Zaterdag 10/04/2021

Review

Ben Harper & The Innocent Criminals: Vakmanschap, maar meer ook niet

null Beeld harry heuts
Beeld harry heuts

Ben Harper neemt zijn Innocent Criminals sinds kort voor het eerst in zeven jaar weer op sleeptouw: fans blij, huppeldansje, Werchter-optreden!

Ben Harper maakt lichtjes funky, lichtjes internationale klassieke rockmuziek. Niet twijfelen: dat hapt goed weg op een zomerfestivalweide, en gaat uitstekend samen met een stickie of acht, negen. Had Harper daarom gevraagd, dan hadden de verzamelde pretsigaretten op simpel verzoek de hele Barn kunnen verlichten wanneer omhooggestoken - een aansteker is toch passé. 'Burn to Shine' was zo een vlotte binnenkomer: bekend en catchy genoeg, maar je kon er nog een vloeitje bij rollen.

'Glory' probeerde u middels enkele congas nog op het verkeerde been te zetten, maar was gewoon een rocknummer met congas - inclusief hey-eey-eeys zelfs. Een heel goed rocknummer; dat moet eruit. De echte wereldmuziek kwam pas bovendrijven in 'Kisses', dat lastige dingen deed met onze heupen wegens geen ritmegevoel van onzentwege. Hawaïaanse rootsrock, is dat iets? Alleszins, in The Barn wás het iets.

Jammen doet het goed dit weekend: The War on Drugs deed gisteren ontregelende dingen in 'Under the Pressure' - als u onze kluts tegenkomt, kunt u 'm dan aan de balie gaan afgeven? - en net nog ging Alabama Shakes graag op wandel buiten reguliere songstructuren. Bij Ben Harper hetzelfde liedje: hoe langer nummers duurden - hoe meer ze tureluurs draaiden en hoe minder ze op nummers begonnen te lijken - hoe leuker dat was. Nam-ie de gitaar voor 'Ground on Down' op de schoot? Sure! Meer zelfs: nog van dat - 'Ground on Down' spétterde.

Helaas: tijdens 'Roses from My Friends' ontdekten we waarom ook die singer-songwriter daar in z'n bio staat. Mooie tekst ("I could have treated you better / But you couldn't have treated me worse") maar niet dwingend - daar had Harper even te weinig nekvel beet. Jammer genoeg kreeg hij ons daarna nooit meer helemaal terug te pakken: 'Forgiven', 'Attitude', 'Diamonds on the Inside'... Wat begonnen ze op elkaar te lijken! Hier mag u ons overigens op quoten: één conga-intro is charmant, maar vooral ook genoeg.

Een paar mensen zochten tijdens 'Diamonds' al hun weg richting uitgang, de massa wachtte tot bij 'Amen Omen': beetje triest hoe Ben Harper en z'n Ultrakoddige Criminals daar een kwart van hun toeschouwers kwijtspeelden. Tijdens het intiemste moment van de show overliep iedereen zomaar even z'n maandagplannen. Wie overbleef was de rest van het optreden extra levendig en échte fan, maar - een gokje - die waren dat daarvoor ook al. Het kwaad was geschied: een aangenaam 'Better Way' kon niet verhinderen dat de set wat anticlimactisch uitsputterde.

Ben Howard & The Innocent Criminals, de reünie: goeie bedoelingen, knallende jams en ontegenzeggelijk vakmanschap, maar geen pipi in de broek.

null Beeld harry heuts
Beeld harry heuts
null Beeld harry heuts
Beeld harry heuts
null Beeld harry heuts
Beeld harry heuts
null Beeld harry heuts
Beeld harry heuts
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234