Donderdag 17/10/2019

Benedictus XVI

Het is niet cool meer om te fulmineren tegen Rome. Die ontvoogding is al achter de rug, heet het. En zie, ik doe het toch

Er werd niet al te veel aandacht aan geschonken, maar onze huidige paus, Benedictus de grijnzende Kirchenführer, gooide deze week zijn apostolische exhortatie in de groep. Dat is een brief. Sacramentum caritatis heet die en dat betekent zoveel als sacrament van de liefde. Zo'n brief is redelijk belangrijk. Vroeger hadden we die (niet bepaald) goeie (maar des te meer) ouwe Jean-Paul nog. Die strompelde zichzelf vanzelf wel in de kijker. De huidige paus is eerder van het gluiperige type. Je ziet of hoort hem niet, maar ondertussen houdt hij wel 1 miljard gedoopten gevangen, ergens in een middeleeuwse kerker. Met een angstaanjagend gevoel voor realiteit, uw heerser voor deze week: paus Benedictus XVI.

Tien jaar geleden droeg ik nog baggy broeken en stoorde ik mij nog actief aan de kerk. Maar gaandeweg vergeet je die ergernis. Je wilt vooral niet op die babyboomers gaan lijken, die, gefrustreerd omdat ze de oorlog gemist hebben, maar blijven zagen over het schuldbesef en de donkere onderkanten van het priesterschap. Die mannen - want het gaat zonder uitzondering over mannen, de sekse die er nooit om verlegen zit de eigen mythe wat aan te zwengelen - moesten ze echt eens een goede portie billenkoek geven. Daar zal wel een pastoortje voor te vinden zijn. Het is nog niet voldoende dat ze al hun rijkdom en hun vervroegde pensioenen in de schoot geworpen krijgen, moeten ze ook zo nodig de betalende generatie, mijn generatie dus, gaan vervelen met hun stoere verhalen over de oh-zo duistere erfenis die de kerkvadertjes voor hen hebben achtergelaten. Boe-fucking-hoe. Al goed dat zij de oorlogsgeneratie niet waren, we zouden vandaag nog door den Duits onderdrukt worden. Nu is het er gelukkig maar één.

Het is met andere woorden niet cool meer om te fulmineren tegen Rome. Die ontvoogding is al achter de rug, heet het. En zie, ik doe het toch. Want het is niet omdat we nu allemaal bezig zijn met tegen 90 km per uur naar de biowinkel te rijden om onze planeet te redden, dat de gemijterde vingerwijzers er zonder hun portie kritiek onderuit geraken. Niet in mijn kolommen.

Een voorbeeld uit de brief van Ratzinger en bij uitbreiding uit de wereld van de pausvrezende massa: Mensen die gescheiden zijn, mogen hertrouwen. Halleluja. Maar ze mogen niet ter communie gaan. Oei. Voor mij, en misschien ook voor u, is ter communie gaan ongeveer van even groot belang als het motiefje op het toiletpapier. Je gaat er je slaap niet voor laten. Het pijnlijke is natuurlijk dat nét voor de mensen die nu blij zijn dat ze mogen hertrouwen, het heel erg is dat ze niet mogen proeven van hun Heer Jezus. Typisch des kerks: ze geven je een doos lekkere pralines cadeau, maar de vulling is er eerst wel zorgvuldig uitgehaald en vervangen door droog zand uit Sinaï. Alsof je perfect moet zijn om de communie te ontvangen. Daag me niet uit om flauwe grappen te maken over Duitsers en raszuiverheid, Joseph, doe het niet.

Wat mij helemaal uit mijn - van nature goede - humeur haalt, is dat mensen die kritiek geven op de kerk meestal op een muur van gepretendeerde intellectuele meerderwaardigheid stuiten. Een klassieke maar lelijke tactiek. "Jij begrijpt het natuurlijk niet, want de kerk is al zo'n oud instituut, daar moet je eerst jaren voor studeren, wil je er iets zinnigs over zeggen." Kijk kerels, wij worden niet betaald om godganse dagen met onze neus in de boeken te zitten en te masturberen. Wij hebben wél huur te betalen. Zorg dus maar dat je het goed uitlegt als we het dan toch helemaal fout begrijpen. Ah, dat kunt u niet? Goh, wat jammer. Tja, dan moeten we maar afgaan op ons eigen rechtvaardigheidsgevoel. En dan komt u er helaas even goed uit als Marc Dutroux uit zijn eerste gevangenisdouche.

Benedictus, sluwe rat, vreemde kerel, lees 'De grootinquisiteur van Sevilla' nog eens na. Je zult merken dat wat onze kameraad Dostojevski daar schrijft absoluut niet fout te verstaan valt: de kerk heerst over haar onderdanen met de principes van den duivel! Den duivel, mijnheer! Je moet er niet voor gestudeerd hebben, je moet gewoon kerels zoals jou kennen om hem te begrijpen. Sacramentum caritatis, ofwel meen je het, en dan ben je zo ver heen dat het al te laat is, ofwel vrees ik dat je niet meer ter communie mag gaan. Stel je in dat geval maar eens de vraag die Ned Flanders zichzelf stelt als hij een groot probleem op zijn bord krijgt: "What would Jesus do?"

Paul Baeten Gronda

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234