Zondag 24/10/2021

Update

Beschuldigde van moord op Kimberley (20): "Ik ben de controle verloren"

null Beeld BELGA
Beeld BELGA

Op het assisenproces over de moord op Kimberley Courtens (20) is de beschuldigde verhoord door voorzitter Boudewijn Desmet. Kenny Terryn legde uit dat hij niet weet wat hem bezielde toen hij zijn vriendin op 12 september 2014 in hun appartement in Hooglede wurgde.

Volgens de gerechtspsychiater miste Terryn in zijn jeugd een vaderfiguur. "Dat was inderdaad een moeilijke relatie. Hij dronk ook nogal. Als hij dan thuiskwam, was het bijna elke dag ruzie." Enkele jaren geleden gingen de ouders van de beschuldigde uit elkaar. "Het contact met mijn mama is wel altijd goed geweest. Ik heb een pracht van een moeder en zou geen betere moeder kunnen wensen."

Al op 15-jarige leeftijd trok Kenny Terryn in bij zijn toenmalige vriendin en haar ouders. Na ruim drie jaar liep die relatie op de klippen. De beschuldigde zou haar toen bij de keel gegrepen hebben. "Kelly zei dat ze het niet meer zag zitten tussen ons, maar twee weken later had ze al een ander. Een tijdje later gaf ze mij een stomp tijdens een discussie. Daarom heb ik haar vastgegrepen om haar tegen te houden."

In het voorjaar van 2014 knoopte Terryn een relatie aan met Kimberley Courtens, maar gezondheidsproblemen gooiden roet in het eten. "In mei ben ik beginnen sukkelen met erectiestoornissen. Ik was vaak misselijk, had draaiingen en buikkrampen. Mijn handen trilden ook enorm." De dokters vonden geen fysieke oorzaak, waarop de jongeman ten rade ging bij de moeder van zijn ex-vriendin. "Ze had vroeger nog mijn kaarten gelegd. Ik weet dat het enorm stom is, maar ik geloofde daar toen in. Ze zei dat ik een chronische, slepende ziekte had. Ze zei ook dat Kimberley geheimen had voor mij."

Uiteindelijk besloot Terryn zich te laten opnemen in het ziekenhuis. "Het ging echt niet meer, maar Kimberley zag dat niet zitten. De volgende dag is dan een discussie ontstaan toen ik weer maagkrampen had." Het slachtoffer maakte duidelijk dat ze de hele situatie beu was. "Ik probeerde het goed te maken door een zoen te geven. Ze trok haar hoofd heel afwijzend weg. En dan ben ik volledig de controle verloren. Ik duwde met beide duimen hard op haar keel. Na een paar seconden viel ze al op de grond. Ik denk dat ik dan nog twee minuten geduwd heb, maar eigenlijk weet ik dat niet. Ik weet echt niet waarom ik zoiets verschrikkelijks gedaan heb."

Na de feiten probeerde de beschuldigde zijn vriendin naar eigen zeggen nog te reanimeren. Daarna besloot hij het lichaam in een gracht te dumpen. Diezelfde dag biechtte hij alles op aan zijn moeder. "Ik vroeg haar op de koffietafel voor mijn overgrootmoeder om even naar buiten te gaan. Mijn moeder stortte echt in, en ik ook."

Tenslotte drukte Kenny Terryn nog zijn spijt uit tegenover de familie van het slachtoffer. "Ik schaam me echt enorm voor hetgeen ik allemaal gedaan heb. Ik kan het jammer genoeg nooit meer goedmaken, ook al wil ik het nog zo hard. Ik zou echt willen dat ik het kon terugdraaien."

Aangifte

Amper een uur na de dood van Kimberley besefte haar broer Kevin al dat er iets niet klopte. "We hadden om 13 uur afgesproken in Kortrijk, maar ze was niet komen opdagen. Mijn zus was anders altijd heel stipt, of ze stuurde een berichtje om te laten weten dat ze bijvoorbeeld in de file stond." Om kwart voor twee begon de broer van het slachtoffer de ziekenhuizen in de streek al te bellen.

In de vooravond deed Kevin Courtens samen met zijn moeder aangifte bij de politie. "Wij maakten ons al de hele middag zorgen, maar daar vonden ze het eerst niet onrustwekkend. Dan zijn ze toch met een zoekactie begonnen en is haar auto gevonden in Roeselare. Uiteindelijk kregen we pas om 3 uur 's nachts slachtofferhulp aan de deur om te zeggen dat ze vermoord was."

Terryn woonde enkele maanden in bij Kimberley en haar ouders in Avelgem. "Hij was redelijk stil, toen hij bij ons in Avelgem woonde. Ik heb niets speciaals gemerkt, ze zagen elkaar doodgraag. Het was wel een jaloers type", herinnert Kevin Courtens zich. Van enige agressie heeft de getuige ook niets gemerkt. "Alleen maar normale discussies, zoals in elke relatie. Mijn zus was behulpzaam, vriendelijk en lief. De perfecte zus eigenlijk."

De beschuldigde heeft altijd volgehouden dat de feiten in een opwelling gebeurden. Procureur-generaal Tom Janssens vroeg zich af waarom hij die bewuste dag fietshandschoenen op zak had. "Dat zat waarschijnlijk nog in die broek van met de fiets te rijden. Als ik mij beter voelde, ging ik soms eens een frisse neus halen", antwoordde de beschuldigde. Meester Joke Vanbelle, advocate van de burgerlijke partijen, merkte op dat het ongeloofwaardig is dat Terryn zogezegd met een jeans ging fietsen, maar dan wel koershandschoenen droeg.

Ook de plaats waar Terryn de wagen van het slachtoffer achterliet, was voer voor discussie. "Dat was aan het kanaal Roeselare-Ooigem. Het voertuig stond duidelijk zichtbaar en zeer dicht bij het water geparkeerd", aldus een speurder. Bovendien stuurde hij de dag voor de feiten een onheilspellende sms aan zijn moeder. Het leek erop dat de beschuldigde afscheid wilde nemen. Aan zijn tante zou Terryn na zijn bekentenis iets gelijkaardigs verklaard hebben. "Dat is niet waar. Ik heb hem zelf gevraagd of ze samen weg wilden zijn, maar daar had hij geen antwoord op. De politie zal dat verkeerd geïnterpreteerd hebben."

De tante van de beschuldigde benadrukte dat ze dergelijke feiten nooit verwacht had. "We weten dat je geen slechte jongen bent en we zullen er altijd voor je zijn, hoe het hier ook afloopt. Het mocht niet gebeurd zijn, maar geen mens weet wat je op dat moment bezielde." Volgens de getuige speelden de psychische problemen van Terryn wellicht een cruciale rol.

Procureur-generaal Tom Janssens. Beeld BELGA
Procureur-generaal Tom Janssens.Beeld BELGA

Geen afweerletsels

Volgens wetsdokter Werner Jacobs stierf Kimberley door wurging. Daarnaast merkte professor Jacobs op dat het slachtoffer inderdaad snel bewusteloos was, aangezien ze geen afweerletsels had. "Bij een eerste onderzoek bleek dat de doodsoorzaak moest worden gezocht in de vorm van mechanische geweldinwerking op de hals. Daarvoor verwijs ik naar de puntbloedingen in de oogleden en de oogbindvliezen", aldus de wetsdokter. De autopsie bracht vooral bloeduitstortingen in de hals aan het licht. Het slachtoffer had ook een buil op haar voorhoofd. "Er waren ook kleine bloedingen in het strottenhoofd. Ik kwam tot de conclusie dat er volgens mij sprake was van een manuele wurging."

Tijdens de reconstructie toonde Terryn hoe de feiten zich volgens hem hebben afgespeeld. "Hij zou haar met beide handen bij de keel hebben genomen. Na enkele seconden is het slachtoffer op de grond gevallen. Dan is hij naar eigen zeggen twee minuten blijven duwen. Die versie kan in essentie kloppen. Het feit dat ze geen afweerletsels had, is ook compatibel met zijn verhaal."

De verdediging vroeg zich af of het slachtoffer na die eerste seconden al overleden was. "Eén procent van de mensen valt bij een wurging na twee of drie seconden dood. Bij wurging sterf je eigenlijk door een uitgelokte hartstilstand." Bij Kimberley Courtens duurde de doodstrijd volgens de deskundige zeker 20 tot 30 seconden. "Er zat namelijk nog vocht in de longen. Het bewustzijnsverlies treedt wel sowieso binnen de 10 seconden op."

Eerder in de namiddag getuigden de speurders over het aantreffen van het lijk. "Hij wilde per se zelf de plaats aanduiden, want hij kende de straatnaam niet. We zijn dan die nacht nog naar Hooglede gereden", aldus Dany Ververken. De vindplaats bevond zich op een tiental minuten rijden van hun appartement. "Hij was zeer rustig en kon de weg goed uitleggen. De hele rit zag ik geen uiterlijke tekenen van emotie. Hij vroeg enkel aan zijn advocaat of hij naar de gevangenis in Brugge zou gaan. Blijkbaar had hij gehoord dat de sfeer daar gemoedelijker is dan in Ieper", vertelde Silke Rogge.

Het afstappingsteam stelde vast dat Kenny het lichaam had proberen te verbergen. "We zagen een verhoging met graszoden en merkten ook dat er gras was afgetrokken. Eerst vonden we een witblauwe ballerinaschoen en daarna ook het lichaam."

In het appartementen van de betrokkenen wees niets op een vechtpartij. "Het was een heel ordelijk appartement. Er lag wel overal haar van het slachtoffer, maar er waren geen sporen van geweldpleging. We vonden wel medicatie en veel kleine briefjes met liefdesbetuigingen."

Morgenochtend zal de onderzoeksrechter zijn getuigenis afleggen.

Werner Jacobs in 2013. Beeld BELGA
Werner Jacobs in 2013.Beeld BELGA
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234