Dinsdag 19/10/2021

beschuldigt haar professor Harold Bloom

Twintig jaar geleden probeerde de literatuurpaus zijn studente te versieren

Naomi Wolf

Brussel

Eigen berichtgeving

Armand Plottier

Een professor die zijn hand op de dij van een studente legt: het zou amper de kranten halen mochten de beide betrokkenen geen bekende wereldburgers zijn. Zij is de ondertussen 41-jarige schrijfster en feministe Noami Wolf en hij is de 73-jarige eminente Shakespeare-kenner en literatuurpaus Harold Bloom. 'De feiten' zouden zich twintig jaar geleden hebben afgespeeld op de campus van de universiteit van Yale, maar nu pas dient Wolf klacht in tegen haar voormalige professor, zo meldt The Sunday Times.

Eerder al, met name in haar boek Promiscuity (1997), had Wolf de 'anekdote' gebruikt zonder evenwel Blooms naam te noemen. Maar in een vandaag gepubliceerde bijdrage voor New York Magazine legt ze duidelijk minder schroom aan de dag. Met veel oog voor detail beschrijft Wolf hoe de 53-jarige literatuurprofessor naar een feestje op haar kamer kwam. De eminente geleerde had een fles sherry meegebracht en dronk die avond "meer dan een glas". Aan het einde van het 'gezellige onderonsje' , toen alle andere feestgangers verdwenen waren, toonde Wolf haar gedichten aan de man die ze zo bewonderde. Blooms hoofd bleek echter niet naar Wolfs poëzie te staan, de man bleek daarentegen nogal 'aards' te zijn en beantwoordde niet aan het ideaalbeeld van zijn studente. Om een lang verhaal kort te maken: Bloom legde zijn hand op Wolfs dij en prompt gingen de poppen aan het dansen. Volgens de gechoqueerde Wolf kreeg de avond "plots de allure van een horrorfilm". Ze "vluchtte weg" en moest braken in de gootsteen. En Bloom zelf? Die koos het hazenpad.

Na Blooms strapatsen had Wolf niet meer het gevoel een waardevolle studente te zijn. Zij voelde zich "de speelbal van machtige mannen". Uiteindelijk vond ze dat het haar plicht was om dan toch maar de naam van haar 'aanrander' bekend te maken. "Ik vond dat ik dat moest doen, om de andere studentes te helpen die in soortgelijke situaties belandden." Want jarenlang had Wolf zich "schuldig en medeplichtig gevonden".

Dus toen ze voor de zoveelste keer werd uitgenodigd voor een fondsenwerving van haar universiteit, legde ze de rector van Yale schriftelijk uit waarom ze weigerde om deel te nemen. Uitgebreid bekende ze hem dat ze als studente seksueel benaderd werd door een prof. Een beroemd man, die nog steeds doceerde en rondliep op de campus. Ze stelde voor om de zaak binnenskamers te behandelen en Bloom met de feiten te confronteren. Een antwoord van Yale bleef echter uit. Pas toen 'knapte' er iets, en zette ze zich aan het schrijven.

Collega-feministe Camille Paglia drijft nu al wreed de spot met Wolf. Naar haar virulent geformuleerde opinie reageert Noami 'hysterisch'. Al haar hele leven loopt Wolf volgens Paglia "met haar tieten te schudden". Van flirterig gedrag zou Wolf haar handelsmerk maken. Ooit ontving ze een interviewer in een doorschijnende harembroek, "die amper haar zwarte slipje kon verhullen", aldus Paglia. Ook schrijfster Katie Roigh, bekend van haar baanbrekende boek over verkrachtingen, spaart haar kritiek niet. Volgens haar is het simpel en "probeert Wolf opnieuw in de belangstelling te geraken".

Het is inderdaad een feit dat Naomi Wolf ooit meer in de schijnwerpers stond. In 1991 bereikte ze het toppunt van haar roem met het boek The Beauty Myth. In die bestseller veroordeelde zij de maatschappelijke druk die vrouwen ertoe dwong om er 'goed' uit te zien. In 2000 was Wolf nog een van de topadviseurs van de Democratische presidentskandidaat en latere vice-president Al Gore.

Eén verdienste kan Wolf alleszins niet worden ontzegd: het debat over ongewenste seksuele intimiteiten aan de Amerikaanse universiteiten is heropend. Ondertussen zet ze de hakken in het zand om alle beschuldigingen aan haar adres te pareren. Zij vindt dat de universiteiten de plicht hebben om fouten uit het verleden onder ogen te zien, en ook de problemen die de (Amerikaanse) katholieke kerk met pedofiele priesters heeft zijn volgens haar een essentieel onderdeel van de discussie.

Een slechte man vindt ze Harold Bloom overigens niet. "Een fout maakt van deze complexe, briljante man nog geen monster", stelt Wolf sussend. En zichzelf beschouwt ze allesbehalve als "een slachtoffer". "Bloom was destijds egoïstisch en gevaarlijk. Hij zou mijn leven nooit beïnvloed hebben als Yale de consequenties van zijn gedrag duidelijk gemaakt zou hebben. Nog steeds kan ik studentes niet aanraden om met zulke problemen naar het universiteitsbestuur te stappen. Jammer genoeg kan ik hen alleen maar adviseren om een goede advocaat te zoeken", dixit de ontgoochelde feministe.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234