Donderdag 01/10/2020

Belgische rockers maken goede beurt

Geen idee of Geert Bourgeois het voldoende vindt, maar 20 procent van de groepen op Cactus waren van eigen bodem. En wat meer is: ze wisten een voor een indruk te maken.

Gabriel Rios (JJJ) daagde vrijdag op met jazzpianist Jef Neve en meesterpercussionist Kobe Proesmans en speelde zo in de akoestische bezetting waarmee hij eerder de cd Morehead opnam. Behalve uitgeklede versies van 'Angelhead' en 'I'm Gonna Die Tonight', leidde dat tot een eigenzinnige cover van Jimi Hendrix' 'Voodoo Chile', jazzstandards en enkele Latijns-Amerikaanse klassiekers. Hoewel het trio een mooi staaltje van muzikaal vakmanschap liet zien, kon je je nooit van de indruk ontdoen dat dit repertoire beter tot zijn recht zou zijn gekomen in een theaterzaal. Geen festivalvoer dus.

Het Gentse Headphone (JJJJ) zorgde zaterdagmiddag voor een wake up call met een set waarin stevige gitaarrock de liefde bedreef met elektronica. Hun onlangs verschenen debuut-cd is beklijvender dan de jongste van dEUS. Hoewel de stem van zanger Ian Mariën af en toe doet denken aan die van Thom Yorke, zijn alle vergelijkingen met Radiohead oppervlakkig. Bovendien had de groep met 'She's Electric', 'Ghostwriter' en 'Lidocaine' songs in petto die zich stante pede in je geheugen vastboren. Voeg daarbij een puike cover van PJ Harveys 'Down by the River' en je snapt waarom Headphone de show stal.

Later op de dag liet ook de West-Vlaamse volksheld Arno (JJJJ) het Cactuspubliek gewillig uit zijn hand eten, met een Greatest Hits-set die zowel putte uit zijn TC Matic-periode als uit zijn solocarrière. Geruggensteund door zijn puike band raasde le plus beau langs vaderlandse klassiekers als 'Que pasa?', 'L'union fait la force', 'O La la La', 'Putain Putain' en 'Ratata': een ratjetoe van blues, rock, funk en gedeukte kermiswijsjes, rauw en tegendraads als een Waits of een Beefheart. In de set voorts een opvallende cover van het van Nina Simone bekende 'See-Line Woman', een pakkend 'Les yeux de ma mère' en een voorspelbaar 'Les filles du bords de mer' als perfect excuus voor een massale samenzang.

Eén blik op de kolkende mensenzee zondagmiddag in het Minnewaterpark volstond om iedere twijfel weg te nemen: de Cactus-show van Arsenal (JJJJ) was een regelrechte triomf. Twee weken geleden, tijdens Couleur Café, werd de groep nog geteisterd door geluidsproblemen, maar de revanche in Brugge kwam aan. Weinig bands zijn in staat rock, dance en Braziliaanse muziek tot een naadloos geheel te smeden. De Gentenaars slagen er echter wonderwel in. Bovendien doen ze je live helemaal vergeten dat er op hun cd's gasten als Grant Hart of Shawn Smith meedoen. De samenzang van John Roan en Leonie Gysel zorgde dan ook constant voor vuurwerk: 'Longee', 'Saudade', 'Lotuk', 'Mr Doorman', er viel echt geen speld tussen te krijgen en zelfs als de beats even het zwijgen werden opgelegd, zoals in het prachtige 'Either', zakte het niveau nooit in. Een trefzekere, meeslepende en funky set van een band die eigenlijk al te groot is voor de Belgische podia. (DS)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234