Dinsdag 17/05/2022

Beroemdste teddybeer

is gisteren 75 geworden

Brussel

Eigen berichtgeving

Rudy Pieters

Eerst was Winnie gewoon de naam van een populaire zwarte beer in de dierentuin van Londen. Toen het zoontje van schrijver Alan Milne ook zijn teddybeer zo ging noemen, had de schrijver ineens de naam voor een nieuw personage. 's Werelds bekendste teddybeer is gisteren 75 geworden.

De geboorte van Winnie the Pooh ligt eigenlijk al 76 jaar achter ons. In de kerstavondeditie 1925 van het London Evening News stond een verhaaltje van A.A. Milne (1882-1956) waarin een teddybeer genaamd Winnie the Pooh voorkwam. Zijn voornaam had hij van een kleine vrouwelijke zwarte beer wier moeder in Canada door een jager was neergeknald. Harry Colebourn, een Canadese veearts-legerofficier, adopteerde de welp, doopte hem Winnie - naar Colebourn thuisstad Winnipeg - en bracht hem bij het begin van de Eerste Wereldoorlog mee naar Europa als mascotte van zijn eenheid.

Omdat zo'n beer aan het front enigszins onhandig is, kwam Winnie in de Londense dierentuin terecht. Daar kreeg hij vanaf 1924 geregeld A.A. Milne en zijn zoontje Christopher Robin op visite. Christopher was zo dol op de beer dat hij zijn eigen teddybeer, Edward Bear, in Winnie the Pooh herdoopte. Pooh was de naam van een zwaan in een Londense vijver.

Op 14 oktober 1926, tien maanden na zijn krantendebuut, verscheen het eerste Pooh-boek, Winnie the Pooh. Daarin kreeg de op honing verzotte, enigszins lome beer voor het eerst een gezicht, dankzij de jonge illustrator Ernest H. Shepard (1879-1976). Shepard was op een zaterdagmorgen bij Milne thuis gaan aanbellen met een map schetsen onder de arm. Milne liet de kunstenaar aanvankelijk niet binnen, maar toen hij de tekeningen zag, gaf hij hem meteen de opdracht zijn Pooh-verhalen te illustreren.

De vier Pooh-boeken die Milne en Shepard uiteindelijk publiceerden, maakten Winnie en zijn vriendjes ontsterfelijk. In meer dan vijfentwintig talen (waaronder het Latijn) lezen miljoenen kinderen nog steeds wat Pooh, Tigger, Piglet, Eeyore, Kanga en Christopher Robin (in het Nederlands Poe, Teigetje, Knorretje, Iejoor, Kanga en Janneman Robinson) allemaal uitspoken in het Hundred Acre Wood (het Honderd Bunderbos). In een recente Britse enquête over de populairste boeken van de twintigste eeuw stond Pooh op nummer 17.

Dat Winnie the Pooh het tot beroemdste teddybeer ter wereld heeft geschopt, is vooral aan de Walt Disney Company te danken, die er sinds 1966 een hele reeks tekenfilms van maakte. Maar Pooh heeft er wel een prijs voor moeten betalen. Op de Disney-tekentafels veranderde zijn uiterlijk dusdanig, dat hij volgens de puristen niets meer met het (niet ingekleurde) origineel van Shepard te maken had. Bovendien deed Winnie the Pooh het op zakelijk vlak beter dan Mickey Mouse en werd hij zonder pardon de speerpunt van de agressieve Disney-merchandising - het ongerepte Honderd Bundersbos was al heel ver weg.

De echte fans blijven natuurlijk bij het origineel zweren. Zes originele tekeningen voor de alleerste Winnie the Pooh (1926) brachten op een veiling twee jaar geleden 1,5 miljoen frank (37.000 euro) op. De stad Winnipeg betaalden vorig jaar 8 miljoen frank (20.000 euro) voor het enige bekende Pooh-schilderij van Shepard.

In Ashdown Forest in Sussex, waar Milne woonde en de Winnie-verhalen zich afspelen, gaan jaarlijks duizenden bedevaarders op zoek naar de Pooh Sticks Bridge, het houten brugje waar Pooh en zijn vriendjes stokjes in het water gooiden om te kijken wiens stokje het eerst onder de brug door ging. Het brugje uit 1907 stond in de jaren zeventig op instorten, maar werd gedeeltelijk herbouwd en in 1979 heropend in aanwezigheid van de zoon Christopher Milne. Maar ook de gerenoveerde brug kreunde onder het succes. Twee jaar geleden kwam er een volledig nieuwe brug in dezelfde stijl, met de steun van Disney.

Christopher Milne, die vijf jaar geleden overleed, was wel de inspiratie voor Pooh, maar echt voor kinderen had de schrijver zijn verhalen niet bestemd. Hij las ze zelfs nooit aan zijn zoontje voor. "Mijn vader schreef de boeken niet voor kinderen", schreef Christopher later. "Hij schreef ze niet met een doelgroep voor ogen, hij kende niets van marketing. Hij kende iets van mij, hij kende iets van zichzelf, hij kende iets van de Garrick Club - van al de rest kende hij niets. Behalve misschien van het leven."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234