Vrijdag 14/05/2021

Review

'Ben-Hur', een film met het charisma van een pakje boter

Rodrigo Santoro als Jezus in 'Ben Hur'. Beeld AP
Rodrigo Santoro als Jezus in 'Ben Hur'.Beeld AP

Kan er nog een film gedraaid worden zonder een mogelijk vervolg in het achterhoofd? Het slot van Ben-Hur zet alvast de deur open voor een sequel. Helaas, deze sandalenfilm was de voorbije weken een complete flop in de VS en dus is de kans op een vervolg sterk afgenomen.

Nochtans lijkt het erop dat de producers dachten dat ze goud in handen hadden. De negentiende-eeuwse roman Ben-Hur: A Tale of the Christ van Lew Wallace is een van de populairste Amerikaanse boeken en werd meermaals verfilmd. De versie uit 1959 met Charlton Heston als het titelpersonage is, inflatie in acht genomen, nummer veertien op de eeuwige box-officelijst. En is met elf beeldjes nog altijd mederecordhouder van het hoogste aantal gewonnen Oscars.

Dat was wel een tijdsgewricht waarin sandalenfilms - de genrebenaming voor films die in het oude Griekenland of Rome spelen - heel populair waren. Tegenwoordig doen historische epossen het een stuk minder goed aan de kassa en blijken alleen gelovigen, althans in de VS, zich nog te verplaatsen voor films als Noah of Exodus: Gods and Kings.

Daarenboven wordt vaak vergeten dat de roman een taaie brok is om te verfilmen. In 1925 beet Fred Niblo, toch de spektakelregisseur van de Amerikaanse stomme film, er zijn tanden op stuk. En de drie en een half uur durende versie uit 1959 is zeker niet de grootste film van William Wyler, een van de meesters van het klassieke Hollywood.

Jezus de rebel

De kern van het verhaal is de strijd tussen Romeinen en joden in Jeruzalem aan het begin van onze jaartelling. Dat conflict wordt gepersonifieerd door Judah Ben-Hur, een joodse prins, en diens jeugdvriend Messala, van Romeinse bloede. Als volwassenen raken ze gebrouilleerd. Dat Messala verliefd is op Ben-Hurs zus Tirzah compliceert de zaak.

In de roman wordt dit verhaal afgewisseld met passages over Jezus. Deze ontbrak bijna volledig in de vorige adaptaties, maar ditmaal wordt hij wel in het verhaal geïntegreerd (als een rebelse held).

Met Timur Bekmambetov (Wanted en Abraham Lincoln: Vampire Hunter) werd niet bepaald de subtielste regisseur van het moment ingeschakeld. De bibberende cameravoering ontneemt geregeld het zicht op de actie, al slaagt Bekmambetov er wel in om de race met de wagenrennen waar de hele film naartoe bouwt, met de nodige scheut adrenaline te injecteren. Alleen jammer, en zelfs gewoon lomp, dat hij er niet in slaagt om de climax ervan helder in beeld te brengen en je daardoor niet weet wat er exact gebeurt.

Ben-Hur is niet de grote ramp die sommige Amerikaanse recensenten ervan maken - de National Catholic Reporter bracht als een van de weinige een positieve recensie - maar beklijven doet de film zeker niet. Uiteindelijk zijn niet Bekmambetovs visuele keuzes het storendst, wel dat de hoofdrolspelers Jack Huston en Toby Kebbell het charisma van een pakje boter uitstralen. Zelfs Morgan Freeman loopt er als Nubische sjeik verloren bij. Eén troost: diens kapsel is nu al even legendarisch als dat van John Travolta in Battlefield Earth.

Jack Huston als Judah Ben-Hur tijdens de racescène, een van de weinige spannende momenten van de film. Beeld AP
Jack Huston als Judah Ben-Hur tijdens de racescène, een van de weinige spannende momenten van de film.Beeld AP
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234