Dinsdag 19/01/2021

Beste Ben,

Toen testosteronbom en zelfverklaard seksexpert Dirk Draulans je een paar weken geleden als een onderdeurtje zonder sex-appeal afschilderde, was voor mij de maat vol. Ik weet ook wel dat we hier te maken hebben met een stoethaspel die ervan overtuigd is dat de nulmeridiaan door zijn gat loopt, maar toch. Gekrulde haren, gekrulde zinnen.

Daar zul jij alvast nooit last van hebben. Wat me dwarszit, is dat nog maar eens een bladzijde wordt bijgeschreven in het ondertussen vuistdikke boek Lachen met Ben Crabbé. Het is ronduit schandalig dat precies jij voortdurend belachelijk wordt gemaakt terwijl er in medialand beunhazen in overvloed rondlopen die als risee van dienst kunnen worden opgevoerd. Het is dan ook de allerhoogste tijd dat eens iemand voor jou opkomt, Ben. Daarom deze brief.

In een wereldje waar mensen zonder een spat talent als vedetten worden gefêteerd en overschatting vaak de regel lijkt, mag ook wel eens hulde worden gebracht aan stielkennis en professionaliteit. Je hebt als presentator en televisiemaker een staat van dienst die weinigen kunnen voorleggen. Voor mij hoor je, ondanks je gestalte, in het selecte kransje van de hele groten thuis. Tot spijt van wie het benijdt.

Zou die Draulans trouwens weten dat jij destijds middels een originele actie de ongenaakbare Andrea Croonenberghs voor je wist te winnen? Om zo'n diva overstag te doen gaan, is veel meer van doen dan wat grote woorden over de fantastische kwaliteit van je zaadcellen. Het vereist een zorgvuldig afgewogen combinatie van charme, lef, humor en tactiek. Jij ging ervoor en je hebt het gehaald. Niet slecht toch voor een opdondertje zonder sex-appeal. Je mag gerust weten dat ik toen behoorlijk jaloers op je was. Ondertussen ben je al jaren gelukkig in je nieuwe relatie en papa van Lex. Ik had nog niet de gelegenheid je daarmee te feliciteren. Bij deze dus.

Jij kent mij niet, ik jou wel. Zoals iedere Vlaming heb ik een paar keer de Kreuners aan het werk gezien. Toen mijn vrienden Patrick en Nancy zonder veel succes meespeelden in Blokken zat ik in de studio en tegen het glas geplakt kon ik van op de Oostendse Zeedijk een deeltje van Zomer 2007 meepikken.

In een vorig leven heb ik maandenlang geprobeerd een interview met je los te krijgen. Het lukte niet. "Doe ik niet. Ik heb niets te vertellen, en als ik toch iets zeg dan staat het helemaal verkeerd in de 'boekskes'. Zoekt u het zelf maar uit. Goedemiddag verder."

Je deed heel erg uit de hoogte en de pretentie droop eraf. Ik was ontgoocheld, ja, zelfs een beetje boos. Het scheelde niet eens zoveel of ik had me bij de schare Crabbéhaters aangesloten die zich op internetsites en in tijdschriftenrubrieken vrolijk maken over je nogal ruim uitgevallen voorhoofd, domme grappen, kleine gestalte of steeds weer uitvloeiende okselvijvers.

Ik weigerde om je zoals zovelen een eikel te vinden. Omdat ik het grootste respect heb voor hardwerkende stielmannen. En jij, Ben, bent er zo eentje. Ondertussen bijna een kwarteeuw een vaste waarde in televisieland. Het lijkt wel alsof je er altijd bent geweest en misschien is die vanzelfsprekende aanwezigheid wel de reden waarom je zo wordt onderschat en men je het respect niet gunt dat je al zo lang toekomt.

Akkoord, je grappen en woordspelingen zijn niet altijd even leuk. Meer dan eens zelfs echt onnozel. Maar je durft ze tenminste maken. 'Als hij niets anders te eten had, leefde Godfried van Bouillon', of 'We verwachten middagtemperaturen rond 12 uur'. Ze krijgen zogoed als zeker geen plaats in de humorbijbel, maar die nonsensicale aanpak hoort nu eenmaal bij jou.

Net als dat imago van kleine driftkikker die wel graag uitlacht, maar toch zo snel geïrriteerd raakt als met hém de zot wordt gehouden. Wie herinnert zich niet die sportuitzending waar je het decor bijna aan diggelen trapte toen Josip Weber een loepzuivere strafschop werd onthouden?

Of de groene lach toen je op betwistbare wijze in de finale van De slimste mens de duimen moest leggen tegen Alain Grootaers. Jij had die titel toen verdiend, Ben, maar dat beeld van slechte verliezer is de mensen langer bijgebleven dan die finaleplaats.

Ik leerde je kennen als sidekick van een toen nog volumineuze Margriet Hermans, maar ook als meesterlijk imitator van toenmalig VTM-baas Mike Verdrengh. Dat slepende accent, die lichaamstaal, die blauwe zonnebril... Klasse.

Men heeft altijd gretig uit je arsenaal aan talent geput. Gelukkig is niemand er ooit in geslaagd om van jou een gepolijste, gladde en makkelijk inwisselbare mediaboy te maken. Je bent altijd het onhandelbare, eigenzinnige jongetje gebleven dat vol wantrouwen zo ver mogelijk van de verraderlijke mediawereld-lichtbak ging staan. Geen jetsetparty's of gala-avonden. 'What you see is what you get.' Geen concessies. Of het nu om Spraakmakers, de Tabel van Mendeljev, Zomer of Nieuwe Maandag ging: Ben Crabbé bleef Ben Crabbé. Ook van Bracke en Crabbé heb ik genoten, al bleek in het tweede seizoen net iets te vaak dat de gelouterde journalist en de succesvolle presentator nog moeilijk door eenzelfde deur konden.

Met deMensen heb je een eigen productiehuis uit de grond gestampt en daarmee een stuk onafhankelijkheid gekocht. De verkoop van je aandelen verschaft je naast een hoop centen dan weer de vrijheid om je ding te doen. Misschien moet je wel meer van het leven gaan profiteren, Ben. Wat afstand nemen van de ratrace die je cynisch en bitter maakt. Je hebt het verdiend. Je hoeft niets meer te bewijzen.

Blokken bestaat 14 jaar en is straks aan zijn 3000ste aflevering toe. Elke avond goed voor een kijkersschare waar peperdure en overgehypete programma's enkel maar van kunnen dromen. Geniaal in zijn eenvoud en gepresenteerd door een ventje uit Tienen dat in het programma geboren lijkt. Beetje boos als kandidaten een voor jou evident antwoord niet weten, een tikkeltje arrogant koketterend met de eigen kennis. Meestal slecht gekleed en vaak zwetend als een otter. Allemaal details. Neem het van mij aan Ben, niemand kan het beter. Laat je toch al niet zo zonnige humeur niet bederven door flauwe toespelingen van jaloerse collega's. De critici hebben ongelijk en je moet maar denken dat de hele groten pas de erkenning krijgen die ze verdienen zodra hun aanwezigheid pijnlijk wordt gemist.

Ik weiger om je zoals zovelen een eikel te vinden

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234