tong, toen. Zeker na die onhandige masturbatiescène die je niet eens onderbrak toen politieman Bart toevallig de kamer binnenkwam.

Ik heb echt met je te doen, Betty. Toen ik je als Biba Binoche een gooi zag doen naar de nominatie voor het Eurovisiesongfestival werd ik overvallen door plaatsvervangende schaamte. Geen stem, geen présence en een dramatisch slechte act. Vrijwel iedereen zou na zo'n afgang voor jaren in een donker hol zijn gekropen. Ik kan me dan ook nauwelijks voorstellen dat jij dat allemaal zelf hebt bedacht. Word je misschien gepusht door je man Bart? Mijn vader heeft me altijd gewaarschuwd voor cafébazen die zich graag als zakenman laten aanspreken. Maar goed, dat is jouw keuze. Toch wil ik je verwittigen. Er zijn mannen die van hun madam een kunstwerk willen maken. Met Lolo Ferrari en Catwoman is het niet echt goed afgelopen.

Ik hoop van harte dat je wat hebt aan deze brief. Hij is uit oprechte bekommernis geschreven. Probeer eens een leven weg van de verraderlijke schijnwerpers die toch enkel dat ordinaire kantje belichten. Je bent jong. Het kan dus nog. Werken zou ook een optie kunnen zijn. In een van die vele Lierse cafés van Bart misschien. Laat me het weten als het zo ver is. Beghrijp je?

Probeer

eens een leven weg van de verraderlijke schijnwerpers

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234